Biohazard - Reborn in Defiance (2012)

Hé, met Bobby maar zonder Evan. Stiekem wel nieuwsgierig naar deze release!

Seinfeld is wel gewoon te horen op de plaat. Hij is na de opnamen vertrokken.

Oh dan groeit mijn nieuwsgierigheid!

Reborn is al een tijd online te beluisteren en dat is weer een erg lekker nummer!

Release is verschoven naar 20 januari 2012

Er is wel een nieuwe track vrijgegeven:
Biohazard - Music Player | Facebook

Metal?!? NY Hardcore heb ik altijd meegekregen, dus punk, maar goed.

Ik dacht dat ze uit elkaar waren?!? Wat is de line-up?!? Billy en Evan en wie nog meer?!?

Met Bobby Hambel lees ik nu net. Dat is de eerste leadgitarist, en de beste die de band heeft gehad. Ik hoop op weinig nu-metal en hop-hip-invloeden.

Reborn in Defiance is opgenomen door de klassieke Biohazardbezetting: Schuler, Seinfeld, Graziadei en Hambel.

Seinfeld is kort na de opnamen vertrokken dus die zien we (vooralsnog) niet meer met Biohazard op het podium.

Means To An End was alleraardigst. Ik verwacht dezelfde lijn een beetje op dit album terug

Metalcore dus....

Vroeger noemden wij zoiets als dit gewoon hardcore. Al lardeerde Biohazard haar pennenvruchten altijd al veel met invloeden uit met name metal en een snufje hip hop.

NY Hardcore zelfs. Ik was er zo eentje, die erg hield van Agnostic Front, Madball en Biohazard.

Ik heb zelfs nog een aantal Hardcore-tattoeages uit die tijd overgehouden... Biohazard is na het vertrek van Hambell gaan flirten met Nu-metal en later kwamen ze denderend terug met iets wat ik omschrijf als metalcore.

Helaas is metalcore tegenwoordig echt erbarmelijk. Goed laten we het Hardcore noemen dan...

Album uitgesteld tot 20 januari lees ik zojuist op facebook.

Jammer dat het album is uitgesteld. Ik had erg veel zin in nieuw werk van de band.

De 2 nummers die al zijn vrijgegeven zijn erg sterk!

Vengeance Is Mine klinkt wel lekker explosief, ja.

Hier kijk ik dus bijzonder hard naar uit. Biohazard in oude vorm maar met een modern geluid.

Die paar nummers die ik tot nu toe gehoord heb klinken toch wel erg lekker!

Wat een tegenvaller, zeg. Het album klokt over de 50 minuten en dat is echt veel te lang voor een album van Biohazard. De 2 nummers die waren vrijgegeven zijn de beste nummers van het album en zitten vol energie. De rest is bijna een soort van midtempo hardcore met Nu Metal-invloeden. Dat hoeft niet slecht te zijn maar dit album mist spanning, sfeer en kracht. Oersaai. 1,5 ster.

Ik weet nog niet zo goed wat ik ervan moet denken. Voorlopig laat het mij warm noch koud, al is het wel helemaal anders dan de oude platen.

Wisselvallig comeback album, overwegend de moeite waard maar met hier en daar wat discutabele songs. Vooral de meer 'gezongen' tracks (zoals Decay en Killing Me) liggen de band niet zo best. Biohazard spettert gelukkig wel als vanouds in songs als Vengeance Is Mine, Reborn en Skullcrusher. Productioneel is het allemaal wat aan de kale kant. Geen geweldige plaat dus, maar het kan er mee door.

Tot nu toe klinkt het allemaal best prima. Vooral Vengeance is Mine is een lekkere oldskool New York Hardcore-song...

Misschien een beetje teveel dubbel-bass, dat past niet echt in Hardcore.

Ook zijn er nogal wat emo-momentjes, zoals op het waardeloze Decay. Vette gitaarsolo, maar ik heb echt het idee dat Biohazard hier en daar lekker hip en jong willen zijn.

Ik wacht nog met verhogen, maar deze plaat groeit toch steeds meer.

Deze laatste met Evan Seinfeld bevat toch weer lekker al die boosheid en gitaarsolo's van Urban Discipline.

Killing Me is een soort Hardcore-ballad. Erg sterk.

Met de aankondiging van de week dat er een nieuwe plaat aankomt is Reborn in Defiance voorlopig de laatste worp.
Slecht is de plaat niet maar de tijden van Urban Discipline liggen dan ook al 20 jaar voor dit album.
Er staan een aantal aardige songs op; Vengeance Is Mine, het afwisselende Decay en de titelsong, er staan echter ook stukken op die neigen naar een band als Linkin Park, dat is niet mijn kopje thee en een dergelijk jasje past de band ook niet.
Nee, geef mij dan maar Countdown Doom; een ''groove'' van heb ik jou daar, met furieus drumwerk van Schuler.
Een topper is het niet, Seinfeld moet niet proberen afwisselender te gaan zingen, dat past hem niet.
Zoals wel vaker het geval bij een plaat van Biohazard: het duurt te lang en de rek is er naar een goed half uur wel uit.
Desalniettemin hoeven de heren uit Brooklyn zich ook niet te schamen voor deze uitgave. Voor Biohazard's begrippen relatief afwisselend, en een paar sterke songs.