Redemption - This Mortal Coil (2011)

Ben vooral benieuwd naar die cover cd met een nummer van oa. Journey en Jefferson Starship met hun klassieker "Jane" ben heel nieuwgsierig hoe dat zal klinken uitgevoerd door deze klasse band met klasse zanger Ray Adler

Minder dan zijn voorganger. De verrassing is er inmiddels af. Daarnaast zingt Alder niet al te best; zanglijnen zijn inmiddels wel bekend en het moet soms uit de tenen komen.

Wederom sterk album van Redemption. Van begin tot eind tekstueel beklijvend en muzikaal boeiend. Een minpuntje is wel dat de stem van Alder in bereik is verminderd en de zangpartijen daar op zijn afgestemd. Geen krachtige lange en hoge uithalen dus. Niettemin blijft hij een goeie zanger.

vind 'm ook een stuk minder dan Snowfall. Alder 2011 steekt inderdaad ook wat bleekjes of tegen de Alder die we van Fates warning kennen. Jammer.

Opnieuw een goede CD van Redemption. De band blinkt vooral instrumentaal uit, qua zang heb ik Ray Alder wel eens beter gehoord. De ballads hoeven van mij niet zo, maar het stevige materiaal is doordrenkt met mooie passages en breaks.

Hoe vaak heb ik Ray Alder bij Redemption al niet horen zingen: "I can't believe....".

Redemption heeft zich met voorgaande albums al herhaaldelijk zo onwijs goed bewezen,
dat een kleine stap terug (zoals nu met This Mortal Soil) niet zo vreemd is.
Dan nog is er op dit nieuwe album genoeg knap werk geleverd.

Wel kan ik mij vinden in de veel gehoorde kritiek over de zang van Ray Alder.
het bereik van zijn Fates Warning tijdperk heeft ie al lang niet meer, maar daar valt
verder weinig tegen te doen.

Ray wist tot op heden met lagere zaglijnen bij zowel Fates als bij Redemption nog heel
aardig het mooiste van zijn stem over te brengen.
Op This Mortal Soil is daar helaas geen sprake meer van en dat is dan ook de voornaamste
reden waarom deze CD een beetje minder is of tegenvalt.
Op de een of andere manier zijn veel van de zanglijnen wat fantasieloos of monotoom en
dan ontbreekt het daarbij nog aan de benodigde lading aan emotie.
Echt zonde, maarja volgende keer beter?

Overigens wil ik dit album nog lang niet het predikaat slecht geven, hooguit iets minder goed.

2,5 is in mijn ogen wel een onvoldoende duysterbos

Steviger dan het voorgaande album, maar helaas niet beter. De songs zitten overwegend wat rommelig in elkaar en lopen niet overal even lekker door. Zanger Ray Alder is daarnaast ook niet bepaald goed bij stem. Gelukkig zijn de meeste songs wel lekker energiek en meeslepend. Vooral de eerste vijf tracks knallen lekker. Jammer dat een zeurderige track als Let It Rain (alleen die titel al!) daarna wat roet in het eten gooit. In de tweede helft van het album komt het vervolgens niet helemaal goed meer. Afsluiter Departure Of The Pale Horse is ook veel te lang en aan de saaie kant.

Helaas, maar deze CD klinkt gewoon niet zoals het hoort. Hoewel sommige songs nog steeds voldoen, laat de uitvoering het teveel afweten en dat is jammer.

Vanmorgen in de auto deze na lange tijd weer eens opgezet. Was even vergeten hoe teleurstellend dit album is. De productie is matig, met name het gitaargeluid, en de composities ook niet bijster goed. Tel daarbij op de matige zang van Alder (van wiens stem ik altijd bijzonder gecharmeerd was) en dan kom ik tot de som dat deze CD geen voldoende verdient.

Zo slecht als hierboven dit album wordt neergezet is het echt niet. Wel minder dan de voorganger.
Begin Again is overigens een wereld nummer dat er wel uitsteekt. Prima solo's tussen gitaar en toetsen.