Jolie Holland - Pint of Blood (2011)
mijn stem
12 stemmen
Verenigde Staten
Roots
Label: ANTI-
-
All Those Girls (3:13)
-
Remember (3:43)
-
Tender Mirror (3:30)
-
Gold and Yellow (3:17)
-
June (2:36)
-
Wreckage (2:50)
-
Little Birds (4:18)
-
The Devil's Sake (4:02)
-
Honey Girl (4:45)
-
Rex's Blues (5:26)
0
geplaatst: 4 december 2011, 16:46 uur
Mijn eerste kennismaking met deze mevrouw Holland, maar bevalt goed. Als ik haar stijl moet omschrijven dan zou ik zeggen dat Jolie de vrouwelijke versie van Bonnie Prince Billy zou kunnen zijn; of andersom natuurlijk 
. Alleen (puur op deze plaat afgaande), zit er nog wat niveauverschil tussen die twee; helaas voor deze bijzonder mooie vrouw in Bonnie's voordeel. Maar die heeft dan weer de looks niet mee.
3.5* en als ik tijd kan vinden tussen al de 100 platen die ik voor kerst nog gehoord wil hebben om mijn eindlijst te maken, ga ik dieper in het oeuvre van deze engel duiken; wellicht word ik nog verliefd.
. Alleen (puur op deze plaat afgaande), zit er nog wat niveauverschil tussen die twee; helaas voor deze bijzonder mooie vrouw in Bonnie's voordeel. Maar die heeft dan weer de looks niet mee.3.5* en als ik tijd kan vinden tussen al de 100 platen die ik voor kerst nog gehoord wil hebben om mijn eindlijst te maken, ga ik dieper in het oeuvre van deze engel duiken; wellicht word ik nog verliefd.
0
ThereThere
geplaatst: 16 februari 2014, 22:41 uur
Bartjeking schreef:
Mijn eerste kennismaking met deze mevrouw Holland, maar bevalt goed. Als ik haar stijl moet omschrijven dan zou ik zeggen dat Jolie de vrouwelijke versie van Bonnie Prince Billy zou kunnen zijn; of andersom natuurlijk. Alleen (puur op deze plaat afgaande), zit er nog wat niveauverschil tussen die twee; helaas voor deze bijzonder mooie vrouw in Bonnie's voordeel. Maar die heeft dan weer de looks niet mee.
3.5* en als ik tijd kan vinden tussen al de 100 platen die ik voor kerst nog gehoord wil hebben om mijn eindlijst te maken, ga ik dieper in het oeuvre van deze engel duiken; wellicht word ik nog verliefd.
Mijn eerste kennismaking met deze mevrouw Holland, maar bevalt goed. Als ik haar stijl moet omschrijven dan zou ik zeggen dat Jolie de vrouwelijke versie van Bonnie Prince Billy zou kunnen zijn; of andersom natuurlijk
. Alleen (puur op deze plaat afgaande), zit er nog wat niveauverschil tussen die twee; helaas voor deze bijzonder mooie vrouw in Bonnie's voordeel. Maar die heeft dan weer de looks niet mee.3.5* en als ik tijd kan vinden tussen al de 100 platen die ik voor kerst nog gehoord wil hebben om mijn eindlijst te maken, ga ik dieper in het oeuvre van deze engel duiken; wellicht word ik nog verliefd.
Benieuwd of je inmiddels smoorverliefd bent op Jolie, anders ik wel. Al jaren lang. Haar stem dompelt me onvoorwaardelijk onder in zuidelijke staten van de US, vooral in de jaren 20 vorige eeuw, omgeven door een nietsontziende hitte. Verloren liefdes, verbroken relaties, je heil zoeken in morfine, het gebeurt allemaal in haar idioom. Hoe jong ze ook is, je vergeeft het haar, zo natuurlijk brengt ze het over. Op een lichte toon, nooit te zwaar aangezet, omgeven door een fijn instrumentarium, en altijd met die karakteristieke stem.
Je vergelijking met Prince Billy zie ik niet helemaal, of het moet het eigenzinnige repertoire zijn.
Escondida was mijn eerste liefde, nooit gedacht dat Springtime Can Kill You dit ging overklassen, Pint of Blood lijkt eenzelfde eer.
Prachtig album.
* denotes required fields.
* denotes required fields.