Manowar - Into Glory Ride (1983)

Laat me maar eerlijk zijn. Ik ben fan van de band en vind Into Glory Ride een prachtplaat. Lekker donker en zwaar en met een geweldig zingen Eric Adams. Ook de teksten zijn voor Manowar begrippen eigenlijk nog best behoorlijk en de plaat kent in de vorm van Gates Of Valhalla een top nummer. Verder zijn ook Secrets Of Steel, Revelation en March For Revenge heel erg goed.

Alleen jammer van die spuuglelijke hoes! Het lijken hier wel de metal variant van Village People op. (iets waar ze sowieso al wel recht op hebben). Ook de bijbehorende clip voor Gloves Of Metal was lachen van begin tot einde.

zelden een zo unieke plaat gehoord

de stijl, het geluid, de sfeer, prachtig

Joy

nog wat aanvullende info van wikipedia:

Het tweede album, Into Glory Ride, was het eerste album met Scott Colombus als drummer. Door zijn venijnig drumspel sloeg hij standaard drumstellen stuk. Er moesten voor hem speciale sets van roestvrij staal gemaakt worden

past wel bij het image van d eband

Klassieke metal plaat, beetje jammer van de lage score. Aanvulling op de 'nutteloze kennis' van bovenstaande recensie: zanger Eric Adams wist met z'n hoge uithaal in Battle Hymns tijdens de promotietour van dit album in Enschede aan 't eind van een festival de speakers van de PA op te blazen De hoes is inderdaad wat jammer, maar uiteindelijk gaat het om de muziek. En die is top op dit album.

hoes jammer, maar zij staan voor lul,. nie ik

en toch, die hoes, ik herinner me nog dat ik dit uit de platenbakken viste en dacht, wtf...

dit neem ik mee naar huis, dit is bizar, en te debiel

de newsgierigheid overwon, gelukkig maar

Op vinyl, iets minder dan B.H.

Na het debuut is dit wel even andere koek. De blues invloeden hebben plaats gemaakt voor een brute benadering, waarin weinig plaats is voor finesse. De sterke zang is gebleven en er staan echt wel een paar krakers op deze plaat: Secrets Of Steel, Gloves Of Metal en Revelation bijvoorbeeld. Aan de andere kant liggen het macho karakter en de simpele teksten er ook wel dik bovenop. Dat is onbedoelde humor in dit geval, maar wel leuk. I taste your blood, as it showers from my blade..... I eat your heart, from evil it was made...

Een veel zwaardere plaat dan Battle Hymns, inderdaad, met veelal lange, epische nummers. Van dit album vind ik echter alleen Warlord en Gloves Of Metal (vooral die clip moet je echt zien ) echt de moeite van het luisteren waard. Voor de rest heeft het album op zijn tijd wel een goeie riff, maar de nummers zelf weten mij niet zo heel erg te boeien. Ik vind opvolger Hail To England beter.

Wat ik trouwens wel grappig vind is dat nummers 2 t/m 4 op dit album allemaal "of" in de titel hebben

ik vind dit een onovertroffen laat

nog nergens in deze stijl zo geevenaard

lange epische nummers idd, maar wat voor nummers!

en hoe origineel

dik drumwerk, vet gitaarwerk, adams heeft de perfecte krachtige stem voor deze muziek en kan zich scharen in een rijtje dio en dickinson wat mij betrefd

prachtig

dikke 5

Door die clip is het moeilijk serieus luisteren naar 'Gloves of metal', maar leuk om eens te zien. Indertijd luisterde ik liever naar een Dio of Iron Maiden, die maakten toch betere nummers en hadden wat meer talent en gevoel voor subtiliteit... Maar ik ken Manowar niet zo goed en moet nu afgaan op één (rampestamp en wat te simpel) nummer. ''We wear spikes! and leather!'' Grappig dat de film 'Conan the Barbarian' net een jaar voor hun debuutplaat uitkwam. Toeval? Manowar zal in elk geval een grote inspiratie geweest zijn voor Spinal Tap!

de hele plaat in deze sfeer doet toch echt minder eenvoudig aan

hulde nogmaals

begin anders bij sign og the hammer, surf naar battle hymns, draai deze en vervolg met fighting the world, met name d elatste 4 nummers

daarna hield het voor mij iig ver op, hoewel enkele nummers in latere uitgaves toch behoorlijk vet zijn

Bedankt voor de tip, ik zal 't es proberen.

Into glory ride bevalt wat minder omdat sommige nummers te lang duren. Hatred is dan wel een uitschieter, maar het middenstuk had wel korter gemogen. De vier lange nummers zijn minder dan Bridge of death, Battle hymns, Cult of the damned en Mountains. De eerste drie songs van de tweede Manowar plaat zijn stuk voor stuk goede metalsongs. Scott Columbus klinkt duidelijk beter dan Donnie Hamzik. Into glory ride krijgt 3,5 ster.

Mijn eerste kennismaking met dit zootje ongeregeld.


Vooral het intro van Warlord, geweldig


Daarna he debuut van de jongens binnengehaald.


Daar is het wel bij gebleven eigenlijk

En voor Lee Aaron blijkbaar ook.

Ja, die kon er ook wat van.

als ik 1 plaat als absolute faorieit moet aanhalen van manowar, is het deze

geen enkel zwak nummer, van begin to end magistrale muziek

4,5, omdat ik warlord tov de andere tracks ietwat buiten de boot vind vallen, maar iig zijn hier de redelijk eenvoudige, doch lekker int gehoor liggende deuntjes, dat mag gezegd worden, als fighting the world achterwege, vormt de hele plaat 1 groot geheel met march of revenge als topafsluiter, en heb ik het gevoel dat het hier nog ergens over gaat (binnen de op latere platen ferm uitgemolken context)

En het is nu net deze die ik vroeger gemist heb. Wel Battle Hymns, Hail to England en Sign of the Hammer maar geen Into Glory Ride. Maar het is nooit te laat om zoiets goed te maken natuurlijk. Een paar nummers kende ik al wel vaag. Maar in zijn geheel, sterk album. En die hoes, meer Spinal Tap kan het niet worden. Geweldig.

benieuwd wat je ervan vind, je kan 2011 nie mooier beginne

Into Glory Ride behoort wat mij betreft tot de glorieuze hoogtepunten van de band. Aangevoerd door het fiere Sign Of The Hammer.

De plaat opent na een behoorlijk banaal intro redelijk traditioneel met een Ome Henne Motorrijderslied getiteld Warlord. Vanaf de barbarenhymne Secret Of Steel is het echt smullen geblazen.
Alleen maar epische metalsongs met verwijzingen naar Noorse mythologie, Conanverhalen, bloed, zwaarden en al die dingen. Dat is Manowar op haar best. Het tempo is wat aan de lage kant. Hatred zou bijvoorbeeld zomaar een doomnummer kunnen zijn. De algehele sfeer en in het bijzonder de knappe voordrachten van Eric Adams houden de aandacht er wel bij.

Een ballade mag ook niet ontbreken. De zinderende dodenwake Gates Of Valhalla komt vol overgave de speakers uit. Kippenvelmoment ondanks de cliché thematiek.

Het lekkerst wordt voor het laatst bewaard. Revelation en March For Revenge doen in mijn beleving niet onder voor het onvolprezen Battle Hymn van de eerste plaat. Het lijkt alleen alsof ze hier wat minder opvallen tussen al die andere epische krakers.

Met Into Glory Ride kreeg de band Manowar een echt eigen gezicht. De band slaagde er uitstekend in om de betere momenten van het m.i. flauwe debuut te cultiveren.

Het debuut ken ik al sinds jaar en dag, Into Glory Ride nog maar een dikke maand. Battle Hymns vind ik geweldig en op dit album mis ik toch de wat kortere snellere nummers.

Bijna alles komt met een episch pathos tegen midtempo voorbij gemarcheerd en een geeuw kan ik daarbij niet altijd onderdrukken.

Veel geblaat, weinig wol. Daar waar men op hun vorige nog woest het slagveld opstormt en bloederig eindigt met Kill !! Kill !! blijft het hier bij strijdverhaaltjes voor het slapengaan.

Op naar de volgende, Hail to England. Daarvan vind ik in ieder geval Kill with Power fantastisch met dat heerlijke gegil; . Die !! Die !!

Benoem ik deze plaat bij deze tot metal classic nummer 1

Gedurfde en zeer originele plaat

Je moet er van houden - en dat doe ik - het trage stroperige ,het geschreeuw, de jankende over the top solos, thx ross - maar imo blijft het fier overend

Nooit meer iet gehoord wat hier ook maar in de buurt komt

(kan overigens best begrijpen dat je dit helemaal niks vindt)

Over the top, zoals altijd bij manowar, maar mbt deze plaat nog niet zo ver, als later werk, dat het belachelijk werd

4.5 omdat het eerste nummer te skippen is, zonde

Voor mij het beste Manowar album met geweldige heavy metal klassiekers als Secret of Steel, Gates of Valhalla, Revelation en het machtige March for Revenge. Wat een strot heeft die Eric Adams toch! Hier gelukkig nog geen echte meezingers die de volgende albums geregeld ontsierden!

Nog geen meezingers, ze lieten het idd voor 1 plaat achterwege

Gloves of Metal is hier hun strijdlied, het nummer is beter dan ik gedacht had. Had het niet verwacht maar heb Into Glory Ride op cd gekocht. De tekst van Hatred is me al die jaren bijgebleven I am the omen, the one that cannot die, fraai stukje tekst en wat een hard nummer. Ga nu werk maken van Hell on Stage - Live, daar spelen ze o.a. Hatred, Gates of Valhalla en Bridge of Death.

Heerlijke plaat met een aantal heerlijk epische nummers.

Ik kan weinig aanvullen op wat er al gezegd is. behalve dit; ik blijf het tot op de dag van vandaag jammer vinden dat het nummer ‘Defender', dat in dezelfde sessie werd opgenomen, niet op het album paste.

Het is later als A-kant van een 12’ single uitgebracht met 'Gloves Of Metal' als B-kant. Helaas heeft de band er voor gekozen om “Defender” ook niet op de cd versie te zetten.

Het was na het nummer 'Battle Hyms' de tweede keer dat Manowar met Orson Welles samenwerkte.

Ik weet dat ‘Defender' later in 1987 op “Fighting The World” stond, maar dat is een andere opname die, naar mijn inziens, niet zo sterk is als het origineel. Met name de zang is iets minder sterk en volgens mijn bescheiden mening legt ook de gitaarsolo van de 1987 versie het af tegen het origineel uit 1983.

Een unieke metal-plaat, ik vind 'm geweldig t/m "Hatred".
De laatste 2 nummers zijn teveel van het goede, de originele versie van "Defender" had er mooi tussenin kunnen staan want het is een relatief rustpunt.

In "Hatred" trekt de stem van Eric Adams het af en toe niet meer maar dat past wel in die "over the top" benadering.

Ik vind juist de laatste twee nummers geweldig. Die zijn voor mij het hoogtepunt van de plaat. Het opent leuk en puberaal met Warlord wordt het eigenlijk alleen maar beter. Prima album.