Amebix - Sonic Mass (2011)

Interessante biografie zowel van Kronos als op diverse websites gelezen van een Britse groep waarvan de naam me vaag iets zegt ofwel speelt mijn geheugen weer parten met mij. Na een aantal luisterbeurten ben ik wel onder de indruk van dit album dat voor mij ook één van de betere openers is in HMAvdW, spijts het aanvankelijk misleidende en rustige Days dat exponentieel lijkt te groeien en een toffe opener blijkt.

Heel tevreden ben ik met de muziek en met het stemgeluid van zanger Rob (The Baron) Miller, zowel zijn rustige stem (Days, Sonic Mass Part 1) als zijn metal stem. Ik dacht hier en daar (Sonic Mass Part 2) ook een jongere Lemmy te horen, raar maar waar. Meer dan eens hoor ik gelijkenissen met Killing Joke en Alchemist. Mooie drumpartijen ook.

Tof album dat van mij vier verdiende sterren krijgt omwille van de kwaliteit van de songs, het toffe geluid en het overwegend uptempo karakter. Kleine kanttekening bij het repetitieve Visitations. Speciale vermelding voor de twee delen van Sonic Mass en Here Come the Wolf.

Hele vette plaat inderdaad. Het heeft niets meer met de crust van weleer te maken, "these days will never come again" zingen ze zelf in het eerste nummer. Vanaf de tweede track dendert de muziek met een buitengewone vastberadenheid over je heen. Veel Killing Joke invloeden zijn er inderdaad te horen, maar er zit veel meer dynamiek in de muziek dan er op veel van de hardere KJ platen aanwezig is. Hoewel een jaar later alsnog met terugwerkende kracht een van de meest verrassende releases van 2011.