Pusha T - Fear of God II: Let Us Pray (2011)

Trouble on My Mind!

Op Body Work laat Juicy J de gastheer mooi even zien hoe je een trap-beat anno 2011 hanteert. Daar kan Pusha nog wat van leren.

Nummers 3, 8, 9 en 10 zijn in ieder geval al fijne tracks. Vooral Trouble On My Mind vind ik heel sterk. Ben erg benieuwd naar de rest!

Na mijn eerste luisterbeurten vind ik dit toch wel heel gaaf klinken!

Echt gaaf kan ik dit niet noemen, het valt mij zelfs wat tegen allemaal.

Het is een gezapig album met teveel gastartiesten, die ook nog eens niks toevoegen, op een enkele uitzondering na. Niet dat het allemaal echt slecht is, maar er is nog geen een nummer die ik graag op repeat zou zetten. Het is het gewoon allemaal net niet, en ook Pusha T kan mij niet een heel album vermaken ondanks alle gastartiesten. Een kleine onvoldoende voorlopig.

Changing of the Guards! Zo, beste JMT/AOTP-producers en dertienineendozijnelingen, maak je een beat die het bloed doet kolken. Ik wil Reef, Styles P en Prodigy op die beat horen.

Wel jammer dat Pusha nergens het niveau dat hij in die track heeft kan aanhouden. Hij wordt na een tijd redelijk vervelend om naar te luisteren en wordt volledig van de kaart geveegd door de gastartiesten. Juicy J (heldenstatus = correct), Meek Mill en French Montana maken van Body Work een nieuwe trap-hit, Tyler the Creator steelt de show op Trouble on My Mind, Rick Ross gaat weer heerlijk lomp over I Still Wanna en 50 Cent bewijst weer waarom ik die kerel echt zo slecht nog niet vind. Zeker in combinatie met de juiste beat: Raid gaat hem als gegoten.

Als geheel zal ik deze plaat niet meer draaien, maar enkele tracks trekken de score toch wat omhoog.

Slechte plaat. Had niet verwacht dat Pusha T na zijn aanstelling op G.O.O.D. deze kant op zou gaan. Vind het maar een weinig creatief album vol T.I.-achtige beats en alleen Trouble On My Mind kan me echt bekoren, wat ook gelijk een fantastisch nummer is.

Dat refrein van Pharrell op Raid vind ik trouwens echt vreselijk.

Met de EP Fear of God II: Let Us Pray geeft Pusha T een vervolg aan zijn wisselvallige mixtape Fear of God van eerder dit jaar. Het eerste dat opvalt aan de EP is de tracklist, met daarbij de indrukwekkende lijst aan gastrappers. Zo zijn vier van de nummers die nu op de EP staan ook te beluisteren op de mixtape en krijgt de rapper van Clipse op acht van de twaalf nummers vocale ondersteuning. Door dat laatste is voldoende media-aandacht zo goed als zeker, want niet de minste namen werken met Pusha T samen: onder meer Diddy, 50 Cent, Kanye West en Tyler, The Creator dragen hun steentje bij. Ook de producerlijst is met dank aan onder meer The Neptunes, Bangladesh en Nottz indrukwekkend te noemen. Zijn al deze hiphopsterren ook samen in staat een kwalitatief goed product af te leveren?

Het levert in ieder geval een bont palet aan diverse rapstijlen op. Zo is de loom rappende Rick Ross (Still I Wanna) niet te vergelijken met de energieke Tyler, The Creator (Trouble on My Mind) en komt de hese stem van Young Jeezy (Amen) niet overeen met de gepolijste stem van Juicy J (Body Work). Zodoende is Let Us Pray niet een gelikt geheel, maar houdt deze variatie wel de aandacht vast. Helaas brengt dit geweld aan gastartiesten wel nadelen met zich mee. Zo laat Pusha T zich te vaak ondersneeuwen door de andere rappers en zullen er weinig hiphopliefhebbers zijn die elke track van de EP kunnen waarderen.

En dat heeft voor een groot gedeelte ook met de producties te maken. Zo zijn het vaak de gasten die een beat krijgen voorgeschoteld die aansluit op hun specifieke kwaliteiten. De langzame en zware flows van Young Jeezy en 50 Cent passen inderdaad prima op trage en bombastische beats (met veel basinvloeden), en Tyler, The Creator weet wel raad met het zenuwachtige, door heftige drums ondersteunde gezoem op Trouble on My Mind. Niet dat Pusha T op dergelijke beats slecht presteert, maar hij voelt er zich duidelijk minder op thuis dan de overige rappers.

Jammer dat Pusha T op enkele tracks een bescheiden gastrolletje vertolkt, terwijl het toch echt de naam van de rapper zelf is die op de albumcover van Fear of God II: Let Us Pray prijkt. De EP valt daardoor nog niet slecht in de smaak, integendeel: er staat veel aantrekkelijke muziek op, maar een eigen geluid was ook welkom geweest. En dat moet Pusha T toch in huis hebben, zijn eerdere samenwerkingen met Malice (Clipse) en Kanye West (op MBDTF) pakten namelijk goed uit. Nu zijn solowerk nog.

Bron: Hiphopleeft

Van de vergelijking met T.I. begrijp ik 0,0. Leg uit?

Vette EP. Ik kijk uit naar zijn album!

Zo'n beat als die van Amen, die had toch niet misstaan op een album van een T.I.? Of een Young Jeezy? Die typische southern style met die wilde drums en rare kerkklokken.

Een dergelijke beat is absoluut niets voor T.I. De laatste jaren maakte hij juist muziek die gepolijster was dan hij daarvoor maakte. En zelfs albums als King en Urban Legend zijn al vrij gepolijste hiphopalbums. Als je dergelijke beats erbij haalde, dan begreep ik het.

Feit is dat er de afgelopen twee jaar in het zuiden een grote ommezwaai is geweest. Veel grote namen (Ross, Jeezy) werken nu met producers als Lex Luger of Drumma Boy en dat resulteert inderdaad in een kille beat als Amen. T.I. zou ik daar in ieder geval niet zo snel bij plaatsen, want sinds zijn vrijlating heeft hij zich toch weer bezig gehouden met meer gepolijste nummers. Kortom: beats die hot waren in het zuiden voor de intrede van personen als Waka Flocka en Lex Luger.

T.I. zou ook absoluut niet passen op een trap-beat. Jeezy ook niet, maar daar lijkt hij zich niets van aan te trekken. Ross is met zijn geforceerde manier van rappen de afgelopen jaren sowieso een drama.

Ik doel ook inderdaad meer op zijn eerdere werk, maar mijn punt is meer dat is Pusha liever hoor op een bizarre Neptunes-productie dan op dit soort dertien-in-een-dozijn instrumentals. Vandaar dat ik Trouble On My Mind ook zo'n enorme uitschieter vind.

Oh, ik zie net dat ik het wel heel erg ongelukkig geformuleerd heb (die laatste zin in mijn eerste alinea staat daar totaal niet op de goede plaats). Ik bedoelde juist dat een track als Amen in de verste verte niet lijkt op welke T.I.-productie dan ook. De beats op King of Urban Legend zijn heel erg warm, waar Amen heel erg kil is. Nou goed...

Klinkt erg leuk dit, kan nog in punt stijgen.

Leuke rapper die Pusha T, gaat niet vervelen.
Paar mindere nummers ertussen, die hij niet nodig heeft zoals Body Work, Feeling Myself en Raid.
Als hij op beats van Kanye rapt klinkt het stukken beter.

Toffe plaat van Push, verder niet veel bijzonders.
So Obvious vind ik een tof nummer.
"To you new motherfuckers, Buzz Lightyears" "I inspired all the rappers that you might quote"
Pusha blijft een baas, en ik blijf fan van 'm.

3,5 sterren.

De retail versie van zijn debuutmixtape.

Fear of God 2: Let Us Pray is in feite de re-release als EP van zijn mixtape Fear of God dat eerder datzelfde jaar gratis uitgekomen was. Als fan moest je betalen voor Feeling Myself, Raid, My God, Still Wanna en Alone in Vegas (de laatste vijf nummers) die je voorheen gewoon gratis gekregen had van Pusha T. Dit doet uiteraard niets af van de kwaliteit want het zijn gewoon prima nummers en moest je niet bekend geweest zijn met het originele project is er helemaal geen probleem.

De eerste zeven nummers van deze EP zijn daarentegen wel expliciet voor dit werk gemaakt. Mijn gevoel met betrekking tot Fear of God 2 is wel hetzelfde als dat bij het eerste deel... de nummers klinken goed en als fan beluister ik ze geregeld maar het is allemaal wel heel simpel in vergelijking met zijn werk dat hierna uitgekomen is.
Trouble on My Mind met Tyler, the Creator vind ik het hoogtepunt. Pusha T laat horen dat hij volledig in zijn element is op een productie van The Neptunes en ook de gast laat horen hier comfortabel op te zijn.

Net zoals de voorganger 3,5*.