Charles Frail and the Moulting Frames - Morning It Breathes (2011)

De Nederlandse Antony of Devendra Banhart? Het komt akelig dicht in de buurt (van met name Banhart).

Ik ben hier wel erg benieuwd naar.

Beoordeel de clip en zeg het zelf maar

Dit is bijzonder. Een ongewone Nederlandse singer-songwriter. Zijn stem heeft iets weg van Devendra Banhart. Ik las ook al vergelijkingen met Nick Drake. Hij heeft een vibrato dat enigszins doet denken aan Antony. We laten de vergelijkingen voor wat ze zijn. Dat het een geboren verteller is, dat staat buiten kijf. Dat weet hij vervolgens ook nog onnavolgbaar effectief muzikaal te omlijsten met spaarzaam getokkel waarbij hij hele werelden te voorschijn tovert, hier en daar orkestraal ondersteund.

Charles Frail komt gewoon uit Amsterdam en levert een uiterst boeiende en verrassende cd af.
Single No Nothing Will Outlive This Glory wist mijn aandacht onmiddellijk te vangen: de feel van Devendra Banhart en het vibrato van Antony.

Oei.... daar moet je tegen kunnen.

Maar hoe geweldig is het als je openingsnummer 11.29 minuten duurt om vervolgens met veel zeer korte nummers te volgen waar het vooral getokkel op de gitaar is, gelardeerd met af en toe vogelgeluiden (opgenomen in het Vondelpark: iets wat Baby Dee ook al eens gedaan heeft op een album van haar).
Hier en daar subtiele begeleiding in de vorm van o.a. blazers, electronica en strijkers maken het toch afwisselend genoeg en behoeden het album voor saaiheid. Sterker: het openingsnummer durf ik gerust avontuurlijk te noemen.

Morning, It Breathes is deel 1 van een te verschijnen drieluik (Mirror River en City Fire volgen later) en bovendien heeft Charles Frail een naaimachine aangeschaft om de eerste 500 exemplaren handgemaakt uit te geven d.m.v. stoffen hoesjes.

Een bijzonder album van een eigenzinnige artiest. Niet voor iedereen weggelegd zoals bijvoorbeeld ook Roosbeef of Lucky Fonz dat niet zijn. De ergernis over met name de zang zal voor velen groot zijn.
Niet voor mij: ik vind dit een uiterst boeiende cd die weliswaar niet geschikt is om op elk moment van de dag op te zetten maar wel degelijk uiterst genietbaar is.



Verplicht ontdekkingsvoer voor liefhebbers van: Devendra Banhart, Antony, Baby Dee en Nick Drake.

Dat aeRo een oog (of liever gezegd: een oor) heeft voor bijzondere muzikale genieën is andermaal bewezen met de ontdekking van een jong talent: Charles Frail. Zo luid de artiestennaam van Karel Ensing. Een jonge Nederlandse singer-songwriter. En niet zomaar eentje. In interviews komt hij over als een gewone nuchtere Hollandse jongen die evenwel goed weet wat hij wil. Zijn muziek is echter verre van gewoon. Hij speelde in het voorprogramma van Joan As Policewoman en Daniel Johnston en klinkt als Devendra Banhart met het vibrato van Antony.

Zijn songs ademen de sfeer van Nick Drake en zijn soms wat bombastische, maar uiterst fijnzinnige klankminiatuurtjes. Laten we alle vergelijkingen voor wat ze zijn. De kern is dat hij een muzikale rasverteller is die je bij je strot weet te grijpen. En vervolgens je aandacht een heel album lang vast weet te houden. Ook bij een song als Was the Leaves That Whisper Take Me Off This Tree, dat bijna twaalf minuten duurt maar geen seconde verveelt. Zijn kenmerkende stem gedijt ideaal op dat bedje van getokkel dat hij voor zich uitspreidt. De sfeer doet zowel folky als impressionistisch aan. En soms filmisch als plotseling een heel orkest invalt. Naast orkestrale miniatuurtjes als Morning, It Breathes and Makes Me Wonder vallen gloedvolle folksongs op (No Nothing Will Outlive This Glory, But Oh.....Behold). Alles vloeit naadloos in elkaar over zonder dat het een eenvormig geheel wordt. Alles klopt. Tot en met de zelf met naald en draad ontworpen hoes.

Zelden geef ik 4.5 punten. Maar dit is een zeldzaam meesterstukje waar ik ze graag aan weg geef. Natuurlijk zit daar ook een snufje chauvinisme bij. Want op zo'n uniek Nederlands talent mogen we best trots zijn!

Love or hate. Het is niet anders hier maar ik hoop dat de lovers dit gaan ontdekken want het is voor Nederlandse begrippen toch wel weer eens wat anders.

Onderweg naar huis liep ik gister met mijn vriendin langs de Ekko: bleek dat Teitur daar die avond speelde en daar zij nogal fan is van deze jongen, zijn we last minute binnen gelopen om het concert mee te pikken. Het was een leuk optreden van Teitur, maar het voorprogramma maakte eigenlijk meer indruk op mij. Dat voorprogramma was Charles Frail.
Ik was tot gisteravond nog totaal onbekend met deze jongen en toen hij verlegen met zijn kleine gitaar op de kruk op het podium plaatsnam, had ik dus geen idee wat er komen ging. De eerste twee, drie nummertjes - één hiervan had hij even eerder nog in de kleedkamer geschreven - vond ik erg aangenaam en bij het horen van zijn stem kwam de associatie met Antony Hegarty ook meteen bij mij op, evenals dat de sfeer van zijn liedjes een impressie van Nick Drake bij mij opriep. Maar ik had niet verwacht dat dit lang interessant kon blijven. Toch heeft hij mij een nummer of negen lang (de duur van zijn set) weten te boeien en zelfs dusdanig dat ik zijn album gelijk heb aangeschaft. Weliswaar vond ik 16 euro wat veel, zeker gezien de cd's van hoofdact Teitur met 14 euro zelfs goedkoper waren en als beginnend artiest moet je jezelf toch aan de man proberen te brengen (met niet te dure cd's), maar het zit in een prachtig handgemaakt hoesje en dus ben ik toch tot aanschaf overgegaan.
Oordeel van de cd volgt later nog wel, maar ik ben in elk geval al erg aangenaam verrast om zoiets van Nederlandse bodem aan te treffen.

ik zit willekeurig wat Volkoren-artiesten te luisteren op Spotify en beland aan bij Charles Frail. No nothing will outlive this glory. Kippenvel vanaf tel één. Man man, hebben we dit in huis? Wat een prachtig Nederlands antwoord op Antony en aanverwanten!

Zeg. Dit album is zo prachtig, maar inmiddels 6 jaar oud. Weet er iemand wat af van een eventuele opvolging?

Ok, eindelijk heb ik hem weten te bemachtigen. (de geborduurde versie)

Echter, met vlinders in mijn buik legde ik het in mijn cd-laatje: "no cd" geeft het aan.

Bijzonder. Dan maar in mijn cd-speler boven. Maar ook hier herkent hij het schijffie niet.

Nu speelt hij via de cd-rom.

Nog iemand die dit ook heeft??