Death Angel - Act III (1990)

Wat een geweldige schijf blijft dit toch!!

Die vertraging in EX-TC

De eerste 2 nummers kunnen zo op een Anthrax album, smaakt goed. Daarna wordt het wat afwisselender en eigenlijk ook spannender dan op een standaard thrash plaat. Een tweetal ballads wisselen de stevigere tracks mmoi af. Af en toe een knap basloopje erdoor naast de enorme tempowisselingen. Sommige stukjes deden me aan oud peppers materiaal denken , maarr omdat er zo veel wordt afgewisseld van stijlen ook binnen een nummer blijft het een genot om keer op keer naar te luisteren. Aanrader voor Anthrax fans, die moeten dit kunststukje wel kunnen waarderen.

Een collega gaf een stapel vinyl weg aan mij, en daar zat dit album ook bij. Toentertijd het album vaak in de bakken zien staan, maar nooit geluisterd. Dacht altijd dat de band een soort van Black Metal maakte, maar dat is dus helemaal niet zo.

Dus na al die tijd toch een zer aangename kennismaking met dit album. Fijne, typische jaten 90 metal plaat met genoeg variatie. Maar klinkt absoluut nog steeds niet gedateerd. Stuk voor stuk sterke nummers, met een goede zanger. Fijne productie ook.

Dat het album in 1990 zelf verscheen maakt overigens duidelijk dat het destijds geen typische jaren 90 metal plaat was.

De heren hebben het nieuwe album al weer klaar. Benieuwd of ze koers een beetje kunnen herzien naar wat gevarieerder materiaal zoals op deze ACT III.

Ik kan de Death Angel van nu absoluut waarderen, maar mis toch stiekem de afwisseling die Frolic..en Act III wel hadden. Ook omdat ik weet dat de groep het beheerst; ze zijn zo muzikaal dat ze een ongekende finesse hebben voor een thrashband.

Al die invloeden die ze naast metal hebben hoor ik helaas niet zo meer terug. Harde thrash heeft toch meer de overhand.

Inderdaad, de reeds vrijgegeven nummers van de nieuwe plaat zijn weer geweldig. Echter wel allemaal weer in een vrij rap beuktempo, de variatie van ACTIII en Frolic missen wel (en dit terwijl de rustmomenten zoals A Room with a View geweldige nummers zijn)

Ik heb twee nummers gehoord, maar hebben wederom weer niet die afwisseling. Ze klinken wel ok overigens hellboy123

Zeg je metal en 1990, grote kans dat je één van de vele thrash metal albums op je oren hebt. Om de derde worp van Death Angel af te doen als straight-ahead thrashalbum doe ik Act III behoorlijk mee tekort. De afwissellende gelaagde songs, het meer dan prima basspel, uitstekende zang en de cross-over met funk en progrock geeft dit alles wel een plusje meer dan hun beukende tijdsgenoten. Voor mij zijn er dan ook geen enkele skipmomenten. Dit album ken ik al vanaf de release en ik grijp er nog graag en geregeld naar terug.

Heerlijk album, alleen dicontinued vind ik wat minder.

Was in die tijd geabonneerd op de Aardschok. Dat blad heeft me aan heel wat goed cd´s geholpen. Daar ben ik Metal Mike eeuwig dankbaar voor. Zo ook deze plaat van Death Angel uit San Francisco. Deze plaat is beter dan ´Frolic Through the Park´.De produktie is beter dan de voorganger. Je moet even wennen aan dit spektakel waarin je meerdere stijlen in de muziek hoort. Lekker eigenwijs tegen alle regels in. Haast swingende thrash metal lijkt het. Af en toe ook een beetje funky. Tussen al het geweld staan ook nog twee semi ballads , ´Veil of Deception´ en ´Room with a Vieuw´. ´Disturbing the Peace´ en ´Stagnant´ zijn ook heerlijke nummers. Topplaat van een topband!

Toch wel een van de beste thrashplaten die ik ken. In ieder geval een van de meest veelzijdige. Rauw beukwerk, twee prachtige ballads, stevige vleug funk erdoorheen. Uitstekende zang, wat lang niet altijd vanzelfsprekend is in thrash. Heerlijke tempowisselingen, bijvoorbeeld in Stagnant en Ex-Tc. Gitaarsolo's neigen soms naar oldskool hardrock, soms hoor je Maiden-invloeden. En toch klinkt het allemaal als een geheel, perfect in balans. En van een ongekend constant niveau: geen opvullers of echt zwakkere momenten.

Een heerlijke plaat van deze mannen. Het is vooral heerlijk afwisselend. Hierbij laat Death Angel horen dat ze meer kunnen dan alleen maar rammen. Er is funk, er zijn ballads, er zijn heerlijke solo's en de zang mag er ook zijn. Heerlijke plaat.

En nog steeds blijft dit een heerlijke plaat.

Net tickets gekocht voor de double bill Death angel/Sacred Reich en deze nog eens opgezet en damn dat vlamt door. Ik hoor zo veel gaande, van trash tot Anthrax achtig tot vroege Peppers, funk, rock. Eigenlijk echt één van de beste trashalbums gewoon door de verscheidenheid.

thrash

Tjah ik heb nog steeds liever het nieuwere werk, maar deze gaat er ook prima in en is erg afwisselend. Allesbehalve een standaard thrashplaat.

1. Relentless Retribution 4.5*
2. The Dream Calls for Blood 4*
3. The Evil Divide 4*
4. The Ultra-Violence 4*
5. Act III 4*
6. Frolic Through the Park 3.5*

Dit is toch een fraai plaatje hoor. De wijze waarop de heren destijds het genre van eigen smoel wisten te voorzien was knap.
Death Angel wist zich te onderscheiden van veel thrash bands door verder te kijken dan hun neus lang was. Niet dat er geen andere bands waren die zich vanuit muzikaal oogpunt ontwikkelden, de heren van Angel wisten echter een fraaie symbiose tot stand te brengen tussen mooie melodieën en het betere hak- en zaagwerk.
Met Act III bracht men wat meer schwung en swing in de muziek, meer lagen en variatie alom.
Met Osegueda had men ook nog eens een zanger in de gelederen die melodieus en zuiver uit de hoek kwam.
Hoewel Act III weliswaar wat minder heftig uit de hoek komt dan enkele andere platen in het oeuvre van de band, wint deze worp het echter op punten.
Variatie in tempowisselingen; check. Fraaie gitaarsolo's; check. Fijne productie; check. Kleine details die de afwisseling ten goede komen; check. En tenslotte, goed geplaatste transities; Check.
Zelfs de 2 ballads gaan erin als koek.
Act III, een van de betere platen in het ruigere genre van 1990.

Hoezeer ik de latere dan wel nieuwere Death Angel ook waardeer; aan de eerste 3 platen gaan ze nooit meer tippen vrees ik. Heel misschien komt comeback album The art of dying het meest in de buurt bedenk ik me net. Maar albums als Frolic en Act III zijn van zeldzame klasse. Samen met o.a. Anthrax waren ze destijds toch wel de buitenbeentjes in het thrash en speed wereldje. Simpelweg doordat ze naast het betere beuk- en hakwerk ook de nodige andere invloeden in hun muziek verwerkten. Op dit Act III gaan ze daarin het meest ver. En niet alleen vanwege de twee fraaie ballads. De variatie is enorm en dat verhoogd het luister plezier enorm. Bij mij wel althans. Topplaat derhalve!

Absoluut eens, de wat recentere platen zijn niet slecht maar missen net de finesse die platen als Frolic en Act III kenmerkte. Het is beuken geblazen en daar is niks mis mee.
Echter de spielerei en het speelse karakter op de oudere platen van Death Angel vind ik niet te versmaden. Alles wat hierna uitkwam van de band boeit mij maar matig.