The Walkabouts - Travels in the Dustland (2011)

Hopelijk het album van het jaar.

My Diviner nu gehoord, en die voldoet aan mijn verwachtingen.
The Walkabouts - DustWeb - thewalkabouts.com

Pauze van zowat 6 jaar heeft deze band goed gedaan. Het kenmerkende geluid van Chris & Carla pakt goed uit op dit album. Ik vind het een bijzonder sfeervolle plaat geworden, Nighttown heeft er een concurrent bij. Goeie!

Mister Raven kan tevreden zijn

Inderdaad een mooi album.
Rustige sfeervolle stukken van Carla afgewisseld met het dreigende van Chris.
Perfecte combi tussen folk en country.
Ook laten ze de gitaar weer spreken, beetje in de lijn van Neil Young.

Ze spelen nog samen ? Ik begreep dat het koppel gesplit was, en Chris de wijk naar Ljubljana had genomen.

Volgens mij zijn Chris & Carla inderdaad wel uit elkaar, maar treden ze gewoon samen op.
Toen ik ze een paar jaar terug live zag, gaven ze aan dat het voor de overige bandleden juist moeilijker was om tijd vrij te maken.
Er is nog hoop voor Sonic Youth.

Dat laatste klopt en daardoor zagen ze elkaar steeds minder tot helemaal niet meer. Blijkbaar hebben ze de draad weer opgepakt. Je hoeft natuurlijk tegenwoordig ook niet dagelijks met elkaar in de studio te zitten om samen een plaat te maken.

Nee ... zie Electrelane. Die woonden op 4 continenten...
Overigens lees ik steeds 'Travels in the Duitsland'

Berichten verplaatst naar The Walkabouts

Onlangs het concert in Roepaen Ottersum gezien.
Wat een geweldige show.een band in topvorm.
Uitstekende drummer ook. Dat was een heerlijk middagje. De LP gekocht en door de band laten signeren na afloop. Dat kan nog in dit soort zalen.

19 november komt er een liveplaat van de afgelopen tour uit. Deze is van de zomer opgenomen in Berlijn.

Album al een tijdje in mijn bezit maar lang op de stapel gelegd om nader te beluisteren. Afgelopen week gedaan en ben toch aangenaam verrast door deze van THE Walkabouts. Ooit ben ik gevallen voor Train Leaves at Eight maar heb de band niet echt verder gevolgd. Ten onrechte. Goed verzorgde en mooi afwisselende pop/folk/rock uit Seattle.

Nightttown en vooral Satisfied mind zijn geweldig.

Prima materiaal!

Niet anders gewend van deze band.

Walkabouts zijn toch een beetje hit and miss bij mij. Vooral de nummers met Carla Torgerson op zang vallen vaker in de laatste categorie. Hier zag ik niettemin graag opgemerkt dat Soul Thief een erg sterk nummer is.

De zwanenzang van The Walkabouts zou na een paar jaar blijken. Chris had in 2015 besloten dat het genoeg geweest was, tot grote spijt van de rest van de groep (vooral Carla, die ervan overtuigd was dat er nog een paar goeie platen in hen zaten). Hij had zijn handen dan ook meer dan vol in Lubljana met zijn verschillende zijprojecten (Dirtmusic, Tamikrest, The Strange, en vooral Distance, Light & Sky, de groep die hij vormt met Chantal Acda en haar man, die al 2 uitstekende albums uitbrachten), en het mee runnen van Glitterbeat, een onderdeel van Glitterhouse Records.

Terug naar deze plaat. Dit is wat ze stoppen op een hoogtepunt noemen. Er staat geen enkel slecht nummer op deze plaat, en ze kan zeker wedijveren met wat de meeste fans hun beste albums vinden, nl. de 2 opeenvolgende platen Devil's Road en Nighttown. Prima platen die 2, daar niet van, en op Devil's Road staat waarschijnlijk hun mooiste nummer ooit, The Light Will Stay On. Maar ik hou toch meer van bvb New West Motel en Acetylene. Wat mij uiteindelijk naar mijn definitief oordeel brengt: voor mij is dit hun allerbeste plaat die ze gemaakt hebben. Vandaar dat het ook zo jammer is dat ze net dan gestopt zijn. Ik geloof Carla dat the best was yet to come.

Als ik dan toch 3 hoogtepunten uit deze parel moet kiezen, dan zijn dat My Diviner, Every River Will Burn en Wild Sky Revelry. 3 nummers waarin vooral Carla schittert, maar dat is puur toeval, want zonder Chris geen Walkabouts.