Jaga Jazzist - What We Must (2005)

hé, dit is lekker !

(oslo skyline ! pracht..)

szyn.

Stonden hier nog geen berichten bij? Wauw... Het is echt een mooie plaat, maar de nummers beklijven niet echt. Vandaar nog geen al te hoge stem van mijn kant.

idd, behoorlijk raar, bij zo'n album dan toch. En ik die dacht dat iedereen Jaga toch al kende.

Vind dit eerder Rock / Jazz eigenlijk. Electronic heeft er maar weinig mee te maken en de jazz zit ook flink op de achtergrond.

Best aardig na één keer luisteren maar ik had er toch wat meer van verwacht. Misschien omdat ik er ook wat anders van verwacht had, zie wel of het blijft staan na meerdere luisterbeurten. In ieder geval geen plaat voor mn eindlijstje (waar ik stiekem op hoopte).

dat kun je wel zeggen, maar het is toch degelijk een electronica artiest.


maar goed over de plaat. voor mij was de eerste luisterbeurt zoiets van wow, dit is goed maar ook wel erg gelikt/cheesy...maar hoe vaker ik hem hoorde hoe meer ik er mee kon. Uiteindelijk toch wel zeker die 4,5 waard.

Veel meer rock dan electronic dit. Bij jazz / electronic denk ik aan Amon Tobin. Vandaar mijn verwachtingspatroon. Ook omdat The Stix en A Livingroom Hush op Ninja Tune zijn uitgebracht.

bijna al de "rock" komt uit een computer in dit geval

Hoe weet je dat? Bovendien kan ik dan wel bij vrijwel elk hiphop album electronic bij het genre zetten.

Ik heb deze plaat sinds de release echt vaak geluisterd. prachtplaat, staat zeker in de top 10 van 2005 voor mij... er worden heel veel 'fysieke' instrumenten gebruikt hoor... tenminste dat staat in het boekje.

Ja dat leek me dus ook toen ik het luisterde. Zal ik er dan toch maar jazz / rock van maken?

nou ja what ever
maakt me ook niet zo veel uit hoor...
ik dacht alleen dat het heel veel computer werk was...

edit: en het belangrijkste is toch dat ie heel erg mooi is

Dit is echt wel electronic hoor. Misschien valt het niet zo op, maar er zitten heel_veel piepjes, kraakjes, tikjes, etc. in (dat is eigenlijk de basis van hun muziek). Ze treden ook op als laptopartiesten èn jazzband in één. Het is ook niet voor niets dat deze band omschreven werd als Aphex Twin versus Charles Mingus.

Het klinkt allemaal erg organisch en er worden erg veel instrumenten gebruikt. Klinkt veel meer als rock dan als electronic.

Die paar bliepjes maken het nog geen electronic.

Nee, geen electronic dit. Maar wel een prachtig mooi album zeg! Dit is eindejaarslijst-werk! Ik zou het een beetje kwalificeren als Godspeed You Black Emperor-light. Maar misschien sla ik de plank volledig mis, want ik ken niet alles van ze.

Gister toevallig nog geluisterd, best aardig maar ik had nergens dat ik echt het gevoel had dat ik naar iets bijzonders aan het luisteren was. 3* dus.

Erg mooie plaat deze!

Geen slechte plaat dit, maar soms gewoon niet zo mijn ding. Normaal gesproken vind ik de muziek van Ninja Tune wel leuk, maar dit allemaal iets te rockerig. Een combinatie van Jazz / Rock kan leuk uitpakken, mits de uitwerking leuk is, maar helaas komt het niet helemaal uit de verf. Soms is het nét iets te druk en zijn de overgangen niet zo vloeiend en lekker. Toch een mooie 3,5 want er zijn zeker momenten dat ik kan genieten.

Dit is de hoogstgewaardeerde plaat van Jaga Jazzist, maar ook de beste om mee te beginnen? Of kan ik beter met wat ouder werk beginnen?

Ik vind dit zelf de minste eigenlijk. Ik zou gewoon bij het debuut beginnen. Fijn sfeervol plaatje. The Styx is wat speelser en deze vind ik wat doorschieten in moeilijkdoenerij.

Bij A Livingroom Hush dus. Bedankt voor 't advies, vandaag naar de stad dus ik zal er naar uitkijken.

Toen ik deze plaat kocht zat er een extra cd'tje bij met de spydeberg-sessions oid. Eigenlijk altijd als ik deze uit de kast trek zet ik die op. Iets rauwer dan de 'gewone' plaat. Al moet ik dat nog eens verifieren, want de gewone heb ik al lang niet meer gehoord.

Het bevalt nu weer erg goed.

Ook al is de kans groot dat het gaat tegenvallen, zo'n vergelijking wekt natuurlijk wel mijn interesse!

En je moet hem dan ook niet serieus nemen. Godspeed vind ik compositorisch nog al tegenvallen (wel vaak hetzelfde trucje) terwijl dit album een stuk spannender is. Dit zijn muzikanten die ook wel van wanten weten met een potje jazz hoewel dat op dit album niet zo duidelijk word.

Dat is zeker waar. Ik vind dit niet zo'n hele goede plaat (ik geef de voorkeur aan hun oudere werk), maar het is wel een intrigerende plaat die ik twee jaar na uitkomen nog steeds wel 's opzet en me dan nog steeds wel kan verrassen..

Ik begrijp eigenlijk niet waarom hier meerdere mensen beweren dat dit uit een computer komt. Ik heb deze band meerdere keren live mogen aanschouwen en dan staan er toch echt een Noortje of acht op het podium uit hun stekker te gaan met hun instrumenten. De drummer (Martin Horntveth) heeft naast zijn drumkit een drumcomputer staan en ergens anders op het podium staat misschien nog een samplertje, maar voor de rest is dit gewoon een grote organische erg goede liveband.

Ik vind dit overigens de minste jaga. A Livingroom Hush is voor mij met afstand de beste.

Is jagga jazzist niet de band waar Martin Horntveth inzit? Maar is dat dan de Martin Horntveth van de geniale remix: Hasta Luego Manchego die is namelijk geniaal!

Na het geluk dat ik ervaarde met A Livingroom Hush (dat ik gelukkig nog had geprobeerd na de teleurstelling met The Stix), besloot ik deze ook maar eens te proberen. En wat een vondst! Dit is weliswaar een iets minder spannend album dan het debuut (het kostte in ieder geval minder tijd om eraan te wennen), maar hij is nog steeds gevuld met mooie klanken, waar ik heel enthousiast van word. Dit album verdient er een 5*-stem bij!

Swedenborgske Rom blijft een van mijn favoriete nummers allertijden.

Ik vind het op zich een mooie cd maar het klinkt me teveel als 'goed gejat'. For All You Happy People kan zo van My Bloody Valentine afkomen, Swedenborgske Rom kan van Sigur Ros afkomstig zijn en bij de melodie van Stardust Hotel spookte het introthema van Weekend Milionairs door mijn hoofd. Ik ben er nog niet over uit.

Afgelopen week zag ik in Bergen, Noorwegen de toetsenist van deze band bij een concert. Die vond ik goed, dus heb ik even opgezocht en zo kwam ik bij deze band (nog nooit eerder van gehoord, ben dan ook niet erg bekend in dit genre) uit en ben tot nu toe erg blij met deze ontdekking. Erg gave plaat! Zeker het eerste nummer staat bij mij op repeat. Spannend, experimenteel en boeiend om naar te luisteren.

Wat een schitterende plaat, te lange tijd van mijn radar verdwenen.