Eros Ramazzotti - Eros (1997)

Zodra de zon tevoorschijn komt, komen bij mij ook de albums van Eros weer uit de kast. Al zijn beste nummers zijn verzameld op deze cd. En stuk voor stuk zijn het prima nummers. Een nadeel: hier staat de korte versie van Musica e op. De 11 minuten durende versie is inmiddels een klassieker natuurlijk. Maar favoriet blijft Terra Promessa, wat een prachtig melodieus nummer. 4*

En hier een live-uitvoering van Terra Promessa. Die man is echt zo mateloos populair in Italie

Helaas, deze link is i.v.m. een copyright claim van Sony BMG niet meer beschikbaar.

Zwaar zonde.

Gelukkig heb ik nog een audio versie van de 2-cd Eros In Concert uit 1991.
Deze is ook steengoed.

Goeie verzamelaar, maar ook ik begrijp nooit de reden van edit-versies op een verzamelalbum (b.v. ook bij Genesis' Platinum collectie bij Tonight x3).
Hier ook weer bij het nummer Musica É, terwijl er absoluut ruimte was voor de volledige versie. Vandaar een volle punt minder..., omdat dit toch hét mooiste nummer is wat hij ooit heeft uitgebracht.

Goeie verzamelaar, toch mis ik wel het een en ander. Bv de singles Dolce Barbara en Amarti è l'immenso per me (het geweldige duet met Antonella Bucci)...

Ik heb trouwens een versie, waarop Musica E staat in duet met Bocelli, veel minder dat het origineel, trouwens, in tegenstelling tot Cose della vita met Tina Turner.

Ik ben het ermee eens dat Dolce Barbara erop had moeten staan.

Jammer dat deze cd een aantal remakes bevat.

Met de originele Musica E, en cose della vita zou dit een veel sterkere verzamelaar zijn..

Maar, al met al.. toch wel een lekker cdtje....

heerlijke plaat! verveelt geen moment, grote klasse!

Leuk, die alternatieve versies. Als ik de originele wil horen draai ik de originele albums wel.

Hoe catchy of commercieel dan ook, voor de muziek van Eros Ramazzotti heb ik altijd wel een zwak gehad. Wellicht komt het door de prachtige Italiaanse taal, maar ik moet toegeven dat het oudere werk van Eros over het algemeen best acceptabel is.

Musica E is daar een mooi voorbeeld van, net als Piu' Bella Cosa en Se Bastasse Una Canzone. Het absolute hoogtepunt is voor mij echter Cose Della Vita. Geen plaat om dagelijks te luisteren, maar het brengt mij in ieder geval altijd weer in een opgewekte zomerse stemming: 3*.

Een Greatest Hits-album dat voornamelijk bestaat uit opnieuw opgenomen nummers. Alleen de tracks van wat hier zijn meest recente voorgaande albums waren, Tutte storie en Dove c'e musica, zijn de originelen (een stuk of vijf nummers), de oudere nummers zijn opnieuw opgenomen.

Ik heb er in dit geval ook niet zo'n moeite mee. Ik heb de meeste originele albums van hem, dus dan is het wel eens leuk om er alternatieve versies van te horen. Maar ik zou me kunnen voorstellen dat iemand die juist deze CD uitkiest om het beste van Eros in huis te halen, zich enigszins bekocht zou voelen. Als hij of zij het verschil al zou horen, want zo groot zijn die verschillen niet.

Behalve natuurlijk bij Eros' absolute meesterwerk, Musica e. Jammer dat ze Bocelli erbij moesten halen, want die tilt het een beetje over de top, en verder vind ik deze versie muzikaal ook wat mager afsteken tegen de perfect georkestreerde originele uitvoering. Ik moet zeggen dat ik Eros' muziek vooral prima kan hebben tot ongeveer 1997. Daarna moest hij, als een soort Italiaanse Santana (of is dat Zucchero?), zonodig zijn internationale sterrenstatus uitbuiten door met Jan en alleman duetten op te nemen. Heeft-ie helemaal niet nodig. Zijn muziek wordt dan meteen een klasse minder.

Voor het overige is dit een uitermate prettig plaatje. Niet alleen bij zomerse sferen, hoewel dat natuurlijk wel helpt. Maar ik kan Eros het hele jaar door wel aanhoren. Commercieel of niet, hij zorgt altijd voor bovengemiddelde composities, voor voldoende variatie en ijzersterke uitvoeringen. Dat laatste is dan natuurlijk mede te danken aan de batterij studiomuzikanten - naast Italianen ook bekende Britten en Amerikanen - die aan zijn albums meewerken. En de geluidskwaliteit is altijd uitmuntend.

Is er überhaupt iemand die een CD-versie van dit album bezit met de sterk ingekorte (3.25 min.) versie van Musica e? Ik kom zo'n versie op Discogs nergens tegen. Het is altijd de Bocelli-versie van ruim 9 minuten die erop staat. Voordat ik een correctie indien, zou ik dat graag van iemand willen weten. Daarnaast lijkt het me sowieso waarschijnlijk dat de versie met Bocelli de eerste (en enige?) uitgebrachte versie is.

Dat kan. Al staat er nergens dat dit een best of is, het zou wat duidelijker aangegeven mogen zijn dat het niet de originele versies zijn.