Exile - 4TRK Mind (2011)

Die cover.

Volgens mij zijn er wel een paar kilootjes bij hem af. Of er moet goed gefotoshopt zijn

Ik dacht meer:
Die cover.

Maarja, het is HHAVDW, dus ik ben hem nu aan het downloaden. Ben eigenlijk nog niet bekend met Exile (heeft toch albums met Blu gedaan? Ben ik geen fan van, maar ach, ook nog nooit echt een goede kans gegeven), ben benieuwd.

Zou deze echt wel een kans geven, geweldig album. Klopt helemaal. Maarja als het niet je stijl is, doe je daar niks aan natuurlijk. Maar kan je de genialiteit ervan hopelijk nog wel inzien.

Heb deze vandaag geluisterd, klinkt op zich goed!

When Nothing's Left

De cover heeft vrij weinig met het album te maken (behalve de meligheid soms). Toch vind ik hem ergens wel geweldig!

Daarom verlaag je het album met 2.5 sterren?

WTF rapt hij nou zelf?

Doet hij wel vaker toch?

Ow nou laat ik eerlijk zijn t viel mij nooit op en zeker geen heel album.

Ben wel positief verrast de beats zijn best heel lekker.

Haha, iPhone... Maar Exile rapt vrij weinig hoor. Ik vond het wel bijzonder, een heel album gerapt door Exile. Het nummer met Blu vind ik echt geweldig trouwens!

Hmm ben erg benieuwd naar een rappende Exile. Vanavond ga ik het checken.

Ik hou m nog even op een 3.5 Exile is nou niet je rappers favorite rapper.. Beats zijn wel zalig..

deze kan zeker in het lijstje met lelijkste covers.

Ik vind de kracht van Exile het gevoel wat hij in zijn raps weet te leggen. Bij eerste luisterbeurten viel het me ook niet op, maar hij weet met zijn toon het nummer perfect over de productie te begeleiden. Hij valt mij 100% mee als rapper.

Ik ben ook positief verrast, verwachtte niet veel van zijn raps maar ze zijn prima in orde. Zijn stem mist een beetje kracht maar dat stoorde me eigenlijk alleen de eerste keer, en de beats zijn over het algemeen zeer nice. Dit wordt wel een dikke voldoende, ondanks de verschrikkelijke (doch daardoor ook wel weer geniale) cover - die ik gelijk bij het Hoesmeter topic heb ingediend als kandidaat voor de flop top tien .

Ik blijf mij daar wel aan ergere. Vind hem niet goed rappen en erg saai overkomen. Dit wordt deels wel weer opgevangen door zijn vaak grappige teksten die wel echt goed op de producties overkomen. Als producer blijft hij natuurlijk een van de beste die er afgelopen jaren rond lopen... Begin dit met een 3, maar denk dat ik hem uiteindelijk wel iets zal verhogen. Maar tot nu toe houd het mij aandacht niet heel goed vast.

Het is niet super slecht, maar verre van goed. Ik merk de kwaliteit in de beats, en soms vind ik ze ook daadwerkelijk erg goed, maar vaak is het niet (helemaal) mijn stijl. Daarbij komt Exile bij mij over als 9th Wonder bij mij overkwam bij zijn debuut, alleen dan een heel album vol met een aantal gastartiesten wat niet aan te raden is met zulke beperkingen.

Hij heeft, in tegenstelling tot 9th, vaak wel aardige teksten, soms daadwerkelijk grappig. Toch kan dit mij er niet van weerhouden om me elke keer weer te ergeren aan zijn vocalen.

2,5*
Edit: hoewel... dit is een voldoende... toch maar een 2,0, het is echt ondermaats, naar mijn mening.

2,5 is onvoldoende. Als je een vijf haalt op een schaal van één tot tien is het ook onvoldoende.
Maja, maakt verder ook niet zo veel uit.

Ik vind sommige nummers op dit album echt heel lekker. Klepto, Crazy in the Head, 4ever en When Nothing's Left zijn echt toptracks. Helaas zitten er ook wat missers bij. Na When Nothing's Left had het album eigenlijk moeten stopppen, de nummers daarna zijn erg slecht.

Nog een paar keer luisteren voor de score.

Toch maar een 4. De mindere tracks wegen toch minder mee dan de toppers op dit album. (Twijfelde tussen 3.5 en 4)

Berichten over de waarde van stemmen weggehaald.

Hoewel ik niet altijd te spreken ben over de beats, kan ik het niveau over het algemeen goed noemen. Er wordt veel gebruik gemaakt van sampletjes en geluidjes tussen de beat door. De raps vind ik echt onder de maat. Qua flow is het wat houterig en soms zelfs amateuristisch. Mijns inziens is het vooral de bedoeling van Exile geweest om een album te maken met een vette knipoog. De hoes is daar in ieder geval wel een voorbeeld van. Misschien neemt hij zichzelf als rapper ook niet zo serieus. Soms is het wel grappig, maar om dit album echt een hoge score te geven wegens de grappen van Exile, vind ik het niet waard. Jammer, want er staan wel 2 hele goede nummers op (Klepto en When Nothing's Left). Daarnaast is het ook niet een verschrikkelijk album om te beluisteren, maar al met al kwalitatief (qua raps) te matig om echt een hoge score van mij te krijgen.

Inderdaad, Klepto is wel een goed voorbeeld van hoe dit album in elkaar zit: die beat is echt geweldig maar die melige raps had ik na een paar keer echt wel gehoord. Ik dacht dat dit een 3,5*-4,0* ging worden maar Exile kan me gewoon niet blijven boeien met zijn raps. Dat hij zichzelf als rapper niet serieus neemt is dan ook terecht (en bijna noodzakelijk, anders was het echt een slecht album geworden denk ik).

Volgens mij neemt Exile niet te serieus, maar het is ook niet helemaal van: "kijk mij eens gek doen! Leuk he?!" Hij neemt het rappen zelf wel serieus en ik vind hem wel een goede rapper.

Er wordt al tijden gespeculeerd over een vervolg op de undergroundklassieker Below the Heavens van Blu en Exile. Waar de kwaliteit van voornamelijk het solowerk van Blu leidt tot veel discussies, bestaan er over het niveau van het werk van Exile weinig twijfels. En terecht. De producer heeft in de loop der jaren een selecte, maar buitengewone discografie achter zijn naam staan. Below the Heavens en Boy Meets World (met Fashawn) worden gerekend tot de topalbums van de afgelopen jaren, en Exiles samenwerking met Aloe Blacc (onder de naam Emanon) is zeker de moeite waard. Ook met zijn solowerk bewijst Exile nog eens erg creatief te zijn. Zo bracht hij in 2009 Radio LINK uit, waarop hij muziek creëert door radiofragmenten met zijn MPC te samplen. Op 4TRK Mind ruilt hij zijn geliefde drumcomputer in voor een 4 Track Recorder, een vrij ouderwets opnameapparaat waarmee maximaal vier verschillende audiolagen kunnen worden opgenomen.

De wisseling van apparatuur is echter niet de grootste verandering. Exile, die normaal gesproken de plaats achter de knoppen inneemt, pakt nu zelf ook de microfoon op en laat horen dat hij aardig kan rappen. Sterker nog, Exile verrast met zijn vocale kwaliteiten. Hij is zich ervan bewust dat hij niet tot de beste MC’s behoort en daarom neemt hij het op het eerste gezicht allemaal ook niet te serieus. Zijn teksten bestaan voornamelijk uit borstklopperij en vulgaire teksten, zoals op het nummer Klepto: “I’m extra tough and plus I’m extra nuts//I got four balls, two dicks and three sluts//One for the cunt, one for the but, one to juggle three balls//The one that slept, you can suck!”

Hiermee laat de rapper zich van een andere kant zien dan zijn vaak warme producties doen vermoeden. Hoewel de teksten aan meligheid grenzen, neemt Exile het rappen zelf wel serieus. Hij blijkt het een en ander te hebben opgestoken van de grote namen die in zijn studio langskwamen. Raptechnisch is er namelijk weinig op hem aan te merken. Hij rapt grotendeels rustig op de maat, maar hij kan ook zonder moeite het tempo opschroeven. Zijn grootste kracht lijkt hij echter uit zijn ervaring als producer te hebben gehaald: intonatie. Exile weet met de toon van zijn raps de sfeer van de producties kracht bij te zetten.Younger Days, een verhaal over de relatie met zijn drugsverslaafde vader is daar een goed voorbeeld van. “I was acting like a bitch//All sarcastic to everything he said//Not knowing the next week, that he would be dead//I know we’d made music if he lived, but for some reason I think we just did//And that’s why I love him, more than before//Cause he installed the real in me what he lived for: the music”.

Natuurlijk speelt het feit dat hij over zijn eigen producties rapt ook mee in het laten slagen van 4TRK Mind. Exile blijft als vanouds doen waar hij goed in is: samplen. Afgekapte vocal- en jazzsamples, vrolijke pianodeuntjes en simpele, maar juist geplaatste drums zorgen voor een warme sfeer die soms Dilla-achtig aanvoelt. De luchtige stemming die hij met zijn raps neerzet behoudt hij door tussen de nummers door samples uit (teken)films te plaatsen als een soort skits. Net als bij Blu en Fashawn is het Exile gelukt om ook bij zichzelf de perfecte afstemming te vinden tussen de raps en de producties. Helaas gaat hij aan het eind in de fout. De plotselinge omslag naar een chaos van schelle, hypnotiserende geluiden maakt de laatste vier nummers te experimenteel ten opzichte van de rest, wat afbreuk doet aan het geheel.

Een jammerlijk minpunt aan een voor de rest sterk album. Met 4TRK Mind bevestigt Exile niet alleen zijn naam als producer, maar verrast hij ook nog eens door zeer verdienstelijk te rappen. Hiermee bewijst hij officieel een alleskunner te zijn en hij mag zich daardoor scharen tot één van de beste hiphopartiesten van de 21ste eeuw. Dit album is een reden om weer reikhalzend uit te kijken naar het tweede deel van Below the Heavens. En mocht Blu niet meer in staat zijn om zijn oude niveau te halen, is er altijd nog Exile die zijn microfoon kan overnemen.

Hiphopleeft

Ben het grotendeels met S&S eens alleen voor mij wegen de minpunten wel wat zwaarder. Ook stoorde ik me af en toe aan hierboven beschreven luchtige stemming.

Exile is een toffe rapper, maar zijn sterkste punt blijven (natuurlijk) de beats die een erg lekkere en positieve vibe hebben. Af en toe klinkt het een beetje melig, maar dat vind ik wel iets hebben.

Meeste beats zijn wel tof, maar kan toch niet lang naar Exile als rapper luisteren heb ik wel gemerkt. Gaat 'm niet worden voor mij deze.

De beats zijn meer dan VET, maar de "MC " skillz van Exile weet ik nog niet goed te peilen.

De eerste track is grappig .