Gare du Nord - Lilywhite Soul (2011)

Nog geen berichten van deze uit Nederland afkomstige band die toch al een aantal jaren flink aan de weg timmert. Niet voor niets dat ze bij Blue Note onder contract staan. Hun debuut In Search of Excellounge heb helemaal grijs gedraait in mijn studententijd en misschien door de herinneringen aan die goeie tijd vind ik dat album helemaal fantastisch, terwijl het hier niet zo goed beoordeeld wordt. Dit is dan ook de reden dat ik (ondanks aanhoudende tegenvallers) elke nieuwe release van Gare du Nord weer netjes opzoek in de hoop het gevoel van het debuut terug te krijgen.

Helaas nu ook weer niet, ik vind het zelfs het slechtste wat ze tot nu toe hebben gemaakt, maar ik laat me graag overtuigen door de ongetwijfeld grote hoeveelheid mensen die dit album juist wél een artistiek hoogtepunt vinden. Ik sta ervoor open en wellicht heb ik die schop onder mijn kont nodig om deze band weer terug in mijn mindset te krijgen, want anders ben ik band dat ik de volgende release oversla en mijn liefdesrelatie met "gare du Nord" tot een bloedeloos einde komt. Maar zo gaat het vaak met passionele relaties weet ik (helaas) uit ervaring.

Gare du Nord ! Fantastische band met natuurlijk Ferdi en Barend als master minds. Live doet de band verschrikkelijk goed ( denk wel één van de beste die ik ooit gezien heb ).

Ben achter GdN gekomen door een lounge album waarop Pablo's Blues stond. Verder gezocht naar de term GdN en kwam erachter dat het gewoon uit Nederland kwam.
Na het luisteren van het album "Love for lunch" was ik helemaal weg. Lekkere jazzy blues achtige platen vooral "Poor Boy'S Blues #2 " vind ik geweldig. Ook de oudere albums zijn super. Lekker Loungy.

Lilywhite Soul !
Nu Dorona een vaste stekkie in de band kreeg leek GdN een naar mijn idee ander straatje in te gaan. Nu is het meer pop achtig. 'T is wat drukker allemaal en veel platen knallen er echt uit. Nummer "Gucci Girl" is er één bijvoorbeeld van (tevens mijn favoriet) .
Knallen, daar voor is Dorona's stem gewoon gemaakt om lekker alles met flinke mep eruit zingen. En als je naar een Live concert gaat dan merk je dat ze op de CD opnames niks of nauwlijks aan haar zand hebben versleuteld. Heerlijk !Je haren gaan gewoon overeind staan.
Maar bij het cover nummertje "Perfect day" gaan de haren ook overeind staan maar dan in negatieve zin... Nee laat het zachte beheerste zang maar aan Norah Jones over. Deze plaatje hadden ze voormij niet erop hoeven zetten.

Kortom.. Dit is een hardstikke goede album als je "Perfect day" even weg laat.
Muzikaal en Vocaal zeer strak en gelikt ! Opnamens zijn aardig Audiofiel te noemen al hoor ik soms een irritant randje erin zitten.
Nu hoop ik wel dat Ferdi, Barend en de gang in de toekomst toch weer richting de oudere albums gaan. Iets meer Jazzy 'n Blues en minder Pop.