L.A. Guns - Acoustic Gypsy Live (2011)
mijn stem
3 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Favored Nations
-
Crystal Eyes (6:16)
-
One Way Ticket (4:18)
-
Decide (6:01)
-
Dreamtime (4:59)
-
Electric Gypsy (3:54)
-
It's Over Now (4:08)
-
Never Enough (4:30)
-
Over the Edge (7:03)
-
Little Soldier (4:07)
-
Sex Action (4:15)
-
These Arms of Mine (4:06)
-
Love Hurts (3:43)
-
The Ballad of Jayne (5:00)
-
Rip and Tear (4:57)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 21 augustus 2013, 22:30 uur
Tracii kan ook prima werk laten horen op de akoestische gitaar en het geluid klinkt door de productie mooi vol.
Een plaat vol met klassiekers en ze komen allemaal in deze akoestische setting nog best goed uit de verf. Jizzy Pearl is geen Phil Lewis, maar ik moet zeggen dat hij de nummers prima weet te brengen. Bij Crystal Eyes mistte ik Lewis wel wat, maar nummers als Electric Gypsy, Never Enough, Sex Action en The Ballad of Jayne gaan hem prima af.
Nazareth's Love Hurts is trouwens ook een prima nummer om zo voor de akoestische versie van The Ballad of Jayne te horen. Het brengt je alvast in de "ballad sfeer" zullen we maar zeggen.
Een plaat die niet alle L.A. Guns liefhebbers zullen kunnen waarderen, omdat Lewis hier niet meedoet en omdat het om akoestisch werk gaat. Maar zij die ervoor open staan kunnen een plaatje verwachten die zeker de moeite waard is.
P.S. best irritant dat de presentator van het optreden zowel aan het begin als aan het einde er nogal de nadruk op legt dat het hier om thé L.A. Guns gaat (want ik weet nou niet echt of je dat in dit geval wel kan beweren...). Het mag de pret echter niet drukken.
Een plaat vol met klassiekers en ze komen allemaal in deze akoestische setting nog best goed uit de verf. Jizzy Pearl is geen Phil Lewis, maar ik moet zeggen dat hij de nummers prima weet te brengen. Bij Crystal Eyes mistte ik Lewis wel wat, maar nummers als Electric Gypsy, Never Enough, Sex Action en The Ballad of Jayne gaan hem prima af.
Nazareth's Love Hurts is trouwens ook een prima nummer om zo voor de akoestische versie van The Ballad of Jayne te horen. Het brengt je alvast in de "ballad sfeer" zullen we maar zeggen.
Een plaat die niet alle L.A. Guns liefhebbers zullen kunnen waarderen, omdat Lewis hier niet meedoet en omdat het om akoestisch werk gaat. Maar zij die ervoor open staan kunnen een plaatje verwachten die zeker de moeite waard is.
P.S. best irritant dat de presentator van het optreden zowel aan het begin als aan het einde er nogal de nadruk op legt dat het hier om thé L.A. Guns gaat (want ik weet nou niet echt of je dat in dit geval wel kan beweren...). Het mag de pret echter niet drukken.
* denotes required fields.
* denotes required fields.