...And You Will Know Us by the Trail of Dead - Madonna (1999)

De eerste paar nummers van deze plaat vind ik echt formidabel, maar op een gegeven moment kakt het een beetje in. Wel jammer, maar de boosheid in het tweede en derde nummer zijn echt heerlijk. Zeker als je even niet zo lekker in je vel zit en behoefte hebt om mee te schreeuwen.

wat een naam

Wat mij betreft de beste Trail of Dead, nog een tandje beter dan Source Tags & Codes.

deze vind ik niet egt mooi

Tja, als je dacht een Madonna-album in huis gehaald te hebben...

Volgens mij ging je gewoon op de titel van het album af... En jammer dat je deze 'niet egt mooi' vind.

Beter dan hun iets ruiger debuut? Nee. Beter dan het melodieuzere Worlds Apart? Ook niet, maar het is nog altijd een fantastisch album.

4*

Album heeft veel weg van Sonic Youth ten tijde van Sister.

De eerste 8 minuten van deze plaat behoren tot het foutste, maar ook het beste uit mijn muziekcollectie.

Heerlijk, een potje schreeuwen, wat distortion...

Na het horen van de single: Mistakes And Regrets bij de VPRO radio heb ik meteen :Madonna aangeschaft en na vele keren draaien werd het mijn favoriete plaat allertijden(en dat is het nog steeds) er zit echt van alles in:Noise,soundscapes,spanning,woede en pracht songs.
Totally Natural is zo krachtig en noisy,heerlijk om eens in de zoveel tijd weer eens op te zetten en van te genieten.Wereldplaat! en live is And You Will Know Us By The Trail Of Dead een aanrader.

Inderdaad, niets beter dan een liveshow van Trail of Dead...

Dat is dan ook de enige informatie die op de OOR cd-rom uit 2005 wordt gegeven over Trail of Dead: Dat ze bekend staan om de wilde concerten die ze geven.

Madonna werd in een review in OOR ooit helemaal afgekraakt. En wat schetst mijn verbazing : de opvolger werd de hemel ingeschreven.

Ik heb thuis Worlds apart en the century of self. Die vind ik echt heel goed en omdat ik iedereen steeds maar hoorde over madonna heb ik die ook gehaald maar hij valt me tegen. Ik vind hem een stuk minder dan worlds apart en the century of self. 3 *

Als je die twee goed vind, is inderdaad de kans dat je deze goed vind kleiner. Ik heb het zelf andersom!

Madonna is een plaat die ik in het begin ook niet helemaal begreep, maar na een aantal luisterbeurten bleek het een meesterwerk te zijn . En werd het zelfs mijn favoriete cd. Gewoon wat vaker draaien en je zult het album heel anders gaan beleven.

Zal ik doen maar ik denk niet dat ik hem zo leuk/goed ga vinden als die andere.

Bij het kijken naar de live DVD (afkomstig van de special edition van The Century Of Self) waar Trail Of Dead voornamelijk werk speelt van Madonna, wordt weer eens bewezen hoe goed de songs van dat album zijn.

Het tweede album van ...And You Will Know Us By The Trail of Dead. Het heet Madonna en dat geeft meteen al een thema aan van het album: popsterrenverering. Dit komt terug in de teksten (bijvoorbeeld Mark David Chapman. De teksten zijn sowieso prima op dit album, de teksten zijn vaak ook erg emotioneel. Wat goed overkomt, dankzij de emotionele, wel wat schreeuwerige zang van de zanger.
Qua sound ligt het mooi in het verlengde van het debuut, maar dan verder ontwikkeld. Het is nog lekker punky, maar het punkgehalte is toch iets minder. Er sluipt melancholie in. Dat hoorde je al bij het debuut, die melancholische kant, maar hij komt meer naar voren. Ook vind ik het instrumentaal beter in elkaar zitten en vind ik de songs sterker.

Samenvattend is het een sterk, licht punky, rockalbum, vol met lekkere meeschreeuwers (Mistakes & Regrets), maar ook wat emotionelere nummers (Clair de Lune). Soms ook hele sfeervolle momenten (The Day The Air Turned Blue).

Mark David Chapman vind ik overigens erg interessant qua tekst, het gaat namelijk over de moordenaar van John Lennon (hoort dus ook bij het overkoepelende thema).

4*

Binnenkort speelt de band dit album integraal in VERA. Voor huiswerk ben ik nu stug aan het inluisteren. Dat kan nog wel een zware avond worden daar in Vera. Evengoed zal ik er zijn.

Totally Natural is het beste Sonic Youth-nummer dat niet van Sonic Youth zelf is. Dat is een compliment... Dat nummer blaast echt alles omver.

Geschreven in de album top 100 van...:

Schuimbekkende gitaarplaat van de herriemakers uit Austin, Texas die hun ziedende post-hardcore voorzien van een fikse portie southern gotic. De plaat begint nog ingehouden met het intro en het intro van Mistakes & Regrets maar daarna wordt het gas voorlopig vol ingeduwd. Is dat de hele tijd dan zo? Nee, de nummers hebben vele wendingen, er zijn ook hele sfeervolle passages en soms denk ik zelfs dat Smashing Pumpkins-fans met een open geest hier iets mee zouden moeten kunnen, maar soms is het ook heel Sonic Youthiaans.
Dit is zo'n band die live de neiging had om aan het eind van het optreden alles te slopen. Daar kan je wat van vinden maar het past wel aan de "alles moet kapot" attitude van de muziek! Zelf denk ik dan altijd aan het grapje van Urbanus: "wij hadden vroeger een hond die is overleden bij een goocheltruc die je maar één keer kunt doen".

Aangekruist als favoriet:
1. Totally Natural dus
2. Mistakes & Regrets
3. Aged Dolls