Squeeze - East Side Story (1981)

Het was al een hele tijd geleden dat ik dit album voor de laatste keer gehoord had, maar ik heb er hele goede herinneringen aan. Eind jaren 80 heb ik het van de bieb geleend en op een cassettebandje gezet en helemaal grijs gedraaid. Het was voor mij toen al een enorme ontdekking, ik kende Squeeze van Last Time Forever en Hourglass en natuurlijk Tempted, maar dit album liet me niet meer los.
Vorige week heb ik hem gezocht op Spotify en wat een feest van herkenning. De magie is gebleven. Het album luistert als een boek met korte verhalen over gewone mensen, mooi omkaderd met pakkende melodieën, die dus inderdaad 25 jaar zijn blijven hangen, met prachtige zang en mooie arrangementen. Iedere keer dat je hem luistert, vallen er weer nieuwe dingen op aan de teksten die niet voor de hand liggen en die soms zo snel gezongen worden dat je echt moeite moet doen om ze te verstaan.
Een van mijn favorieten blijft Tempted, een verhaal over overspel met alledaagse details (a foot without a sock). Ook vind ik Someone Else's Heart een heel leuk nummer en Woman's World ook heel origineel. Je moet alles echt achter elkaar luisteren, Labeled With Love komt niet voor niets achter F-Hole dat eindigt met "I learnt to play her favourite country songs with one or two chords always going wrong". Wat een parodie op een country song, briljant gewoon.
Dit is absoluut een aanrader en volgens velen het beste album van Squeeze. Grappig is dat ik het laatste nummer Messed Around niet op mijn bandje had staan, waarschijnlijk omdat ik er niets aan vond en ik precies een kant vol wilde hebbem. Voor mij was dus altijd Vanity Fair het slotnummer, wat ook veel geschikter zou zijn.
Verder ken ik niet zo heel veel van Squeeze behalve hun greatest hits album, maar ik heb zeker zin om me er meer in te gaan verdiepen.

De plaat maar weer eens uit de kast getrokken. Ik twijfel tussen 3,5 en 4 *. Een aantal nummers komen mij anno 2025 teveel als een pastiche over. Country, rock en roll, (net geen) postpunk, het komt allemaal voorbij. Een aantal nummers steekt er met kop en schouders bovenuit. Vooral 'Is that Love?' is voor mij het topnummer. Het zit zo ontzettend goed in elkaar. Het werd geen hit destijds maar had het wel moeten zijn. 'Tempted' werd wel een hitje en is het Squeeze nummer geworden, maar ik heb altijd het idee dat Squeeze niet echt wist hoe het een goed einde aan het nummer moest breien. Het gaat uit als een nachtkaars en dat is jammer.

Verder luistert het van voor naar achter heerlijk weg. Dit was destijds een topband, waar nooit helemaal uit is gekomen wat er in zat of leek te zitten. De twee songschrijvers waren heel goed, bijna Lennon en McCartney waardig, maar zagen er niet goed genoeg uit denk ik, waarbij de start in de (post)punktijd niet hielp. De kwaliteit van songschrijven en zingen druipt ervan af.

Voor mij is en blijft East Side Story het album van Squeeze.