Het is weer echt een Maria Mena album geworden. Ik was na Cause and Effect (2008) bang dat ze al haar materiaal had verbruikt, aangezien ze haar hart heeft opengescheurd over haar verleden op dat album. Gelukkig blijkt dit niet het geval te zijn en ze gaat dan ook vrolijk door met waar ze goed in is : depressieve nummers maken.
Ook was ik bang dat ik Maria Mena niet meer goed zou vinden / niet meer bij mij vond passen. Ik had namelijk al een hele tijd niet meer naar haar geluisterd en had daar ook niet zoveel behoefte aan eigenlijk. Totdat ik vandaag maar weer eens ''White Turns Blue'' opzette. In de tijd dat ik niet naar haar heb zitten luisteren blijkt bijna niks veranderd te zijn, ze pakt me nog steeds en tijdens het nummer ''Sorry'' van dat album zat ik bijna in tranen.
Zodoende besloot ik het nieuwe album van Maria Mena maar eens tot mij te nemen.
Het eerste nummers ''Viktoria'' is tijdens deze eerste luisterbeurt beetje langs mij heengegaan en deed mij niet erg veel. Vind het dan ook geen sterke opener voor het album. ''Homeless'', de nieuwe/eerste single, deed mij persoonlijk een beetje denken aan All This Time. Prima nummer met een mooie insteek. ''The Act of Forgiveness'' brengt een wat hardere sound in het refrein, de begeleiding in het refrein maakt het nummer helemaal af, en laat de woede helemaal tot uiting komen.
En dan komt het duet met Mads Langer

Was helemaal verrast om zijn stem te horen want ik had niet door dat het bij ''Habits'' om een duet ging. Hun stemmen passen echt bij elkaar als [passende vergelijking], ze klinken echt fantastisch samen en mogen wat mij betreft nog wel veel vaker een nummer samen opnemen (een heel album heeft mijn voorkeur).
''So grant me this wish and meet me back here in a year. If we still exist I can let go of my fear''
Net als ''The Act of Forgiveness'' gaat ''My Heart Beats Still'' over vreemdgaan van de partner. Een nummer dat ook weer een beetje langs mij heen is gegaan, in ieder geval niet één van de uitschieters van dit album. ''This Too Shall Pass'' had ik reeds gehoord en vind ik echt een typisch Maria Mena nummer, een beetje in stijl van haar eerste twee albums (en specifiek aan ''What's Another Day?''). Als de vaart erin komt (rond de 1:20) klinkt het weer vertrouwd sterk. ''Takes One to Know One'' volgt en brengt meteen een soort duister, meeslepend gevoel met zich mee. Het nummer heeft een onheilspellende sfeer. De electrobliepjes op de achtergrond en haar ''gehuil'' maken dit nummer van 'gewoontjes' tot erg sterk. Als de laatste minuut begint lijkt het wel eventjes alsof wel even alsof we in een electronic-plaat zijn beland. Bij ''Money'' wordt de sfeer gebracht door, wat lijken Castagnetten te zijn (ben niet echt thuis in instrumenten).
Het tweede echt wegblaas moment op deze plaat komt op de electro-geinspireerde ''It Took Me by Surprise''. Niet echt een stijl die ik bij Maria Mena zou verwachten, maar de invloeden zijn subtiel en het nummer zelf is gewoon erg goed uitgewerkt. Het meest up-tempo nummer.
Met ''Secrets'' heeft Mena een sterke song te pakken. Het doet mij enigszins denken aan ''Self-Fulfilling Prophecy'' vanwege de violen, al klinkt dit minder depressief als dat nummer. De arrangementen op dit nummer zijn erg sterk. De ''secrets have a way of coming out'' tekst doet daarentegen wel een beetje cliché aan. Afsluiter ''Am I Supposed to Apologize'' is de afluister van het album. Niet echt een knaller, maar gelukkig komt er halverwege het nummer en later nog wat meer kijken dan alleen een piano.
Ik heb het voorrecht gehad om haar twee keer live in concert te mogen zien, en ik weet ook zeker dat ze deze nummers erg goed live gaat weten te brengen. Of ik deze keer ook ga ? Wie weet ... , als mijn vaste 'Maria Mena partner' weer available is

Beste tracks : ''It Took Me by Surprise'', ''Secrets'' en mijn favoriet ''Habits''
Voorlopig 3.5 ster.