Bolt Thrower - Realm of Chaos (Slaves to Darkness) (1989)

Grindcore volgens het boekje

grindcore?!

straight-to-your-face death metal is toepasselijker denk ik

Dacht het niet, ik weet zeker dat mensen dit als grindcore bestempelden indertijd

indertijd wel ja, maar nu is grindcore toch iets anders.
maar het zou wel kunnen.
volgens mij is het toch death metal, nu toch

De opvolger hiervan was zeker death metal ja.. gelikt en glad geproduceerd. Dit is gewoon rommelend kabaal! Maar hokjes zijn verder ook niet zo boeiend.

Dit is te melodiesch om maalkern (grindcore) te zijn, dit is dus gewoon pure doodsmetaal (death metal).

Voor de rest is dit een sterk album die net een tikkeltje sneller is als de andere albums van Bolt thrower..

ja

maar in 89 stond dit bij de platenboer in het vakje grindcore.

Een album volledig gebaseerd op Warhammer, apart.

Eigenlijk maakt het niet veel uit tot welk genre het vroeger gerekend werd, definities veranderen nu eenmaal.

Ik vind het vooral een prachtplaat, met als hoogtepunt World Eater.

Grindcore was dan ook het meest vergangbare kleine hokje dat ooit bestaan heeft, op het laatste endje van Deathmetal en punk.. tsja je moest iets.. Bolt Thrower is uiteindelijk gewoon strakke death metal geworden, zoals ze ook eigenlijk altijd al klonken.

Bolt Thrower heeft de kracht om in de blast passages net zo zwaar te klinken als in de tragere passages. Dat kwam voor het eerst goed tot uitdrukking op deze Realm Of Chaos. De waanzinnige grunts van Karl Willets zijn daar ook debet aan. En dit is ook de laatste met grind invloeden inderdaad.

De prima productie siert het album. Een zware, lompe, modderige sound als geen ander. De vocalen van Willets zijn de grootste smaakmaker van de plaat. De songs kennen weinig pieken en dalen. Favoriete tracks zijn Eternal war, All that remains en Drowned in torment.

World Eater....memorabel nummer! Alleen zij zetten zulke nummers op deze aarde. Grind...Death...Crust...tja, wat was het toen? In iedergeval geen glamrock. Dat weet ik heel zeker!

Deze tweede Bolt Thrower is een stap voorwaarts t.o.v. het underground achtige debuut met toen ook al dat eigenzinnige geluid. Het mega eigenzinnige geluid van deze bijzondere band komt mede door de iets betere productie beter tot zijn recht in de betere en onderling meer herkenbaardere nummers, dan op het te eentonige debuut. Maar nog steeds broeierige Grind, misschien wel Crustpunk die door strakke structuren ook bloeddorstig in de nek van het Death Metal genre hijgt...sterker nog: Deze schijf heeft het Death Metal genre verder mee helpen evolueren nu ik er zo over nadenk. Immolation's sound bijv. op haar debuut lijkt verdomd veel op deze tweede Bolt Thrower's schijf. De verschillende stijlen waren volop in beweging destijds blijkbaar, gestuurd door creatieve hardwerkende bands die misschien zelf wel verrast werden door hun eigen kunnen. Ook daarom is bijv. een band als Bolt Thrower erg bijzonder en verdient het lof! Karl Willets articuleert binnen zijn sfeervolle doffe oorlogsgrunt toch maar mooi even noemenswaardig duidelijk; je kunt 'm vanuit het front nog verstaan ook ...klasse! Maar ja, april 2010 zag ik na zowat 2 decennia Bolt Thrower weer eens live, en sneller dan ik rationeel besefte werd ik ontvoerd door hun live prestaties...filmmuziek! Prachtig!

In 1989 werd misschien wel een van de zwaarste metalplaten allertijden gemaakt, namelijk Realm Of Chaos. World Eater zorgt blijkbaar op hoog volume voor een trilling die op de schaal van Richter gemeten kan worden, dat weet je dus dat het heavy is!

De gitaren staan echt heel laag gestemd en spelen modderige riffs. De drums zijn niet retestrak maar wel creatief op sommige momenten, het heeft zijn charmes. Ik vind dit echt een heerlijk album. Volgende week wordt hij opnieuw uitgebracht met een DVD van het Grindcrusher-concert in Londen in 1989. Het album is met Full Dynamic Range opgepoetst. Maar met de Napalm Death re-issues heeft Earache het geluid nog steeds smerig gelaten maar het klinkt veel beter. Ik ga deze dus zeker kopen.

Samen met Morbid Angels "Altars of Madness" mijn favoriete death metal album van eind jaren 80 (wat is dat al lang geleden, ben ik echt zo'n oude xxx). Altars was sneller, technischer en agressiever, maar toch blijft Realm toch mijn lichte voorkeur houden. Smeriger, drassiger, heerlijke sneltrein die je compleet wegvaagt!

Altars Of Madness sla ik toch een tikkie hoger aan. Maar goed, deze mag er ook meer dan zijn. Bolt Thrower had de gave om ook loodzwaar te klinken in de snellere passages. Om Realm Of Chaos hangt nog een beetje die obstinate grind/punk attitude van In Battle There Is No Law. Vanaf War Master wordt het wat meer gewone death metal. Wat mij betreft houdt het na War Master ook een beetje op met de uitmuntendheid van de band.

Met Morbid Angel heb ik nooit iets gehad, maar met Bolt Thrower des te meer! Heerlijk zompige compromisloze death metal waar de band ook altijd aan vast heeft gehouden, wat ze ook in mijn aanzien doet stijgen.

Bolt Thrower acteerde bijna altijd op hetzelfde hoge niveau, maar deze plaat heeft een speciaal plaatsje bij mij omdat '88/'89 dé jaren waren waarin ik de extreme metal aan het ontdekken was.

Overigens kan ik het me wel voorstellen dat sommige mensen dit naar grindcore vinden smaken, zeker wanneer je je bedenkt dat dit album uit 1989 stamt.

4,0

Enter the realm of chaos, your nightmare has just begun................
Dan droom je heerlijk verder met dit prachtige plaatje met de mooie hoes in de handen en bladerend door het boekje met gave tekeningen.

Ik vond er niet veel aan. Te rommelig. De platen die hierna kwamen waren juist wel lekker.