Rod Stewart - Every Beat of My Heart (1986)

het titelnummer is een prachtplaat,de rest is stukken minder

Rod bewees dat hij nog steeds een goed uitgebalanceerd album kon maken, maar het moet één van de laatste keren geweest zijn.

Titelsong prachtige hymne en Beatlescover In My Life integer gezongen.

4 stars for Rodje ! ****

Meer dan dan een decennium stelde het weinig voor wat Stewart aan muziek op de markt zette. Hier wordt teruggevallen op de aanpak van begindagen en zijn de covers goed uitgezocht tussen het nieuwe materiaal dat eindelijk weer eens op een aanvaardbaar niveau is.

met dit album ging het weer de goeie weg op , prachtige titelsong en ook de rest valt best mee

Vind dit album eigenlijk erg goed. Al bij opener Here to Eternity klinkt Rod eindelijk weer eens gedreven. Verder vind ik Another Heartache, Love Touch, Every Beat of My Heart, Red Hot in Black allemaal prima te pruimen.

Hiermee werd het echt helemaal niets meer, Out of Order was zijn laatste stuiptrekking richting nog te pruimen goede rock.

Ondanks dat dit album uit '86 gelardeerd is met die typische synthi saus en productie op de meerderheid van de nummers. Is het over het geheel geen slecht album.
Met Here to Eternity opent het zelfs met een sterk nummer dat vage herinneringen oproept aanThe killing of Georgie pts. 1 & 2.
Another Heartache rocked ook nog wel okee, met die typische rauwdauw van B. Adams.
A night like this en Who's gonna take me home, vind ik dan teveel verzanden in oppervlakkige abceetjes.
Red Hot in Black maakt kant A dan nog enigszins te behapstukken.
Kant B is m.i verantwoordelijk voor het merendeel van de betere nummers. Ik vind vooral in de nummers waar de synth wat minder prominent aanwezig is, het veel beter overkomen en ook stukken minder gedateerd. Love Touch is typisch zo'n nummer, dat nu riekt als ouwe kaas en dat je zo voorbij hoort komen bij de aftiteling uit de dito gedateerde film uit die tijd.
Dan komt het beste gedeelte van deze plaat. Vanaf In my own crazy way tot aan In my life is het prima te hebben. De covers van In my own crazy way en In my Life zijn goed gedaan. Every beat of my heart vind ik nog steeds een mooi nummer en komt niet gedateerd over.
Al bij al wat mijn smaak betreft net met de rockhakjes over de sloot.

een goede plaat van Rod Stewart, een zeer goede plaat van Rod Stewart als het wordt afgemeten aan het materiaal dat hierna het licht zag. Het gemiddelde van deze plaat is misleidend laag.

Het werd allemaal een beetje saai en voorspelbaar met de mod. Iedere plaat had een paar goede nummers de rest was matig tot bagger. het 1e nummer is het beste te pruimen.

Wel een typisch jaren 80 album, maar echt niet slecht. Gewoon degelijk in elkaar gestoken, en hoewel ik vroeger het titelnummer een draak vond, vind ik het nu best wel een goed nummer. Het openingsnummer heeft een erg goede tekst, en daarin bewijst, dat Rod best nog wel een goed verhaal kon vertellen in z'n nummers, en niet alleen over blondjes kon zingen.

Qua productie niks te klagen, heel helder en transperant, ook weer zo typisch jaren 80.
Laatste album, dat ik ooit gekocht heb van Rod. Op vinyl.

Ik heb deze nog op musicassette, een Amerikaanse uitgave met zo'n cut out in het plastic.
V&D had toen van die aanbiedingen en deze was fl. 6,95.
Op het gesealde bandje zat ook nog een plakker met de mededeling dat de filmsong Love Touch hierop aanwezig is. De titel van het album is Rod Stewart, maar staat overal vermeld als Every Beat of My Heart, dat voor mij ook de beste song is.
Mijn favo's hadden gemakkelijk op een e.p. gepast:

Here to Eternity
Love Touch (Theme from Legal Eagles)
Every Beat of My Heart
In My Life

Ik vind de produktie hier typisch Amerikaans en erg overgemoduleerd.
Eerst dacht ik dat het aan mijn cassette lag, maar bij een kennis hoorde ik de CD die datzelfde overproduktie-geluid heeft.
Het album dat hierna komt vind ik als geheel wat sterker, maar mist zo'n mooie rockballad als de hit Every Beat of My Heart.

Voor mij duidelijk een top 3 ( Here to eternity - Every beat of my heart - Ten days of rain), de rest uit mijn geheugen verdwenen en hoef ik ook niet meer te horen

Enkel Here To Eternity, Love Touch, Ten Days Of Rain en het zeer mooie Every Beat Of My Heart zijn de moeite waard. Verder niet boeiend....

Het is redelijk dramatisch wat Rod Stewart hier laat horen.
De jaren '80 zijn een zwarte bladzijde in zijn muzikale geschiedenis.

Met wat kleine uitzonderingen. Ik kan er alles bij elkaar een cd-tje van branden van 45 minuten. Voor dit album is dan alleen Every beat of my heart afgevaardigd.

De kritiek inzake het jaren '80 decennium gaat over ongeïnspireerd, gemakzuchtig, foute keuzes, slechte composities, slechte uitvoeringen, zelfgenoegzaam, misplaatste trendvolging en stuurloosheid.

De eis jaarlijks met een album te komen eist zijn tol. De spoeling wordt steeds dunner.
Omdat elk album wel weer altijd een hit herbergde, en de albums als zodanig daardoor altijd nog goed verkochten, lijkt de teneur nog mee te vallen. Stewart voelde het gemis aan richting dan ook niet direct in zijn portemonnee.

En zijn live acts bleven altijd geweldig.

In de jaren '90 krabbelde hij voor mij weer op. De jaren '00 staan in het kader van de fel bekritiseerde albums rond The Great American Songbook en hebben weinig met Stewarts carrière van de jaren '60 en '70 uit te staan. Hooguit dan misschien zijn roots.

Vanaf de jaren '10 kan alles dan weer probleemloos worden aangeschaft, zelfs zijn Kerstalbum.

Het laatste goede album van Rod tot aan Time uit 2013. Here to Eternity, Love Touch, Every Beat of my Heart, Ten Days of Rain, het beste wat Rod te bieden had in de jaren’80.

Een hele verademing na gedrochten als Tonight I’m Yours, Body Wishes en Camouflage.

De productie van Bob Ezrin (o.a. Lou Reed, Pink Floyd, Alice Cooper, KISS) is lekker degelijk.

Nog altijd een aangename plaat van Rod Stewart. Dit is de laatste die er voor mij echt toe deed. Ik vond de reeks van American Songbook een beetje sneu voor een artiest van zijn kaliber. Het maakt dat ik met iets meer plezier naar deze luister. Goede plaat.

Dit album vind ik heel wat beter dan Camouflage. Productioneel weliswaar typisch '80 maar transparanter en natuurlijker dan de voorganger. Goed uitgebalanceerd met rockers en ballads, eigen songs en covers met Ten Days of Rain als hoogtepunt en ook een prima cover van In My Life.
De twee daaropvolgende albums zijn ook sterk, nadien ging het helaas terug bergafwaarts met Rod (met de American Songbook-reeks als triest dieptepunt).

Eens met alle voorgaande opmerkingen. Dit is in elk geval zijn beste album uit de - verder voor hem zeer magere - jaren tachtig, en een fikse verbetering t.o.v. de twee dramatisch slechte voorgangers.

Niet dat alles koek en ei is, want een nummer als Love touch (nog een behoorlijke Amerikaanse hit geweest, uit een filmsoundtrack) is net zo slecht als het merendeel op de twee voorgaande platen. En de twee afsluitende nummers van kant 1 vind ik ook niet geweldig. Another heartache is een iets te simplistische rocker, waarin Stewart wel erg klinkt als Bryan Adams (die dat nummer ook schreef), maar voor de rest is dit goed te verteren. Met opmerkelijk genoeg de beste drie nummers aan het einde van het album - dat zie je niet vaak...

Dit album na 5 jaar weer eens gedraaid en ja de conclusie blijft hetzelfde als bij de opmerking op 2 januari 2014. Zijn hier toch ( Snakeskin/ Von Helsing ) anderen die deze plaat heel goed vinden. Smaken en gevoelens blijven gelukkig verschillen, schat de eerste 4 albums, Foot Loose and Fancy Free en de laatste 3 (Time - Another Country en Blood Red Roses) een stuk hoger in.

Every Beat of My Heart is overigens het openingsnummer van een memorabel concert van Rod in 2017 in Hyde Park/Londen. Absoluut een aanrader. Met een verrassende set-list, speciaal slot en een zanger vol energie, humor en charisma.

In het kader van laten we de kasten eens opruimen en gewoon alles een keer draaien , kwam deze ook weer eens voorbij. En ik moet zeggen hij bevalt me beter dan met aanschaf . Hoogstaand is het zeker niet , maar toch ook weer niet zo heel dramatisch. Het openingsnummer is zelfs prima te noemen, Ook het titelnummer is een uitstekende track . De productie zit er dik op en dat maakt het al met al een aardige plaat . 3 sterren

Blijf een haat- liefde verhouding houden met deze plaat. Het vinnige, oprechte en sprankelende Here to Eternity krijgt voor mijn gevoel en oortjes pas een fonkelend vervolg bij Every Beat of My heart en Ten Days of Rain, Maar toegegeven dat zijn wel meteen twee songs die op zijn lijf zijn geschreven en enorm veel indruk maken. Liedjes die dagenlang in je koppie blijven hangen.

Ik heb met dit album eerder een love triangle, oftewel een love touch. Één van de beter van Stewart in de jaren'80, zo niet zijn beste. Here to Eternity is een mooie opener gevolgd door het mooie melodieuze Another Heartache, mede-geschreven door het gouden koppel destijds, Bryan Adams en Jim Vallance. De twee nummers erna zijn de minste maar de enigszins humoristische teksten maken veel goed. Red Hot in Black is weer een vlotte rocker.

Kant B begint met de door Bob Ezrin geproduceerde eerste single Love Touch en volgens mij uit een film met Robert Redford en Debra Winger, gevolgd door In My Own Crazy Way, mede-geschreven door de Ier Frankie Miller. Every Beat of My Heart en Ten Days of Rain zijn prachtige nummers, Enfin, snap de lage score hier niet zo. De afsluiter is ook niet verkeerd, In my Life van The Beatles. .