Jasta - Jasta (2011)

Verrassend sterk album! Jamey Jasta die een soloplaat uitbracht was nieuws dat me niet al te enthousiast maakte, want Jasta heeft een erg eentonig stemgeluid dat heel erg goed bij Hatebreed past, maar waar hij volgens mij geen volledig album rond kon bouwen.

Onterecht, zo blijkt. Ook omdat Jasta met een cleane zang komt aanzetten die op plaat erg goed uitkomt (al gok ik dat het live niet het geval zal zijn). Muzikaal valt het tussen moderne metal-wal en hardcore-schip, maar het is daar erg aangenaam zwemmen.

Ik ga het album nog een paar rondjes geven om te zien of mijn enthousiasme wat blijft hangen.

Ik ben absoluut geen fan van Hatebreed, maar hier kan ik wel iets mee. De zang van Jasta is niet overal even gelukkig gekozen (bijvoorbeeld op Nothing They Say klinkt hij erg matig), maar hij probeert in ieder geval eens iets anders. Overwegend hoor ik hem wel liever schreeuwen dan zingen. Het album begint sterk, maar zakt dan direct wat in. Tracks drie t/m zes zijn niet erg bijzonder, maar vanaf het te gekke Enslaved, Dead Or Depraved gaat de beuk er echt in en worden de songs een stuk interessanter. Al met al een lekkere metalplaat met uiteraard de nodige hardcore-invloeden.