Ry Cooder - Pull Up Some Dust and Sit Down (2011)
mijn stem
41 stemmen
Verenigde Staten
Roots / Rock
Label: Nonesuch
-
No Banker Left Behind (3:34)
-
El Corrido de Jesse James (4:15)
-
Quick Sand (3:14)
-
Dirty Chateau (5:28)
-
Humpty Dumpty World (4:17)
-
Christmas Time This Year (2:47)
-
Baby Joined the Army (6:34)
-
Lord Tell Me Why (3:00)
-
I Want My Crown (2:36)
-
John Lee Hooker for President (6:06)
-
Dreamer (5:04)
-
Simple Tools (5:05)
-
If There's a God (3:06)
-
No Hard Feelings (5:52)
0
geplaatst: 12 november 2011, 00:27 uur
Tijdens het werken bij de FRS werk ik regelmatig met mensen uit een ander filiaal, met een andere smaak en dus met een verschillende CD keuze voor de winkel. Toen ik afgelopen week Ry Cooder erin zag verdwijnen wist ik absoluut niet wat ik kon verwachten. Nu weet ik het wel, en mocht het er nogmaals in verdwijnen, dan zal ik pauze houden. Akelig, gewoon totaal niet wat ik waardeer in muziek. Ben ook, gelukkig, totaal niet representatief voor de fans en/of liefhebbers (dus neem het niet te zwaar op 
).
Gewoon een ongelukkige ontmoeting tussen ouderwets gejengel en een persoon die daar niet om maalt.
).Gewoon een ongelukkige ontmoeting tussen ouderwets gejengel en een persoon die daar niet om maalt.
3
geplaatst: 28 december 2024, 01:22 uur
de opvolger van de laatste van zijn trilogie "I, Flathead" (2008) verscheen 3 jaar na dat album.
liefst 14 "originals" van Ry Cooder, waarvan 1 "Lord Tell Me Why" co-written met drummer Jim Keltner, het enige nummer waarop hij meespeelde. op de overige nummers met drums horen we zijn zoon Joachim.
een gevarieerd album met een heerlijk vintage Cooder nummer als opener "No Banker Left Behind", gevolgd door de Tex-Mex wals "El Corrido de Jesse James" met fijn koperwerk en de accordeon van oudgediende Flaco Jimenez, die eveneens "Christmas Time This Year" en "Dreamer" van een fraai Tex-Mex sausje voorziet.
het ingetogen "Dirty Chateau" met backing vocals van Juliette Commagere en de gospelachtige afsluiter "No Hard Feelings" met het koortje van Terry Evans, Arnold McCuller & Willie Green behoren ook bij de sterkhouders. op de iets meer up-tempo nummers "Humpty Dumpty World" en "If There's a God" excelleert Ry Cooder met zijn slide gitaar spel.
persoonlijke favorieten zijn het akoestische "John Lee Hooker for President" met alleen Ry Cooder op zang en gitaar, de opzwepende juke-joint blues van "Lord Tell Me Why" en het melodieuze, zwierige "Simple Tools" met wederom backing vocals van Juliette Commagere.
de zwakke melodie van "Quicksand", het te lange en teveel met "spoken words" gevulde "Baby Joined the Army" en "I Want My Crown" zijn, althans in mijn beleving, 3 "mindere" nummers op dit fraaie, veelzijdige, ouderwets "rootsy" album.
wel degelijk een "return to form" na het ietwat tegenvallende "I, Flathead". de geëngageerde teksten op dit album doen denken aan de "dust bowl ballads" van zijn prijsalbum "Into the Purple Valley". de inmiddels 77-jarige Ry Cooder verraste in 2018 met zijn sterke laatste album "The Prodigal Son", waarna het rond de man stil is gebleven.
Album werd geproduceerd door Ry Cooder
Recorded at Wireland Studios, Chatsworth, CA, Ocean Studios, Burbank, CA & Drive-By Studios, North Hollywood, California
liefst 14 "originals" van Ry Cooder, waarvan 1 "Lord Tell Me Why" co-written met drummer Jim Keltner, het enige nummer waarop hij meespeelde. op de overige nummers met drums horen we zijn zoon Joachim.
een gevarieerd album met een heerlijk vintage Cooder nummer als opener "No Banker Left Behind", gevolgd door de Tex-Mex wals "El Corrido de Jesse James" met fijn koperwerk en de accordeon van oudgediende Flaco Jimenez, die eveneens "Christmas Time This Year" en "Dreamer" van een fraai Tex-Mex sausje voorziet.
het ingetogen "Dirty Chateau" met backing vocals van Juliette Commagere en de gospelachtige afsluiter "No Hard Feelings" met het koortje van Terry Evans, Arnold McCuller & Willie Green behoren ook bij de sterkhouders. op de iets meer up-tempo nummers "Humpty Dumpty World" en "If There's a God" excelleert Ry Cooder met zijn slide gitaar spel.
persoonlijke favorieten zijn het akoestische "John Lee Hooker for President" met alleen Ry Cooder op zang en gitaar, de opzwepende juke-joint blues van "Lord Tell Me Why" en het melodieuze, zwierige "Simple Tools" met wederom backing vocals van Juliette Commagere.
de zwakke melodie van "Quicksand", het te lange en teveel met "spoken words" gevulde "Baby Joined the Army" en "I Want My Crown" zijn, althans in mijn beleving, 3 "mindere" nummers op dit fraaie, veelzijdige, ouderwets "rootsy" album.
wel degelijk een "return to form" na het ietwat tegenvallende "I, Flathead". de geëngageerde teksten op dit album doen denken aan de "dust bowl ballads" van zijn prijsalbum "Into the Purple Valley". de inmiddels 77-jarige Ry Cooder verraste in 2018 met zijn sterke laatste album "The Prodigal Son", waarna het rond de man stil is gebleven.
Album werd geproduceerd door Ry Cooder
Recorded at Wireland Studios, Chatsworth, CA, Ocean Studios, Burbank, CA & Drive-By Studios, North Hollywood, California
* denotes required fields.
* denotes required fields.