Dr. John - Babylon (1969)

Goed vervolg op gris-gris. Dezelfde sfeer nog. Na dit album vind ik hem minder worden.

Inderdaad, zelfde bevreemdend sfeertje. Ik vind 'm misschien nog wat 'weirder', toch minder sterke songs dan op de voorganger.

Remedies is toch een tikkeltje beter dan deze en ook City lights dat eigenlijk wat meer 'gewone' blues is maar nog steeds enorm genietbaar.

Deze Babylon doet me trouwens meer dan andere Dr. John platen denken aan deze
ook al niet te misse plaat...

Remedies ken ik helemaal niet. Ga ik achteraan, evenals 'Exuma' die je tipt; erg benieuwd naar.

'City lights' is inderdaad ook een sterke Dr.John maar die is van bijna 10 jaar later.

Lekker weird, nummer en titel The Lonesome Guitar Strangler, waar hij Jimi Hendrix Cream's Sunshine of Your Love toedicht..

Jimi was de inspiratie voor Sunshine, net als het permanentje wat Clapton in die tijd liet zetten ................

Clapton zette dat allemaal recht bij zijn 'Doctorsbezoek' op The Sun, Moon & Herbs...

Dr. John zorgt op ”Babylon” voor een broeierige en hypnotiserende sfeer. Repeterende ritmes en psychedlische geluiden slepen je mee naar New Orleans. De stem van Dr. John praat op je in als een prekende priester. Toch vind ik niet alles even prettig aan ”Babylon”. De achtergrondzang vind ik gewoon niet mooi en met name het kinderkoor op ”The Patriotic Flag-Waver” is gewoon hartstikke vals. Bijna niet door te komen als ik ernaar luister. Het afsluitende ”The Lonesome Guitar Strangler” vind ik dan wel weer zeer geslaagd, met name door het integreren van ”Sunshine Of Your Love”. Al met al vind ik ”Babylon” een prettige trip, ondanks de in mijn ogen wat gebrekkige koortjes.

Babylon ligt stilistisch in het verlengde van Gris-Gris - een mengeling van blues, jazz en psychedelica - en de verrassing is er dus wat vanaf. De duistere voodoo-sfeer komt hier iets minder naar voren en de achtergrondkoortjes zijn bij momenten irritant, met name op Twilight Zone en Waver waar dat ze op de voorganger Gris-Gris beter in het totaalplaatje pasten. Het is ook te horen dat dit album snel werd opgenomen, hier en daar klinkt het wat rommelig. Een degelijk album maar in zijn geheel een stuk minder dat het debuut.

Dr. John beschreef dit album alsof Hieronymus Bosch een plaat had gemaakt. Ik schat Bosch toch hoger in. Van alle Dr. John platen die ik tot nu toe gehoord heb, vind ik dit de minste.