Babylon ligt stilistisch in het verlengde van Gris-Gris - een mengeling van blues, jazz en psychedelica - en de verrassing is er dus wat vanaf. De duistere voodoo-sfeer komt hier iets minder naar voren en de achtergrondkoortjes zijn bij momenten irritant, met name op Twilight Zone en Waver waar dat ze op de voorganger Gris-Gris beter in het totaalplaatje pasten. Het is ook te horen dat dit album snel werd opgenomen, hier en daar klinkt het wat rommelig. Een degelijk album maar in zijn geheel een stuk minder dat het debuut.