Sade - Love Deluxe (1992)

Ongelooflijk mooi en zwoel album! Een prima voorbeeld waarin zoetsappigheid absoluut top is!

"No ordinary love" is een beauty van een nummer. "Kiss of life" is ook wonderful....borrel CD oftewel goede achtergrond muziek.

-3-

Heerlijk album met de hit No Ordinary Love. Verder zijn Kiss Of Life en Pearls favoriet! En bij Like A Tattoo krijg ik echt kippevel!!

Bijna net zo goed als Diamond Life, en hoewel No Ordinary Love een prima nummer is.. mijn favoriet is toch I couldn't love you more.

Absoluut een mooie comeback, toen.

****

Prima plaat ook, draai hem niet zo vaak daar mijn hart meer bij de sympho ligt maar af en toe lekker om te luisteren.

Die stem, die stem, die stem. Sade is één van de mooiste vocalisten ooit (zowel qua stem als qua uiterlijk). Exotisch is het goede woord voor deze dame die de meest mooie songs achteloos uit haar stembanden schudt.

Laatst nog eens geluistert, en hij viel mij opeens erg tegen net als loversrock.
Ik vind die drumcomputers opeens zo goedkoop en kil klinken.
Ik hoor sade liever omlijst met exotische percussie en warme live drums. In der jaren 80 klonk Sade juist zo organisch en jazzy in tegenstelling tot al die synthpop. Maar sinds Lovedeluxe voeren de drumcomputers de boventoon en haak ik af.

Favorieten zijn Kiss of life, No ordinary love en Couldn't love you more. Dit album straalt één en al liefde uit.

Wat een hemels en zwoel geluid heeft die Sade zeg. Gelukkig heb ik een vader met een goede platencollectie. Rapper MF DOOM heeft trouwens het nummer: Kiss of Life gesampeld voor zijn klassieker: Doomsday.

Ik wou mn top 10 invoeren bij musicmeter en ging eens na welke albums ik erg veel draai.
tot mn eige verbazing kwam ik er achter dat ik dit album toch erg veel draai,
waarom het verveeld nooit ,als achtergrond,
top album met natuurlijk als uitschieter ,kiss of live.

Dit is het enige album wat ik nog niet heb van haar.. toch maar eens gaan halen...

Inmiddels al een paar maanden in huis, en bevalt echt super! Hel erg mooi album.

Het rare is eigenlijk dat Sade met elk album een heel erg herkenbaar en misschien zelfs wel voorspelbaar geluid heeft, en toch... het wordt niet vervelend....

Ga haar zien in Ahoy in mei.. ben erg benieuwd!

En hier hebben we deel 4 ha. Ik ben haar maar blijven volgen waarom niet he? Gaat dit nu nooit vervelen? Nee eigelijk niet ha. Gewoon niet al te vaak draaien. Maar altijd komt ze bij mij om de zoveel tijd om de hoek kijken niets mis mee. En net als haar muziek ze blijft bloed mooi he maar dat terzijde.

Sluit ik mij geheel bij aan.

Ik heb dit album eigenlijk nog niet heel erg lang. Na de eerste drie albums van Sade dacht ik alles zo'n beetje van haar wel te hebben gehoord. Gezien het feit dat het weliswaar goede albums waren maar dat de progressie ver te zoeken was.

Maar hier gaat Sade toch weer een stapje verder en brengt ze haast een soort mystieke, exotische versie van haar bekende muzikale idioom. Heel strak geproduceerd ook.

Het gaat inderdaad niet snel vervelen en ik moet toegeven Love Deluxe inmiddels vaker te draaien dan het eerste trio schijfjes. Favoriete muziek voor 's nachts na enen.

Volgens mij zien velen haar als een soort Sky radio artieste, en daarmee wordt ze zwaar ondergewaardeerd.
Ze heeft een prachtige unieke warme stem, de band heeft een mooi geluid (op dit album iets donkerder en ritmes die iets prominenter zijn), ze heeft de uitstraling en kan nog mooie teksten schrijven ook. Bullet proof soul bijvoorbeeld.
Als ik een toplijst van de jaren 90 zou maken, dan hoort het titelnummer van deze plaat daar zeker in.
12 jaar sinds hun laatste plaat. Hopelijk vindt ze de inspiratie voor nieuw werk, ondanks dat de laatste toch een stuk minder sterk was.

De vraag of Sade ondergewaardeerd is weet ik niet, vanuit commercieel opzicht is deze dame toch redelijk succesvol geweest volgens mij. Uiteraard liggen haar gloriedagen ver achter haar. Als er een nummer van haar op de radio voorbij komt (welke zender dat is laat ik in het midden ) zet ik het volume altijd een stukje luider. Op de een of andere manier kan haar muziek mij wel bekoren, hoewel een gebrek aan variatie en durf, een heel album van haar beluisteren weer een opgave is. Daar zit hem voor mij ook het knelpunt; muziek voor zwoele zomeravonden, met de stem is niks mis maar Sade had voor mij bij en tijd wijle weleens buiten de lijntjes mogen kleuren. Dat haar muziek met name nog weleens voorbij komt op die ene zender zal denk ik geen toeval zijn.

Ze zouden (volgens de band zelf), al bijna 2 jaar, bezig zijn in Sade's studio in Gloucestershire. Wel wat losse (soundtrack) nummers uitgebracht sinds "Soldier of Love", maar een compleet nieuw album later dit jaar (?) zou welkom zijn.

Maar juist dit album is een goed voorbeeld van die variatie (binnen het album, maar zeker t.o.v. haar jaren 80 albums met meer conga en saxofoon). No Ordinary Love heeft een zware bas en een donkere sound die een klein beetje aan triphop doet denken haast. En Feel no pain heeft een reggae vibe (maar nog steeds dat wat donkere). Op de verzamelaar staat nog een nummer als Love Is Found wat ook weer heel anders klinkt.

Maar eigenlijk verwoord jij precies wat ik bedoelde met de te vaak gebruikte term ondergewaardeerd (muziek voor zwoele zomeravonden).
Ze kleurt binnen de lijntjes waar haar mooie klank kleur past en dat is helemaal perfect voor mij. Een George Michael kwam dan wel allemaal dance-achtige nummertjes, maar van mij had hij nog wel een jazzy album mogen uitbrengen, omdat dat hem naar mijn mening gewoon het beste paste.
Misschien ligt het aan mij, maar hier is het de helft van de tijd zondagochtend, nacht of een zwoele avond; waarmee ik bedoel te zeggen dat er bij mij heel vaak ruimte is voor relaxte, tragere, warme muziek. Net zoals ik vaak behoefte heb aan muziek die me doet bewegen (swingend, groovy, funky of uit zonnige oorden).
Terug naar Sade.. Haar beste jaren lijken inderdaad achter haar te liggen. Zeker commercieel, en misschien live ook wel, maar ik kan moeilijk accepteren dat dit het was.


Dat zou heel leuk zijn.

Ik had het beeld dat je schetst (''SkyRadio'') inderdaad ook nog bij Sade, totdat ik deze plaat een aantal jaren geleden hoorde. Die heb ik opgezocht omdat Deftones (mijn favoriete band allertijden) No Ordinary Love heeft gecoverd. Ik vind wat Sade hiervoor doet absoluut kwaliteit, maar net iets te glad voor mij. Hier voelt alles wat mysterieuzer aan qua grooves en algehele sfeer, bijna à la Blue Lines van Massive Attack die een jaar hiervoor uitkwam. Als je Safe From Harm en No Ordinary Love achter elkaar draait gaat de overgang erg soepel.

Deze plaat is op RateYourMusic (dat wereldwijd is) absoluut een favoriet van Sade, momenteel op plek 568 in de all time list: 3.94/5 gemiddeld met 5,588 beoordelingen.

Dit werd me al eens aangeraden, wellicht door de soulkenners op deze site, en wanneer ik het meer over mijn R&B artiesten had die misschien een tikkeltje soul in hun werk verwerken, werd gezegd dat ik dit misschien beter kon behappen Misschien is er enig overlap tussen R&B en soul want ik merk niet altijd het verschil. Sowieso is R&B een genre waarvan ik niet kan benoemen wat het eigenlijk is, en dat geldt misschien voor soul of vocale jazz ook.

Dit vind ik een zwoel album, met misschien wat trip hop invloeden. Eigenlijk heeft het gewoon een heel chille gloed over zich heen, en houdt dat het hele album aan. Ja zoals met alles, zal ik het meer moeten beluisteren maar het zit wel goed. Ik heb er van genoten.

Meesterwerk dit. Ijzersterke plaat van de zwoele zangeres met misschien wel de mooiste stem ooit. Na Suzanne Vega.