*shels - Plains of the Purple Buffalo (2011)

Ik had juist gene metal in mijn hoofd en benaderde het als zijnde ambient en nog steeds vind ik het ambient ipv metal

echt een geweldige plaat dit! BUtterflies On Luci's Way toch wel de favoriet

Tegenvallertje bij nader inzien, meerdere luisterbeurten verhullen niet dat de plaat leunt op zo ongeveer 3 akkoorden, op dezelfde manier gespeeld, elk nummer zon beetje,een drummer die ook elk nummer zijn zelfde stokpaardje van stal haalt, dwz, zeer weinig variatie, ok ik ga ff heel kort ,maar het komt me zo over

Zeer sfeervol gedaan, dat wel, maar na meerdere beurten komen de barsten en begin het tegen te staan

nummer 2, 3 en 5 staan nog als ene huis, de rest is matig

ok, ene 2.5 pers ik er nog wel uit

Kreeg het album een tijd terug in mijn visier. Als post-rock noob met enkel wat GY!BE en een Mogwai plaat op m'n naam wist ik niet wat ik mocht verwachten. Kan zeggen dat ik blij ben verrast. Post-rock met metalsaus op z'n best. Een van de meest krachtige uitbarstingen van geluid die ik de laatste tijd heb gehoord.

Hij is wel een beetje lang. Net over de helft van de plaat had ik het eigenlijk wel even gehad met al dat emotionele geweld. Op een dronken avond helemaal af kunnen luisteren. Zeker geen plaatje om even op te zetten tijdens het lezen.

Ik heb dit album een halfje omlaag gegooid, hij is namelijk te lang. De eerste drie nummers zijn zonder twijfel 5*-materiaal maar dat niveau wordt niet meer gehaald op Butterflies (On Luci's Way) na. Het is een goed album maar na een minuut of 50 wordt het eentonig.

Prachtig album. Jammer dat het zo lang is wel, maar als je het in twee deelt heb je twee erg mooie, emotionele post-rockalbums. Ik ga het zelden volledig in 1 ruk beluisteren, maar af en toe een deel is echt genieten geblazen!