Shriekback - Big Night Music (1986)

Geen berichten hier, terwijl dit album tot minstens zo goed is als Oil & Gold?!?! Het is net zo'n goed geheel qua sfeer en stijl, met als uitschieters The Shining Path en Underwaterboys (trouwens een prachtige clip bij dat nummer!).

Sluit mij aan bij mijn voorganger. Een hele goed plaat met eigenlijk alleen maar goede nummers. Dan weer toegankelijk en dan gesloten en mysterieus. The Black Light Trap hakt er gelijk al goed in. Running On the Rocks is ook gebruikt in Miami Vice. En dan the Shining Path! Gauw maar weer draaien.

Ooit gekocht voor het geweldige The reptiles & I. Nog steeds één van mijn all time favo's, maar voor het overige kan ik er niet echt blij van worden...

Maar je moet er niet blij van worden, je moet erbij slapen...

songs to sing in your sleep...

'k Heb 'm trouwens gevonden voor weinig afgelopen zondag op Sinner's Day, was er ook naar op zoek en ik ben er dus wél blij mee...

Uitstekende plaat die niet op Spotify te luisteren is, dus ga op zoek naar de elpee! Heel sfeervolle synthpop met af en toe een minder nummer. Underwaterboys is ook gebruikt in Miami Vice. De scene is nog wel op YouTube te vinden. Ik draai deze plaat en die andere topper Oil and Gold (wél op Spotify!) liefst ‘s avonds, je droomt er helemaal bij weg

Shriekback in 1983 leren kennen door hun plaat 'care' met daarop de funky darkwave hit 'lined up!'. Een intrigerende plaat , geheel passend in begin jaren 80. Daarna deze groep totaal uit het oog en oor verloren. Bij 'care' was er ook nog een experimenteel randje aanwezig.
Dit is intussen de 5e plaat (1986), dus de groep heeft niet stil gezeten en het kost me moeite om de oude 'Shriekback' te herkennen. In ieder geval is het absoluut niet meer experimenteel en is de muziek veel toegankelijker geworden. De duistere teksten zijn er nog wel, maar muzikaal is het toch wel heel anders geworden.
Als eerste de zang, Barry Andrews neemt nu alle zang voor zijn rekening en het klinkt soms een beetje 'smoothy'. Geen venijn meer. Wat daarbij ook niet helpt is de achtergrondzang van Wendy & Sarah Partridge (the Sidneys). Zeker de eerste twee nummers van kant 2 (ik heb de vinylversie, het zijn nr 6 en 7 van de cd) vind ik toch wel bedenkelijk. Gelukkig staan er ook andere nummers op, die meer in het verlengde liggen van de wat experimentele Shriekback, waaronder 'the reptiles and I".
De bedoeling van meer toegankelijke muziek te maken was natuurlijk ook om een groter publiek te bereiken. Dat bleek ook uit de hoes, waar voor de eerste keer de leden op de hoes stonden met foto's en op de achterkant ook een hele tekst stond. Dat was allemaal nieuw. Dit alles had trouwens wel succes, de kritieken waren over het algemeen positief en de fan schare breidde zich uit. Het is naar ik begreep ook het laatste album van de bassist van de band Dave Allen, hij verliet de groep.
Ik heb wat gemengde gevoelens over dit album. In vergelijking met 'care' vind ik het soms te gelikt, te veel concessies gedaan. Aan de andere kant zitten er nog voldoende nummers tussen die knap in elkaar zitten en waar het dwarse van Shriekback nog hoorbaar is. Ik vind het nog voldoende, dat in ieder geval wel. En ik ga nu nog op zoek naar de cd die ik ook nog van de groep heb, eens luisteren hoe de ontwikkeling verder is gegaan.