Charles Frail and the Moulting Frames - Morning It Breathes (2011)
mijn stem
16 stemmen
Nederland
Folk
Label: Volkoren
-
I Was the Leaves That Whisper Take Me Off This Tree (11:29)
-
And When the Wind Gave Us Her Tender, Tender Breeze (1:22)
-
My Blood Was Not Enough (2:20)
-
My Hands Were Meek, My Feet Got Stuck (1:24)
-
But Oh...Behold (2:55)
-
And Makes Me Wonder What Love We May Conquer (4:01)
-
Morning, It Breathes and Makes Me Wonder (1:31)
-
If Morningbreeze Bereaved of Breath (2:31)
-
Would Ease My Pain, Would Sooth My Sense (2:39)
-
No Nothing Will Outlive This Glory (3:48)
-
The Darkest Night Will Find Me Gone (4:25)
-
I Will Be Amidst the Morning (2:29)
-
I'll Find My Home in Break of Dawn (0:53)
0
geplaatst: 29 september 2011, 18:14 uur
Charles Frail komt gewoon uit Amsterdam en levert een uiterst boeiende en verrassende cd af.
Single No Nothing Will Outlive This Glory wist mijn aandacht onmiddellijk te vangen: de feel van Devendra Banhart en het vibrato van Antony.
Oei.... daar moet je tegen kunnen.
Maar hoe geweldig is het als je openingsnummer 11.29 minuten duurt om vervolgens met veel zeer korte nummers te volgen waar het vooral getokkel op de gitaar is, gelardeerd met af en toe vogelgeluiden (opgenomen in het Vondelpark: iets wat Baby Dee ook al eens gedaan heeft op een album van haar).
Hier en daar subtiele begeleiding in de vorm van o.a. blazers, electronica en strijkers maken het toch afwisselend genoeg en behoeden het album voor saaiheid. Sterker: het openingsnummer durf ik gerust avontuurlijk te noemen.
Morning, It Breathes is deel 1 van een te verschijnen drieluik (Mirror River en City Fire volgen later) en bovendien heeft Charles Frail een naaimachine aangeschaft om de eerste 500 exemplaren handgemaakt uit te geven d.m.v. stoffen hoesjes.
Een bijzonder album van een eigenzinnige artiest. Niet voor iedereen weggelegd zoals bijvoorbeeld ook Roosbeef of Lucky Fonz dat niet zijn. De ergernis over met name de zang zal voor velen groot zijn.
Niet voor mij: ik vind dit een uiterst boeiende cd die weliswaar niet geschikt is om op elk moment van de dag op te zetten maar wel degelijk uiterst genietbaar is.
Verplicht ontdekkingsvoer voor liefhebbers van: Devendra Banhart, Antony, Baby Dee en Nick Drake.
Single No Nothing Will Outlive This Glory wist mijn aandacht onmiddellijk te vangen: de feel van Devendra Banhart en het vibrato van Antony.
Oei.... daar moet je tegen kunnen.
Maar hoe geweldig is het als je openingsnummer 11.29 minuten duurt om vervolgens met veel zeer korte nummers te volgen waar het vooral getokkel op de gitaar is, gelardeerd met af en toe vogelgeluiden (opgenomen in het Vondelpark: iets wat Baby Dee ook al eens gedaan heeft op een album van haar).
Hier en daar subtiele begeleiding in de vorm van o.a. blazers, electronica en strijkers maken het toch afwisselend genoeg en behoeden het album voor saaiheid. Sterker: het openingsnummer durf ik gerust avontuurlijk te noemen.
Morning, It Breathes is deel 1 van een te verschijnen drieluik (Mirror River en City Fire volgen later) en bovendien heeft Charles Frail een naaimachine aangeschaft om de eerste 500 exemplaren handgemaakt uit te geven d.m.v. stoffen hoesjes.
Een bijzonder album van een eigenzinnige artiest. Niet voor iedereen weggelegd zoals bijvoorbeeld ook Roosbeef of Lucky Fonz dat niet zijn. De ergernis over met name de zang zal voor velen groot zijn.
Niet voor mij: ik vind dit een uiterst boeiende cd die weliswaar niet geschikt is om op elk moment van de dag op te zetten maar wel degelijk uiterst genietbaar is.
Verplicht ontdekkingsvoer voor liefhebbers van: Devendra Banhart, Antony, Baby Dee en Nick Drake.
0
geplaatst: 29 september 2011, 18:53 uur
Dat aeRo een oog (of liever gezegd: een oor) heeft voor bijzondere muzikale genieën is andermaal bewezen met de ontdekking van een jong talent: Charles Frail. Zo luid de artiestennaam van Karel Ensing. Een jonge Nederlandse singer-songwriter. En niet zomaar eentje. In interviews komt hij over als een gewone nuchtere Hollandse jongen die evenwel goed weet wat hij wil. Zijn muziek is echter verre van gewoon. Hij speelde in het voorprogramma van Joan As Policewoman en Daniel Johnston en klinkt als Devendra Banhart met het vibrato van Antony.
Zijn songs ademen de sfeer van Nick Drake en zijn soms wat bombastische, maar uiterst fijnzinnige klankminiatuurtjes. Laten we alle vergelijkingen voor wat ze zijn. De kern is dat hij een muzikale rasverteller is die je bij je strot weet te grijpen. En vervolgens je aandacht een heel album lang vast weet te houden. Ook bij een song als Was the Leaves That Whisper Take Me Off This Tree, dat bijna twaalf minuten duurt maar geen seconde verveelt. Zijn kenmerkende stem gedijt ideaal op dat bedje van getokkel dat hij voor zich uitspreidt. De sfeer doet zowel folky als impressionistisch aan. En soms filmisch als plotseling een heel orkest invalt. Naast orkestrale miniatuurtjes als Morning, It Breathes and Makes Me Wonder vallen gloedvolle folksongs op (No Nothing Will Outlive This Glory, But Oh.....Behold). Alles vloeit naadloos in elkaar over zonder dat het een eenvormig geheel wordt. Alles klopt. Tot en met de zelf met naald en draad ontworpen hoes.
Zelden geef ik 4.5 punten. Maar dit is een zeldzaam meesterstukje waar ik ze graag aan weg geef. Natuurlijk zit daar ook een snufje chauvinisme bij. Want op zo'n uniek Nederlands talent mogen we best trots zijn!
Zijn songs ademen de sfeer van Nick Drake en zijn soms wat bombastische, maar uiterst fijnzinnige klankminiatuurtjes. Laten we alle vergelijkingen voor wat ze zijn. De kern is dat hij een muzikale rasverteller is die je bij je strot weet te grijpen. En vervolgens je aandacht een heel album lang vast weet te houden. Ook bij een song als Was the Leaves That Whisper Take Me Off This Tree, dat bijna twaalf minuten duurt maar geen seconde verveelt. Zijn kenmerkende stem gedijt ideaal op dat bedje van getokkel dat hij voor zich uitspreidt. De sfeer doet zowel folky als impressionistisch aan. En soms filmisch als plotseling een heel orkest invalt. Naast orkestrale miniatuurtjes als Morning, It Breathes and Makes Me Wonder vallen gloedvolle folksongs op (No Nothing Will Outlive This Glory, But Oh.....Behold). Alles vloeit naadloos in elkaar over zonder dat het een eenvormig geheel wordt. Alles klopt. Tot en met de zelf met naald en draad ontworpen hoes.
Zelden geef ik 4.5 punten. Maar dit is een zeldzaam meesterstukje waar ik ze graag aan weg geef. Natuurlijk zit daar ook een snufje chauvinisme bij. Want op zo'n uniek Nederlands talent mogen we best trots zijn!
* denotes required fields.
* denotes required fields.