0
geplaatst: 13 maart 2016, 13:26 uur
"Oblivion welcomes something when nothing is wrong. Confront the last of these dying words. It is the heartache of losing everything you know."
Dat Rwake geen eigen geluid zou hebben, daar ben ik het zelf niet mee eens. Ik ken eigenlijk geen enkele andere sludge band, laat staan metal band, die zoals Rwake klinkt. Wat Rwake speciaal maakt, is dat het misschien wel de meest "backwoods" klinkende band binnen het genre is. De echoënde, declamerende vocalen van zanger #1 - die je meteen doen denken aan een of andere geestesgestoorde redneck die je allerlei vreemde, cryptische teksten ligt toe te roepen vanuit zijn stoel buiten aan een landelijk tankstation - gekoppeld aan de effect-beladen shrieks van zanger #2 voorzien het geheel al meteen van een psychedelisch sfeertje. Deze worden ondersteund door een donderende geluidsmuur van logge doom-riffs, griezelige akoestische gitaarlijntjes die onder deze zware riffs verborgen liggen, Skynyrd-achtig soleerwerk en vervreemdende samples. De band creëert hierdoor een soort van "hillbilly horror" gevoel, welke toch vrij uniek genoemd kan worden binnen het metalgenre. Of ik deze beter vind dan Voices of Omens, daar ben ik nog niet over uit. Toch is deze Rest naar mijn mening een tweede topper van een schandelijk ondergewaardeerde band.
Dat Rwake geen eigen geluid zou hebben, daar ben ik het zelf niet mee eens. Ik ken eigenlijk geen enkele andere sludge band, laat staan metal band, die zoals Rwake klinkt. Wat Rwake speciaal maakt, is dat het misschien wel de meest "backwoods" klinkende band binnen het genre is. De echoënde, declamerende vocalen van zanger #1 - die je meteen doen denken aan een of andere geestesgestoorde redneck die je allerlei vreemde, cryptische teksten ligt toe te roepen vanuit zijn stoel buiten aan een landelijk tankstation - gekoppeld aan de effect-beladen shrieks van zanger #2 voorzien het geheel al meteen van een psychedelisch sfeertje. Deze worden ondersteund door een donderende geluidsmuur van logge doom-riffs, griezelige akoestische gitaarlijntjes die onder deze zware riffs verborgen liggen, Skynyrd-achtig soleerwerk en vervreemdende samples. De band creëert hierdoor een soort van "hillbilly horror" gevoel, welke toch vrij uniek genoemd kan worden binnen het metalgenre. Of ik deze beter vind dan Voices of Omens, daar ben ik nog niet over uit. Toch is deze Rest naar mijn mening een tweede topper van een schandelijk ondergewaardeerde band.
* denotes required fields.
* denotes required fields.