Death Angel - Act III (1990)

De moeilijke derde of het album dat na de verrassing (het debuut) en de bevestiging (hun tweede) verder de weg moest tonen naar eeuwige roem. Voor mij een album dat heel zeker bevestigde dat Death Angel een topgroep was en nog altijd is, want het zijn allemaal prima muzikanten die thrash met melodie en ballen spelen.
Vanaf opener Seemingly Endless Time tot afsluiter Falling Asleep wordt lekker driftig maar minder gejaagd gespeeld. Prima productie ook van Max Norman. Toch staan hier ook vreemde eenden in de bijt op: namelijk het rustige akoestische Veil of Deception (prachtig) en A Room with a View (sombere tekst). Hierboven merkt een collega op dat dit niet hoort op een thrash-album, een discussie voor een andere tijd en plaats maar Veil of Deception vind ik juist een mooi uitblaasmoment na de eerste twee beukers: het is een akoestisch nummer maar met een pikzwarte sombere tekst. A Room with a View is ingehouden maar bevat een spetterende heavy middenstuk. Verder heb ik nog het volgende te vermelden: Discontinued vind ik ook het minste nummer op dit album. Verdere absolute topfavorieten zijn: Seemingly Endless Time, Ex-TC (verschroeiende tempoversnelling, riffs en gitaarsolo’s) en Disturbing the Peace.

De eerste 2 nummers kunnen zo op een Anthrax album, smaakt goed. Daarna wordt het wat afwisselender en eigenlijk ook spannender dan op een standaard thrash plaat. Een tweetal ballads wisselen de stevigere tracks mmoi af. Af en toe een knap basloopje erdoor naast de enorme tempowisselingen. Sommige stukjes deden me aan oud peppers materiaal denken , maarr omdat er zo veel wordt afgewisseld van stijlen ook binnen een nummer blijft het een genot om keer op keer naar te luisteren. Aanrader voor Anthrax fans, die moeten dit kunststukje wel kunnen waarderen.