Andrew Gold - Andrew Gold (1975)
mijn stem
17 stemmen
Verenigde Staten
Pop
Label: Asylum
-
That's Why I Love You (3:11)
-
Heartaches in Heartaches (3:18)
-
Love Hurts (3:47)
-
A Note from You (2:49)
-
Resting in Your Arms (3:14)
-
I'm a Gambler (2:27)
-
Endless Flight (5:00)
-
Hang My Picture Straight (3:23)
-
Ten Years Behind Me (4:04)
-
I'm Coming Home (3:11)
-
Within a Word * (2:04)
-
Sometime When a Man's on His Own * (2:48)
-
Broken Pin Ball Machine * (3:16)
-
To Be Someone * (4:18)
-
Ten Years Behind Me [Demo] * (4:06)
-
Hang My Picture Straight [Live] * (3:06)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur:
34:24
(54:02)
1
geplaatst: 3 juni 2023, 15:53 uur
Zoals de meeste Nederlandse popliefhebbers in de jaren ’70 was mijn eerste kennismaking met Californiër Andrew Gold in 1977 met hitsingle Lonely Boy, wat ik een fantastisch liedje vond én vind. Het album waarop dit te vinden is, What’s Wrong with this Picture?, kocht ik zo’n acht jaar geleden als tweedehands vinyl.
Tijdens de coronalockdown van voorjaar 2020 viel ik door de ‘Week van de jaren ’70’ op NPO Radio 5 en kort daarna op een regionale zender voor veel muziek uit die periode. Toen de winkels weer open gingen kwam ik regelmatig albums van Gold tegen en kocht ik zijn overige elpees uit dat decennium.
Zijn debuut stamt uit in het jaar vóór zijn doorbraak en leverde in zijn thuisland in 1976 een #68-hit op voor That’s Why I Love You. Weliswaar een bescheiden notering, maar vermoedelijk werden er daar veel meer van verkocht dan de #1’s van Nederland en Vlaanderen op diezelfde 24e januari, te weten Queen met Bohemian Rhapsody en Pussycat met Mississippi. Daarmee bedoel ik uiteraard alleen de verkoopcijfers in de Lage Landen...
Hij schreef alle liedjes zelf, Love Hurts en I’m a Gambler hebben dus niets met (bijna) gelijknamige hits van Nazareth en Kenny Rogers te maken.
Amerikanen noemen dit softrock: goedgeluimde, beschaafde pop met westcoastinvloeden, in Golds geval verrijkt met achtergrondzang van onder meer Linda Ronstadt en Don Francisco, beiden met eigen carrières en niet veel later ook populair in Nederland.
Naast zijn debuuthit staat er meer van dit soort poprock op het album. Daarbij ook ballades met Love Hurts, Endless Flight en Years Behind Me, vleugjes country zijn te horen in de popnummers Heartaches in Heartaches, I’m a Gambler (waar ken ik dat toch van, het komt me zo bekend voor?!) en Hang My Picture Straight. Mijn prijsnummer: I'm Coming Home, aangenaam uptempo met de lenige, warme stem van Gold centraal.
In 1991 voor het eerst op cd verschenen (Japan), pas vijf jaar later eveneens in Europa. Op streaming zijn bovendien zes bonusnummers te vinden, afkomstig van een december 2004-heruitgave. Hierop zijn de country-invloeden nihil.
Nergens is het spectaculair en tegelijkertijd is het hele album aangenaam. Muziek voor op de achtergrond, tevens geschikt voor het ontvangen van bezoek en dat zonder dat het behang wordt. Nooit opdringerig en altijd oprecht.
Tijdens de coronalockdown van voorjaar 2020 viel ik door de ‘Week van de jaren ’70’ op NPO Radio 5 en kort daarna op een regionale zender voor veel muziek uit die periode. Toen de winkels weer open gingen kwam ik regelmatig albums van Gold tegen en kocht ik zijn overige elpees uit dat decennium.
Zijn debuut stamt uit in het jaar vóór zijn doorbraak en leverde in zijn thuisland in 1976 een #68-hit op voor That’s Why I Love You. Weliswaar een bescheiden notering, maar vermoedelijk werden er daar veel meer van verkocht dan de #1’s van Nederland en Vlaanderen op diezelfde 24e januari, te weten Queen met Bohemian Rhapsody en Pussycat met Mississippi. Daarmee bedoel ik uiteraard alleen de verkoopcijfers in de Lage Landen...
Hij schreef alle liedjes zelf, Love Hurts en I’m a Gambler hebben dus niets met (bijna) gelijknamige hits van Nazareth en Kenny Rogers te maken.
Amerikanen noemen dit softrock: goedgeluimde, beschaafde pop met westcoastinvloeden, in Golds geval verrijkt met achtergrondzang van onder meer Linda Ronstadt en Don Francisco, beiden met eigen carrières en niet veel later ook populair in Nederland.
Naast zijn debuuthit staat er meer van dit soort poprock op het album. Daarbij ook ballades met Love Hurts, Endless Flight en Years Behind Me, vleugjes country zijn te horen in de popnummers Heartaches in Heartaches, I’m a Gambler (waar ken ik dat toch van, het komt me zo bekend voor?!) en Hang My Picture Straight. Mijn prijsnummer: I'm Coming Home, aangenaam uptempo met de lenige, warme stem van Gold centraal.
In 1991 voor het eerst op cd verschenen (Japan), pas vijf jaar later eveneens in Europa. Op streaming zijn bovendien zes bonusnummers te vinden, afkomstig van een december 2004-heruitgave. Hierop zijn de country-invloeden nihil.
Nergens is het spectaculair en tegelijkertijd is het hele album aangenaam. Muziek voor op de achtergrond, tevens geschikt voor het ontvangen van bezoek en dat zonder dat het behang wordt. Nooit opdringerig en altijd oprecht.
* denotes required fields.
* denotes required fields.