blink-182 - Neighborhoods (2011)

Ik vind iedereen erg positief gestemd. het is geen enorme flop, maar heel bijzonder is het ook niet. Zeker niet boven mijn verwachting. Ik vind vooral de stemmen enorm achteruit gegaan. Bij Tom vond ik dit al een neergaande spiraal bij A&A, en helemaal live (gezien in 013). Toch zingt hij verreweg het meeste, terwijl bij vorige albums dit ongeveer 50-50 was. Dat overdrijven gehijg en het leggen van accenten in medeklinkers (bijv wwwwwwwwearrrrrrr-eeeh en yyyyyyearrrrr-eeh in Up all night) vind ik ronduit vervelend en iiritant. Maar mark zingt ook niet geweldig, vooral heel eenvoudig en klein.
Zo genoeg gezeurd over de stemmen, het irriteert me gewoon, en dat is zonde, want het verlegt mijn aandacht.

Waar het natuurlijk bij Blink vooral om gaat is de recht toe en rechtaan muziek. Iedereen heeft in het verleden door gehad dat Blink eenvoudige muziek maakt, maar zich er niet voor schaamt om fan te zijn, omdat het zo verrekte goed klinkt. Zo'n iemand ben ik ook. Dit album kent nauwelijks nummers die zo herkenbaar zijn voor blink (denk aan enema of the state). Het laatse selftitled album had dit ook niet, en is daarom in mijn ogen een minder album, vooral omdat de experimentele uitwerkingen op dat album minder geslaagd waren.

Op 'Neighbourhoods' merk je dat de gasten muzikaal erg gegroeid zijn. Ik ben erg positief gestemd wat betreft de muziek, omdat er veel elementen inzitten die vergelijkbaar zijn met 'box car racer', naar mijn mening het beste zijproject van blink. Deze elementen houden het album staande. Toch vind ik het erg jammer dat er geen echte oude blink-krakers inzitten. Nummers als 'dammit', 'what's my age again' en 'All the small things' zitten (ook naar verwachting) niet in, zelfs niet een klein beetje.