Salah Edin - WOII (2011)

Dat Salah Edin met zijn muziek voor opschudding wil zorgen mag inmiddels duidelijk zijn. Zijn debuut Nederlands Grootste Nachtmerrie wist door de pittige teksten, gewaagde clips en de cover (waarop de rapper zich voordoet als Mohammed B.) flink wat controverse in de media te generen. In een oud interview met Hiphopleeft legt hij uit waarom: “Als je geen duidelijke stelling neemt in je muziek, gaan mensen niet reageren. Als dat niet gebeurt, dan ontstaat er geen dialoog. En zonder dialoog denken mensen er niet over na.” Na zijn Arabische uitstapje Horr is Salah klaar voor een nieuw Nederlands avontuur. Het album heet WOII en met tracks die namen als Auxwitz en De Ster dragen, is de verwachting dat ook deze plaat zal choqueren.

Wat het meest aan het album opvalt, is de mate waarin het concept ‘WO II’ daadwerkelijk in de muziek is gestopt. Natuurlijk verwijst de rapper in elke track wel sporadisch naar de Tweede Wereldoorlog en praat hij op onder andere Derde Rijk, ‘T Manuscript en Als Ik Nederlander Was over de huidige binnenlandse (rechts kabinet) en buitenlandse problemen (Palestina/Israël-kwestie). Toch lijkt het album vooral met de titel en de tracklist mensen tot een dialoog te moeten dwingen. Tracks als Generaal S, De Ster en E.V.A. verschillen qua thematiek nauwelijks van een doorsnee hiphopnummer. Zo is Generaal S een knallende brag & boast-track, De Ster een nummer over Salahs sterrenstatus en E.V.A. niets meer dan een liefdesbetuiging. Het gaat te ver om te zeggen dat WOII een oppervlakkig album is, maar toch blijft er een bittere nasmaak in de mond achter wanneer een concept expliciet naar de buitenwereld wordt uitgedragen en uiteindelijk maar in mondjesmaat in de muziek terugkomt.

Als je je over dit struikelblok heen kan zetten blijft er echter wel een aardige plaat over. Salah Edin heeft een rauwe en hese stem die prettig in het gehoor ligt. De flow van de rapper is niet altijd even vloeiend, maar dat wordt grotendeels gladgestreken door de ijzersterke, Jake-One-achtige beats. Vooral huisproducer Shroom - die ook met onder anderen Busta Rhymes en Mobb Deep samenwerkte - verzorgt uitstekend werk. Zijn melodieën zijn pakkend, en dat terwijl ze door snoeiharde drums worden begeleid. Toch wordt het muziekgeweld je nooit teveel, omdat de veelvuldige stemsamples en zangeressen die in de nummers zijn verweven het geheel verzachten.

WOII is door de controversiële titel voor de release al gespreksonderwerp geweest. Door de gevoeligheid van het concept ontstaat er bij een deel van de luisteraars over de inhoud een bepaalde verwachting, maar daar wordt niet aan voldaan. Salah Edin blijft een geëngageerde rapper die het niet schuwt om zijn mening te verkondigen, maar toch blijft er een gevoel achter dat hij om zijn albums heen harder schreeuwt dan in de muziek zelf. Ondanks dit nadeel staat WOII sterk overeind. De beats zijn pakkend en met veel gevoel gemaakt, terwijl Salah Edin met zijn zware stem en unieke manier van rappen de producties mooi aanvult. Nu het album is uitgebracht, is het afwachten of de bom zal inslaan.

Bron: Hiphopleeft