The Noel Redding Band - Clonakilty Cowboys (1975)

Struinend door platenbakken met tweedehands vinyl lachte mij opeens het gezicht van Eric Bell toe vanaf deze hoes. Hij is de voormalige gitarist van Thin Lizzy, die ons op de eerste drie platen van de groep op juweeltjes van details trakteerde.
In 1975 maakt hij een nieuwe start bij bassist Noel Redding, bekend van Jimi Hendrix, van wie Bell een groot liefhebber is. Redding speelt hier ook akoestische gitaar plus slaggitaar en deelt de leadzang met toetsenist David Clarke. Drummer is ene L.T. Sampson. Met de titel Clonakilty Cowboys, de Ierse klaver op de hoes én op Reddings hoed is duidelijk dat de Ierse ziel hier centraal staat.

Lekker feelgoodplaatje, waarvan enkele hoogtepunten. Al op opener There's a Light laat Bell zijn klasse horen. De tekst werd mede geschreven door Pete Kircher, in de jaren '80 drummer van Status Quo. Wat klinkt is swingende, vriendelijke rock in de stijl van The Faces. Dat Redding en Clarke goede liedschrijvers zijn blijkt hier al. Throw Me a Buoy is rockend en op After All klinkt voor de tweede maal buitencategorie gitaarwerk van Bell.

Kant 2 opent met het titelnummer. Daarin swingend gitaarspel, stevige rock met sterke zang van Clarke vol heimwee naar Dublin tijdens het leven op de weg. Snowstorm is een schietgebed nadat het qua joints en cocaïne misging: "No more shit and no more drying - crying". in het intro van Born to His Name meteen weer Bell in een glansrol met zijn gevoelige blueslicks en met een slot waarin ik me terug waan bij het vroege werk van Lizzy. Swingende rock met fraai zingende gitaarsolo in If I Had.

Clonakilty Cowboys staat ook op mijn streaming platform, maar met het nog gave vinyl en de ongeschonden binnenhoes komt de muziek van het Iers/Engelse viertal net wat beter binnen.
Een jaar later volgde de elpee Blowin', in 1995 "postuum" gevolgd door het The Missing Album. Redding overleed in 2003 in Clonakilty, Ierland.

GuitarWorld.com sprak Eric Bell over zijn tijd in de Noel Redding Band.