De eerdere incarnaties van deze band (met dezelfde muzikanten) heetten achtereenvolgens The Lower Lifeforms en Oker, en onder die laatste naam maakten ze omstreeks 2001 een in het Tilburgse 013 opgenomen en in eigen beheer uitgegeven CD. Die titelloze plaat van 24 minuten bevatte zes goede tot ijzersterke nummers met Muse-achtige powerrock met proginvloeden, en een aantal jaren later nam de groep het besluit om definitief in de richting van de progmetal verder te gaan. Na de bijbehorende naamsverandering (overigens niet door het bijna gelijknamige nummer van Yes geïnspireerd) kwam dan in 2009 dit opnieuw in eigen beheer uitgegeven album uit, en wie vooreerst wil weten welke muzikale invloeden daarbij in het spel zijn mag voornamelijk aan Dream Theater en Tool denken.
De bezetting van de band was en is Barry Veeke (gitaar), Jochem Brok (toetsen), Maarten Vermeulen (bas), Tristan de Rijk (drums) en Gerben van Oosterhout (zang). De laatste zegt in het bezit te zijn van een "love it or hate it"-stem, en daar kan ik het wel mee eens zijn, zeker in de dramatischer passages wanneer hij soms een beetje gaat schallen. Wie zich daar echter eenmaal overheen heeft gezet (of gewoon aan gewend is geraakt) vindt hier de betere progrock waarbij de subtiliteit van de arrangementen en de stevige insteek van gitarist Barry Veeke (wiens strakke en felle gitaarlijnen voor mij de belangrijkste trekpleister zijn) elkaar nergens bijten. Prima composities die pas na verloop van tijd hun structuur blootgeven, een degelijk en goed uitgebalanceerd geluid met lekker veel "bite" en dynamiek, en een band die goed weet wat hij wil – spijtig dat een paar jaar na dit album het doek viel voor deze band, onder welke naam dan ook.