The Jayhawks - Mockingbird Time (2011)

Heee wat is dat nou: een nieuwe Jayhawks??? Dacht dat die niet meer bij elkaar waren... Leuke verassing en ben zeer benieuwd naar de sound van dit album.

Edit: zie en luister hier een preview. Klinkt wat matjes, maar toch wel leuk om weer iets nieuws te horen.

Nog even wat extra info:

Als bekroning van hun rijke muziekgeschiedenis, hebben alle leden van country-rockband THE JAYHAWKS, opgericht in 1985, zich verenigd om een nieuwe plaat in te blikken. Met een volledige bezetting werkten ze nieuw album ‘Mockingbird Time’ af, meteen ook het eerste album sinds 1995 waar zowel Gary Louris als Mark Olson op te bespeuren zijn. Na een degelijke verzameling albums en singles, zijn de leden van The Jayhawks er heilig van overtuigd dat ‘Mockingbird Time’ hun vorige werk zal overtreffen en zweren ze ook live nog potten te kunnen breken. De nieuwe plaat van The Jayhawks komt uit op 5 september, ongeveer een maand na hun passage op Dranouter (6 augustus).

Idd zeg, een nieuwe Jayhawks!! Wat leuk.
Ik zie dat hij inmiddels ook al 'voor te beluisteren' is ....

Die preview op de site van Rolling Stone doet in ieder geval het beste verhopen. Klinkt zéér goed.

Onlangs klonk in een platenzaak interessante muziek die ik niet kende. Het bleek om de nieuwste van The Jayhawks te gaan, een groep waarvan ik slechts de naam weet want binnen dit genre ben ik niet zo actief.

Bij nadere kennismaking blijken op Mockingbird Time veel smaakvolle songs te staan zoals She Walks in So Many Ways, Cinnamon Love en Black Eyed Susan. Dit zijn maar voorbeelden, want over de volle lengte is de kwaliteit in orde.

Voor mij is het vooral de samenzang die het bijzonder maakt en me aanzet om meer van de band te verkennen. Die harmonieën doen zelfs denken aan grootheden als The Everly Brothers en The Byrds. Maar dat is vast al eens eerder gezegd .

Zeer mooi album,die samenzang Olson-Louris doet 'em het toch hé!!

@Svendra
Luister ook eens naar hun oudere albums.

Wat een verrassend fris album van The Jayhawks. Ik ken de band wel van naam, maar had er nog nooit eerder iets van beluisterd, net als Svendra dus. Ik ga doen wat Papartis zegt, naar hun oudere albums luisteren.

Er zijn eigenlijk maar drie platen van de Jayhawks die ik echt goed vind: Hollywood town hall, Tomorrow the green grass en Rainy Day Music. Met deze nieuwe plaat is daar helaas geen verandering gekomen. Echt slecht vind ik hem niet maar hij kan niet tippen aan de albums die ik genoemd heb.

Dat idee kreeg ik met het snel doorklikken van het album ook.

Hier ben ik toch wel erg benieuwd naar, het plaatwerk wat ik van de heren in huis heb bevalt mij goed tot zeer goed.

Dit album is toch een stuk beter dan ik ongeveer een week geleden aangaf. Het haalt het niveau van Raindy Day Music niet mi hun beste album. En was destijds ook een van de betere albums van het jaar. Ik denk dat deze niet in mijn top 10 gaat eindigen dit jaar maar toch zeker in de top 25 en dat is ook altijd nog netjes natuurlijk.

ietwat tegenvallend bij de eerste beluistering, ja.
Nog maar wat tijd gunnen.

12 zonnige, naar The Byrds en The Beatles refererende songs hebben The Jayhawks voor ons gebundeld, onder de titel 'Mockingbird Time'. Het is er het weer voor, want dit zijn ideale popsongs, niets aan de hand, heerlijk om naar te luisteren. Af en toe doet het me net wat te erg aan bovengenoemde bands denken, en het is ook duidelijk dat deze band teert op vakmanschap, niet op originaliteit. 'Cinnamon Love' is voorlopig m'n favoriet nummer.

3,5 sterren

Interessante release . Jayhawks weer in de originele bezetting naar ik begreep ?

yep

helemaal goed

Het herkenbare geluid is met de terugkeer van Mark Olson weer helemaal terug en doet mij bijna 20 jaar na dato terugdenken aan het album Hollywood Town Hall.
Zeker de hoogtepunten van de plaat; Tiny Arrows, High Water Blues, Mockingbird Time, Pouring Rain At Dawn & Touch The Stars refereren daar aan.
De samenzang is nog steeds indrukwekkend en ook de DVD is erg mooi, vooral als Olson & Louris gezamenlijk vertellen hoe ze elkaar verloren en weer vonden.

Live in Utrecht:

She Walks in So Many Ways

Closer to your Side

Guilder Annie

Geslaagd reunion album van de complete Jayhawks.. Dat is op zich een prestatie want bij hoeveel bands valt het toch tegen?
Gary en Mark kunnen nog steeds prachtige samenzang produceren en ook als componist vullen ze elkaar prima aan. Samen is bij deze twee heren meer dan 1+1. Een gouden duo, vergelijkbaar met Simon and Garfunkel, Lennon en McCartney. Er schieten me even geen recentere voorbeelden te binnen gek genoeg.
Je haalt er de composities van Mark of van Gary zo uit. Het relaxte van een nummer als Tiny Arrows is heel erg Louris. Terwijl Mockingbird Time echt een Olson-song is, die me ook erg doet denken aan zijn solo-albums. Hoewel de cd van het eerste nummer af aan een hoog nivaeu heeft zitten de echte pieken in het tweede gedeelte.
Een juweeltje is het semi akoestische Stand out in the Rain. Guilder Annie lijkt op een eerbetoon aan The Byrds, een countryrock/psychedelische band uit de jaren 60 compleet met het geluid van een Rickenbackergitaar. Ik kan niet beoordelen of het er ook echt een is. Heel mooi gedaan wel.
Dan weer een fantastische Olsonsong: Black Eyed Susan. Met die viool...prachtig gewoon. Het hoogtepunt van de plaat zou ik zeggen. Maar daar komen ook andere momenten voor in aanmerking.
Poring Rain at Dawn lijkt wel overgebleven van hun akoestische Before The Flood-album van 2008, wat het eigenlijke reunion-album van Olson en Louris is en dat gek genoeg niet zo bekend is geworden, maar dat ik absoluut kan aanbevelen.
De vergelijking met Hollywood Town Hall die hieronder gemaakt wordt kan ik heel goed in komen. Alleen is die voorlopig voor mij nog ongeëvenaard. Ik geef HTH 5 * en Mockingbird Time daarom voorlopig 4,5

Ook deze weer eens uit de kast gehaald. Zelfde kwaliteit als voorgaande cd's. Fijn dus.