Stevie Ray Vaughan and Double Trouble - Live Alive (1986)

Geweldige live opname van SRV!!
Hierdoor wordt maar weer eens benadrukt hoe geniaal deze man tijdens live shows is!!!

yes! hoge verwachtingen en tevens ingelost. 4.0 met grote kans op meer.

Voodoo chile en superstition zijn covers.
Maar wanneer iemand de covers zo speelt (bijna of beter dan origineel) dan verdien je waardering.
Bij deze!!!!!
4,5*

Jep, je hebt helemaal gelijk! Echt een super album, ik heb hem namelijk zelf

de enige gitarist die een beetje in de buurt kwam van hendrix als je het mij vraagt

goed

anders is het ook moeilijk om een cd te beoordelen hé
maarre...ik zie dat je deze geweldenaar op dezelfde hoogte zet als eh..de Pussycat Dolls?

Wil je hem Voodoo Chile van Jimi Hendrix op een schitterende manier zien vertolken?

Here you go : http://www.123video.nl/playvideos.asp?MovieID=307996&So=0

De blueswereld mist Stevie Ray... zo klaar als een klontje!

Topartiest, topgitarist, helaas h's left the building...

Fantastische Live registratie van deze veel te vroeg overleden Blues gitarist. Op deze plaat laat hij nogmaals horen dat hij in de buitencategorie gitaristen thuishoort!

Dit live-album is samengesteld uit meerdere concerten, nummers 1-4 zijn afkomstig van Montreux 1985. Dat concert heb ik op dvd, waarbij het sterk opvalt hoeveel beter het geluid op die recentere dvd-uitgave is. De rest van de nummers dateert van een jaar later. Het feit dat dit album een compilatie is zorgt dan ook voor de nodige fade-outs en inconsistenties tussen de onderlinge nummers. Ik vind dit dan ook niet zijn beste live-album.

De nummers uit 1986 vind ik trouwens dezelfde slappe geluidskwaliteit hebben, met als summum enorm veel ruis tijdens de laatste 2 nummers.

Her en der kan je lezen dat er bij deze release behoorlijk wat overdubs aan te pas kwamen. Op zich heb ik daar niets tegen, al wil ik dan wel op zijn minst een betere geluidskwaliteit te hore krijgen.

Toch krijgt dit album van mij nog steeds een 3.5, het gitaarspelen zelf blijft immers TOPkwaliteit!

Ik vind het jammer dat dit uit vier verschillende optredens bestaat met alle gevolgen vandien en dat er overdubs op staan. Ik hoor zo graag een puur live-album en Stevie Ray Vaughan is een begenadigd artiest. Misschien is Live at Carnegie Hall een betere keuze als live-album?

Hij speelt Voodoo chile (slight return) hier anders dan normaal (intro). Ik de gewone versie beter. En heb ik het niet over Jimi's versie.

Stevie op z'n best. Alleen eeuwig zonde dat op de CD het laatste nummer (en hoogtepunt) van de dubbel-LP is weggelaten: Life Without You. Hoe en waar ie het ook speelde, het was altijd prachtig.

Ik heb 'm ooit live in Ahoy' gezien, ik stond helemaal vooraan en heb waarschijnlijk de hele avond met open mond naar dit gitaarwonder lopen kijken.

Klopt, alsof de plaat nog niet helemaal af is op cd...

Hier in de tracklist in ieder geval maar weer in ere hersteld.....

Alle cd's van Stevie zijn uiteraard goed, zelf vind ik Stevie in Montreux het beste voor mij staat hij in de top 10 beste gitaristen, met op de eerste plaats Hendrix...

Dat Stevie Ray Vaughan een van de beste gitaristen allertijden is liet hij al duidelijk horen op zijn studioalbums. Maar buiten de studio liet Stevie Ray Vaughan met name zien en horen wat hij in zijn mars had. Live zijn de liedjes net een tikkeltje sneller en improviseert hij er lustig op los. Ook klinkt het geluid uit zijn Fender stratocaster net iets minder clean, zodat de blues net een wat vuiger randje krijgt. Op "Live Alive" komt dit alles prima tot uitdrukking. Samen met zijn begeleiders, Double Trouble, horen we een gedreven Stevie Ray Vaughan die alles uit de kast trekt. Enige nadeel is dat de opnamen op "Live Alive" afkomstig is van verschillende bronnen. Hierdoor krijg je niet het gevoel dat je naar een integraal concert luistert, en dat is best jammer. Maar uiteindelijk geeft de kwaliteit van Stevie Ray Vaughan de doorslag, en op "Live Alive" maakt hij alles waar wat hij op zijn studioalbums al had laten horen.

Tja, ook ik heb de CD-versie zonder Life without you, maar een (overigens veel te lang uitgesponnen) live-uitvoering daarvan heb ik ook al op mijn geremasterde uitgave van In step, en bovendien is Change it een geweldige uitsmijter, dus ik doe het er maar mee. En ook al is dit dan samengesteld uit meerdere concerten en is er achteraf schijnbaar flink aan gedokterd, wat mij betreft is dit toch een prima liveplaat die ik niet als gefragmenteerd ervaar, met een goede songkeuze, sterke uitvoeringen, uitstekende gitaarsolo's en een aangenaam geluid.
        Overigens is het wel een beetje bizar om deze liveplaat apart te kopen / bespreken / op MusicMeter te plaatsen wanneer je nu bij de deluxe-uitgave van Texas flood ook al een compleet concert (uit 1983) erbij krijgt – je zou daar haast óók al aparte ruimte aan gaan wijden. Maar ja, als je ziet hoeveel er van deze man postuum allemaal verschenen is, dat is vele malen meer dan het handvol studioplaten dat er tijdens zijn leven verkrijgbaar was...

Het begint inderdaad op Jimi Hendrix te lijken wat postume uitgaven betreft. En de legendarische status natuurlijk. Wat was SRV goed!

SRV live kan ik op 1 of andere manier beter behappen dan zijn studioworpen. Het knalt wat meer en dat kan ik wel waarderen. Ik heb deze al jaren in de kast staan en geniet er al die jaren ook van. Ook gaat hij vaak mee onderweg . Samen met Gary Moore ,Joe Bonamassa en Walter Trout prima vaandeldragers van de BluesRock. Er zullen er vast meer zijn , maar in dat hokje bivakkeer ik nu een beetje en ik vind het een fijn hoekje. 4 en halve ster voor deze fijne Live plaat.