Sebastian Bach - Kicking & Screaming (2011)

Het eerste nummer, en tevens titelnummer, is inmiddels te horen op youtube. Ik vind het wel een aardig nummer, maar af en toe zingt ie toch wat te krijserig.
Sebastian Bach - Kicking And Screaming (Official Video) - YouTube

Wat een cover...

Ben benieuwd naar de plaat, de vorige vond ik goed

Rock-diva van de bovenste plank heeft toch weer een aardig album de wereld in geschopt. En dat kicking and screaming vind ik reuze mee vallen. Hij zingt behoorlijk vaak ingetogen en dat bevalt me best.

Lekker gemaakt door de single en meteen gekocht, maar moet toch concluderen dat de rest van de nummers niet zo heel sterk zijn. Vooral de hardere nummers doen me niet veel, ik vind de ballads wel redelijk. Jammer want alle ingrediënten zijn wel aanwezig. Bobby Jarzombek vind ik ook een erg gave drummer (Arch/Matheos / Riot), maar hier valt hij me niet zo op eigenlijk. De muziek doet me soms denken aan Ozzmosis van Ozzy, maar die vind ik veel beter.

Wel is hij erg goed geproduceerd, zeker een van de best klinkende platen die ik heb gehoord de laatste tijd. Als Bob Marlette de nieuwe Dream Theater had gedaan was hij echt "killer"geweest.

Ik heb hem dan vandaag maar gekocht, met DVD uiteraard. Bach blijft een van mijn favoriete "hard-rock" zangers.

We moeten ook wat credits geven aan Nick Sterling, die gitaar speelt.
Sinds 2009 in de band en is nu 21(!!) jaar, en schreef veel van deze nummers op de plaat toen hij 17 jaar oud was. Dat getuigd van een zeker talent!

De plaat is iets oppervlakkiger dan Angel Down, wat nog steeds een van mijn favoriete "hard-rock" platen is en zal blijven. Hier lijkt de focus meer te liggen op de hardrockers en niet op ballads, al zijn ze wel aanwezig maar doen ze mij iets minder. Al is Wishin' bijvoorbeeld wel erg mooi.
De titel valt mij ook op; hij is al met al "softer" dan zijn voorganger.

Voor nu 4*

Ik moet bekennen dat de plaat niet al te best werk als achtergrond muziek, het lijkt dan wel een plaat van 50 minuten die uit 1 nummer bestaat..
Alles word dan een beetje een vlakke lijn.

Ik moet bekennen dit na een goede maand niet vaak meer te draaien..
De songs zijn me toch wat te simplistisch en té standaard.
Ik vind het goed van Bach om Nick Sterling de kans te geven zijn songs te tonen, maar zo klinken ze ook. Met een paar uitschieters krijg je een handvol 13 in een dozijn nummers.
Niet persé een slecht ding, maar met die 4 jaar tussen zijn eerste en deze heeft hij niet veel vooruitgang geboekt.
Zeker niet qua song materiaal, maar 3 of 4 songs..

Wel ligt dit weer in het verlengde van Skid Row(1989).

Schijnt dat Mike Portnoy nog een hardrock project op poten wil zetten. Zou Bach prima in passen.

De muziek kan ik erg smaken, maar met de stem van Bach heb ik het iets moeilijker. Kan niet echt zeggen dat ik van elke noot evenveel kan genieten.

Het tegen metal aanleunende Kicking & Screaming is helaas geen oorwurm gebleken, daar waar hij bij Skid Row op tekstueel gebied maar weinig inbreng had blijkt hij op sologebied nat te gaan. De composities zijn stuk voor stuk saai, eenvormig en lijken onderling maar weinig te verschillen. Op vocaal gebied schurkt Bach ook tegen de grenzen aan, regelmatig zit hij op of over het randje van zijn kunnen en dat maakt dit een vermoeiend album. De eerste paar nummers gaan nog wel, My Own Worst Enemy is een redelijke song, het zware Tunnelvision heeft een lekkere zware groove maar hierna wordt het eenheidsworst. Voor de slappe ballad Dream Forever zou Bach 20 jaar daarvoor niet eens zijn bed uit zijn gekomen. Ook de opvolger van dit schijfje was geen hoogvlieger. Kortom; veel geschreeuw maar weinig wol.

Sorry , maar dit trekt op niks