Johnny Winter - Roots (2011)

Johnny Winter is een levende legende, en alleen daarom al verdiend dit album een luisterbeurt. Toegegeven, de hoogtijdagen van Johnny Winter liggen al ver achter ons en Winter lijkt voor de weg van de minste weerstand te kiezen door alleen maar bluesklassiekers te spelen, maar toch is "Roots" een puik album geworden. Al is het maar door de indrukwekkende lijst van gastartiesten. Zoals de titel al suggereert grijpt Johnny Winter terug naar de blues, de wortels van zijn muziek. Waar Johnny Winter in zijn gehele oeuvre vaak een flinke portie rock door zijn muziek gooit, heb ik altijd de blues van Johnny Winter het beste gevonden, zoals op "The Progressive Blues Experiment". Ook op "Roots" klinkt het als echte blues, modern geproduceerd dat wel, maar wel echte blues. Dat Johnny Winter worstelt met zijn gezondheid, daar is op "Roots" weinig van te merken. Zijn gitaarspel klinkt voor zijn leeftijd vitaal en hoewel zijn stem niet meer zo krachtig klinkt als weleer, past die prima in deze bluesliedjes. Het feit dat al deze nummers al zo vaak op plaat zijn gezet vind ik eigenlijk nergens een bezwaar. Als echte bluesliefhebber kan ik dit soort liedjes niet vaak genoeg horen. Zeker als ze op deze wijze worden uitgevoerd door artiesten als Johnny Winter en zijn gasten.