Ted Nugent - Ted Nugent (1975)

Uitstekende plaat dit, met name het openingsnummer wil bij mij nog wel eens op repeat gezet worden, heerlijk groovy middenstuk waarop Nugent 'beheerst' zijn gitaarkunstjes uitstrooit. En kunstjes, die kan Ted: wat staat die man op zijn solodebuut lekker te spelen zeg .

Beetje te lange haren echte mannen rock voor mij, maar wat een gitarist.

'Stranglehold', 'Stormtroopin'', 'Motor City Madhouse' en 'Queen of the Forest' zijn knallers die ik nog regelmatig draai.
Naast deze gave 'debuut'-plaat heb ik van Ted Nugent ook nog een compilatie met memorabele nummers zoals 'Cat scratch fever', 'Dog eat dog' en een gave cover van George Harrison's 'I want to tell you'.
Ik ben erg benieuwd naar Ted's jaren 60-werk met The Amboy Dukes, maar ben dat helaas tot op de dag van vandaag nog steeds niet tegengekomen.
Andere gitaarhelden van mij zijn o.a. Eric Clapton (vooral zijn Cream-, Blind Faith- en Derek & The Dominos-jaren) Jimi Hendrix en Alvin Lee (Ten Years After).

Klasse lp. Stranglehold en just what de docter orderded zijn top.
Hem nog gezien in Paradiso en was een goed concert!!!!

Voor degene die van ongecompliceerde rock houden uit de jaren 70 is deze plaat aan te bevelen.
Vroeger nog een paar keer gezien in de jaren 70 en meneer heeft een groot ego, een kleine installatie voor de rest van de band en een muur van speakers voor hemzelf.
Heb wel'ns gelezen dat hij ook wel gewoon met z'n gitaar bij andere bands ongevraagd het podium opstapte (Frank Marino bijv) om dan een gitaarduel aan te gaan! Wat een mafkees........
Maar goed, op deze elpee valt genoeg te beleven met voor mij uitschieters als Just What the Doctor Ordered en Motorcity madhouse.

Stranglehold!!! Wat een gaaf nummer, de hele lp is trouwens van grote klasse. Ted Nugent gezien op Arrow 2006. Een groot ego? Jazeker meneer is helemaal vol van zichzelf. Maar dat hoord gewoon bij deze man.

Stranglehold vind ik een gaaf nummer met geweldig gitaarwerk, echt een genot om naar te luisteren . Ook Just What The Doctor Ordered vind ik een heerlijk nummer, maar jammergenoeg haalt de rest van het album het niveau van die twee nummers niet. Ted Nugent is zeker een goede gitarist, maar de composities van de meeste nummers spreken mij niet echt aan (het is in mijn oren iets te standaard jaren '70 hardrock). Het gitaargeluid vind ik wel vet en sommige nummers hebben lekkere riffs, maar lekkere riffs maken niet meteen een nummer goed.

Ted & The Amboy Dukes gaan weer optreden en nieuw plaatwerk opnemen, hopelijk worden hierdoor de oude platen weer opnieuw uitgebracht.

Stranglehold vind ik een superieur nummer.
Jammer dat het persoontje Nugent me nogal weerhoudt van verdere interesse.

Het titelloze solo-debuutalbum van deze symphatieke en bescheiden Amerikaan opent meteen al met het lange "Stranglehold", heerlijk slepende gitaarsolos met de Glenn Hughes-achtige zang van de zanger/gitarist Derek St.Holmes.

Ik ben echt een fan van de zangkwaliteiten van Derek St.Holmes, hij maakte t/m 1978 deel uit van de band.
Ted Nugent is voor die tijd een redelijk goede gitarist maar gelukkig niet supersnel, zijn solo's blkijven daardoor nog redelijk genietbaar.

Uitschieters zijn de opener, "Just What the Doctor Ordered" en het snelle "Motor City Madhouse".
Opmerkelijk is het jazzy "You Make Me Feel Right at Home", totaal anders als de rest van de plaat met een hoofdrol voor de bas en ingetogen drums.

Op mijn CD versie 4 bonus songs, 3 waanzinnig goede live uitvoeringen waarvan "Motor City Madhouse" bijna 2x zo lang duurt als de studio uitvoering.
Live speelt hij sneller met de nodige improvisatie.
De studio outtake "Magic Party" stelt weinig voor, maar ik ben benieuwd naar zijn live album "Double Live Gonzo!" uit 1978.

Naar mijn idee zijn beste. Wie zijn lp/cd met stranglehold opent tja dan kan het eigelijk al niet meer mis gaan wat een nummer. Stormtrooping prima hey baby matig. Nr 4 justwhat the doctor ordered weer een ted klassieker. Snakeskin aardig. Motor city ook aardig. Where have you been matig you make me feel anders maar een prima jazzy song dan de afsluiter matig. Het jammere van ted is dat er op bijna elke cd een paar nummers opstaan die ik als absolute klassiekers beschouw maar dan valt het niveau weer enigzins terug. 3 en een halve pingel

Geweldig debuut!! Met Stranglehold als opener gelijk dé klapper van de lp (en misschien wel van z'n hele oeuvre?). Motorcity madhouse, Snakeskin cowboys, Just what the doctor ordered, Hey baby en Queen of the forest zijn geweldige hardrock klassiekers die anno nu nog niks aan kracht hebben verloren. Ben het denk ik met Iggy eens dat dit z'n beste album is.

Als je Double Live Gonzo niet meetelt natuurlijk.....

Die moet ik altijd nog eens zien binnen te halen...ik weet het; het is niet best

Stuur me een pm met je adres, dan gooi ik een pindakaas voor je op de bus...

Heb 'm inmiddels al gepindakaast maar uiteraard bedankt voor je aanbod!

Dit is voor mij nog steeds het beste album van "Uncle Ted".
Stranglehold is een classic !
Ted zijn vocale prestaties zijn erg matig en zijn hierop aardig "bijgewerkt", maar gelukkig heeft Derek St. Holmes over het algemeen het vocale gedeelte voor zijn rekening genomen en daarom is dit album een absolute topper!.
Deze heb ik op LP uit mijn jeugdjaren en op CD.
Gewoon een onderdeel van mijn jeugd en muziekale opvoeding.
Er staat geen minder nummer op, zelfs You Make Me Feel Right At Home als "vreemde eend" klinkt lekker.
Kortom dit hele album is als geheel genietbaar !
Jammer dat de totale speelduur van een LP toen erg kort was gezien wat nu mogelijk is.
Over Ted zelf heb ik mijn twijfels inzake zijn politieke opvattingen, maar rockmuziek maken kan hij !
Helaas heeft hij in mijn ogen/oren dit fantastische album hierna nooit meer kunnen evenaren.

Understatement....

Geweldig rock album heerlijke '70 sound..
De eerste 8 nummers klappen er gelijk al in.wat n gitaar geweld.
En cd om lekker hard te draaien.goed debut album van ted.
Heb de op volger ook cat scratch fever is ook geweldig ,en weekend warriors nog op lp.
Maar deze is de beste.heb de cd met de 4 bonus tracks goede toegevoegde waarde.
Moet nog een keer de live cd gonzo live aanschaffen heb dan het beste van ted nugent wel in huis
Maar dit is genieten heerlijke jaren '70 rock.

Ik was Ted eigenlijk een beetje vergeten tot ik onlangs een artikel las waarin hij Obama behoorlijk schoffeerde. Kon mij zijn albums (meeste gewoon nog op vinyl) meteen weer voor de geest en van zolder halen. Heerlijke no nonsens Hardrock die nog steeds overeind staat. Weergaloos gespeeld. Mag hopen dat Ted zijn energie op de muziek blijft richten. In sommige staten van de USA is hij 'banned'.

"Strangehold" is een prachtig nummer en de rest van de plaat is ook erg lekker. Een erg lekker jaren '70 Rock plaatje.

Prima debuutalbum, mooi beginnend met wat we toch wel Ted Nugent's "anthem" mogen noemen: het geweldige Stranglehold. Verder gaat Ted lekker tekeer op een aantal pakkende nummers die we natuurlijk van Double Live Gonzo kennen - Ted wist dondersgoed wat zijn betere nummers waren.

Zoals op alle albums van Ted Nugent ontbreekt het matige vulmateriaal hier helaas ook niet: Snakesking Cowboys, Where have you been..., Queen of the forest.

Bijzondere vermelding verdient het jazzy "You make me feel right at home" - heel lekker nummertje, maar in hemelsnaam, wat doet het hier?

Voor de afwisseling meschien?

Past goed tussen het andere vulmateriaal toch?

Ik vind dit nummer absoluut geen vulmateriaal jij wel?

Ik kan me trouwens prima vinden in de mening van Tupelo.

Nee ik ook niet iggy. Ik had vulmateriaal wellicht tussen '' moeten zetten

Ach dan had ik het waarschijnlijk nog niet begrepen ha ha.

Het gelijknamige debuut van gitarist Ted Nugent is niks-aan-de-hand, recht-toe-recht-aan classic rock. Veel gitaargeweld, maar bijzonder smaakvol. Verwacht dus geen ingewikkelde composities of diepere boodschappen, dit is rock & roll. Het album opent met een van mijn favoriete gitaartracks allertijden, ”Stranglehold”. Wat een geweldig nummer, een heerlijke groove en een instrumentaal middenstuk om je vingers bij af te likken. De lat ligt direct hoog, en de eerlijkheid gebied me te zeggen dat de andere liedjes hetzelfde niveau niet halen. Maar wat dan nog: de rest is verre van slecht en als je van classic rock houdt met veel lekkere riffs en gitaarsolo’s, dan zit je met ”Ted Nugent” geramd. Het nummer ”You Make Me Feel Right at Home” is een vreemde eend in de bijt; het is nogal jazzy. Na zoveel gitaargeweld is het voor de diversiteit en afwisseling wel een aangenaam rustmomentje. ”Stranglehold” is het absolute prijsnummer, en doordat het album ermee opent is het de start van een zeer aangename rock & roll machine. Geweldige gitaarplaat.

Zo maken ze ze tegenwoordig niet meer, debuutalbums van fenomenale gitaristen in de hardrock.
Akira Takasaki deed een goede poging. Tegenwoordig heb je bijv. Joe Satriani.. virtuoos maar geen enkel rock 'n roll gehalte.

Een van zijn grootste klassiekers Stranglehold opent het album en daarmee is meteen de toon gezet! Ook het navolgende Stormtroopin' is niet te versmaden.
Er staan echter ook een aantal mindere creaties op dit stuk vinyl. Vooralsnog durf ik me niet aan een beoordeling met sterren te wagen.

Ik doe er nog een halve ster bij. Deze plaat lijkt per luisterbeurt beter te worden. Een album waarbij het gitaargeweld lekker op de voorgrond staat, zoals het hoort bij Hard Rock. Verder is ook de zang van goede kwaliteit. Ik ben benieuwd naar de platen hierna (aangezien op die platen Nugent zelf de zang voor zijn rekening neemt zullen die wel wat anders klinken).