Crass - The Feeding of the Five Thousand (1978)
Alternatieve titels: The Feeding of the 5000 | The Second Sitting
mijn stem
66 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Punk
Label: Crass
-
Asylum (2:06)
-
Do They Owe Us a Living? (1:25)
-
End Result (2:04)
-
They've Got a Bomb (3:48)
-
Punk Is Dead (1:48)
-
Reject of Society (1:08)
-
General Bacardi (1:00)
-
Banned from the Roxy (2:15)
-
G's Song (0:36)
-
Fight War, Not Wars (0:42)
-
Women (1:16)
-
Securicor (2:29)
-
Sucks (1:38)
-
You Pay (1:44)
-
Angels (2:08)
-
What a Shame (1:11)
-
So What (3:06)
-
Well?... Do They? (1:33)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 7 mei 2013, 20:31 uur
Die waardering geldt zowel voor de muziek als voor de teksten.
De muziek die niet zo simpel en eentonig is als ze op het eerste zicht (nou ja, gehoor) lijkt.
En de teksten: zowel de inhoud als de vormgeving is toch wel indrukwekkend - toch wel net iets anders dan de 6 lijntjes (2 regels strofe, 2 regels refrein, 2 regels van de volgende strofe, refrein, en dan alles nog eens opnieuw) nvan het gemiddelde Discharge-nummer. (Waarmee ik Discharge niet wil onderwaarderen, maar feit is dat iedereen dat soort teksten kan schrijven).
Bovendien: al in 1976 vertellen aan wie het wou horen dat Sex Pistols en The Clash en alles daarrond niks met punk te maken hebben... best wel sterk (vind ik)
" Yes that's right, punk is dead,
It's just another cheap product for the consumers head.
Bubblegum rock on plastic transistors,
Schoolboy sedition backed by big time promoters.
CBS promote the Clash,
But it ain't for revolution, it's just for cash.
Punk became a fashion just like hippy used to be
And it ain't got a thing to do with you or me."
Ik weet niet of je bekend bent met Subhumans / Culture Shock / Citizen Fish: andere, toegankelijkere muziek, maar zanger Dick Lucas vindt de boodschap het belangrijkste, schrijft indrukwekkende teksten, en wil ook heel véél zeggen: bij vele nummers hebben niet alleen de strofes andere zinnen (wat evident is), maar is het heel vaak zo dat ook de strofes andere teksten hebben (wat veel minder evident is) - kwestie van in één nummer zoveel mogelijk z'n zeg te kunnen doen...
De muziek die niet zo simpel en eentonig is als ze op het eerste zicht (nou ja, gehoor) lijkt.
En de teksten: zowel de inhoud als de vormgeving is toch wel indrukwekkend - toch wel net iets anders dan de 6 lijntjes (2 regels strofe, 2 regels refrein, 2 regels van de volgende strofe, refrein, en dan alles nog eens opnieuw) nvan het gemiddelde Discharge-nummer. (Waarmee ik Discharge niet wil onderwaarderen, maar feit is dat iedereen dat soort teksten kan schrijven).
Bovendien: al in 1976 vertellen aan wie het wou horen dat Sex Pistols en The Clash en alles daarrond niks met punk te maken hebben... best wel sterk (vind ik)
" Yes that's right, punk is dead,
It's just another cheap product for the consumers head.
Bubblegum rock on plastic transistors,
Schoolboy sedition backed by big time promoters.
CBS promote the Clash,
But it ain't for revolution, it's just for cash.
Punk became a fashion just like hippy used to be
And it ain't got a thing to do with you or me."
Ik weet niet of je bekend bent met Subhumans / Culture Shock / Citizen Fish: andere, toegankelijkere muziek, maar zanger Dick Lucas vindt de boodschap het belangrijkste, schrijft indrukwekkende teksten, en wil ook heel véél zeggen: bij vele nummers hebben niet alleen de strofes andere zinnen (wat evident is), maar is het heel vaak zo dat ook de strofes andere teksten hebben (wat veel minder evident is) - kwestie van in één nummer zoveel mogelijk z'n zeg te kunnen doen...
* denotes required fields.
* denotes required fields.