Een band waar waarschijnlijk hier in Nederland bijna niemand van gehoord zal hebben. Een Franse pop/rock groep uit Nevers, die eind jaren 80 begin negentig een paar platen heeft gemaakt. Dit is de eerste volledige elpee, na een ep. De leden zijn Bruno Marande, Eric "Rizzo" Petit, Stéphane Hermlyn, Thierry Bruno Oi, maar deze namen zal niemand iets zeggen. De eerste ep was redelijk strak geproduceerd en vergelijkingen met the Stranglers werden gemaakt. De Franse groep zingt trouwens in het Engels.
De eerste volledige plaat wijkt af van de ep, hoewel men had gezegd dat deze steviger zou zijn. Maar dat is deze plaat niet. De plaat is opgenomen in Brussel onder leiding van Gilles Martin. En waar kennen we die van ? Hij is het brein achter Tuxedomoon, Durutti Column, Minimal Compact en vele anderen. En hopelijk zijn deze namen wel bekend. En wie is er gastmuzikant op deze plaat : Blaine L Raininger van Tuxedomoon, hij speelt piano, elektrische gitaar en viool.
Gille Martin zorgt er voor dat het wat koude geluid van de ep wat verandert. Het is een album dat de kleuren van de herfst in zich draagt, waar de herfst op zijn puurst is. Het album wiegt, meandert en verschuift tussen een "live" sfeer en precieze arrangementen. De jaren 80/90 zijn wel hier en daar herkenbaar, er zit wat 'The Alarm' en 'Simple Minds' in en zeker het gebruik van de viool en soms ook een banjo is opvallend. Het album klinkt daarom allesbehalve Frans.
Misschien dat Brussel, een nostalgische sfeer die opriep, en daardoor omarmden de groep het nazomerseizoen met een wat gekwelde romantiek. Het resultaat is toch een opmerkelijk album, met nummers die op heerlijke wijze worden versterkt door viool, piano, orgel van de al eerder genoemde Blaine Raininger. Verwacht trouwens niet dat deze muziek lijkt op die van Tuxedomoon, Minimal Compact, dit is echt iets heel anders. Maar op zich best leuk.