Sting - Bring on the Night (1986)

Binnenkort komt daar nog kunstmatige intelligentie en kunstmatige creativiteit bij.

Een mening hebben we ook al niet meer. Dat heet een profiel. Algoritmes bepalen wat ik denk en ga vinden, nog voor ik het zelf weet. Het leven wordt niet meer geleefd, maar berékend.
Dat was de mening van deze bijna 54 jarige, nu het nog kan, en dus rond de 16 toen ik voor het eerst The Police hoorde. Verfrissend was dat.

Geen groot fan van Sting (ik heb al een hekel aan het woord 'fan'), maar eigenlijk heb ik bijna alle albums tot de millenniumwisseling wel in de kast. De reacties op zijn nieuwste compilatie stimuleerden mij om weer eens wat ouder werk uit de kast te halen.

Daarnaast had ik de gelijknamige film nooit gezien en deze aangeschaft op Blu-ray. Echt heel sterk, de lage score op MovieMeter verbaast mij dan ook.

Terug naar dit album. Erg hoogstaand en een werkelijk fantastische band. Wat een album, wat een energie... heerlijk mix van jazz en pop. Enige minpunt vind ik de fades tussen de nummers, dat neemt toch wat van de concertervaring weg.

Ik kan het niet beter samenvatten. Sting op het hoogtepunt van zijn carriere.

Te weinig Police, te veel jazzy Sting maar dat is natuurlijk zijn goed recht. De opening met Bring on the night vind ik helemaal niks, dat prachtige nummer in een voor mij minder arrangement. Hou van jazz maar niet deze combi. Dat werkte goed op zijn debuut, al veel minder of de opvolger en niet dus voor mij op deze live lp. Mis ook de energie van the Police.

Vlot gespeeld jazzy album met eigenlijk te weinig nummers. Zou hij nu kiezen voor een jazzy uitvoering van zijn beste nummers, dan zou iedereen op tafel dansen.

Ik ben bij deze tour geweest en heb ook de dvd van dit album. Volgens mij werd ook bij deze uitvoering (spreekwoordelijk) op de tafels gedanst.

Ps. Grootfaas Dit is het live album dat hoort bij zijn debuut.

Precies. Zelfde band en zelfde vibe.