menu

Andrew Gold - What's Wrong with This Picture? (1976)

mijn stem
3,52 (22)
22 stemmen

Verenigde Staten
Pop
Label: Asylum

  1. Hope You Feel Good (4:49)
  2. Passing Thing (4:09)
  3. Do Wah Diddy (2:51)
  4. Learning the Game (4:09)
  5. Angel Woman (1:38)
  6. Must Be Crazy (4:12)
  7. Lonely Boy (4:27)
  8. Firefly (3:22)
  9. Stay (4:46)
  10. Go Back Home Again (3:12)
  11. One of Them Is Me (3:59)
  12. Lonely Boy [Original Version] * (4:24)
  13. Firefly [Early Unfinished Version] * (3:14)
  14. Gorilla Jam * (1:22)
  15. Feel It * (4:22)
  16. Hope You Feel Good [Live] * (4:45)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 41:34 (59:41)
zoeken in:
avatar van musicfriek
Ken dit album niet, maar het nummer Lonely Boy wel. Wat een ongelooflijke superplaat!!

avatar van Jester
Lonely Boy is het perfecte pop-nummer, zal toch eens kijken of er dit materiaal nog ergens te vinden is.

EVANSHEWSON
Lonely Boy is gewoon topperdetop, de rest ken ik helaas niet.

Pieter Paal
Ik vind de covers van 'Do wah diddy diddy' en 'Stay' erg tegenvallen. Het korte 'Angel woman' gaat wel. 'Go back home again' komt bij mij over als een vullertje. Nee, helaas springt alleen 'Lonely boy' er echt uit.

4,5
Nog maar een paar weken overleden en toch zo weinig aandacht en waardering voor deze singer/songwriter. Doodzonde. Waarschijnlijk was driekwart van de MuMers niet eens geboren. Maar Andrew Gold was in de jaren 70 en een beetje in de jaren 80 geliefd. Later erg goed in de groep Bryndle (die helaas in Europa nooit doorbrak) en daarna in de groep Wax. Hier in Europa is het eigenlijk gebleven bij wat hitsingles, zoals Thank You For Being A Friend, Lonely Boy en wat ander hitjes.
Maar ik zou eenieder toch eens aanraden zijn lp's te beluisteren, want zijn écht ijzersterk en erg mooi. Dit album was misschien niet zijn allerbeste, maar voor mij toch een 4.5*. Als je Learning the Game en Angel Woman hebt gehoord ga je deze zanger, helaas postuum, toch eren. Iets wat ik in de 70er jaren al deed.

avatar van Simon Smith
En ook aardig is de hoes. Kijk maar eens goed wat er mis is met het plaatje .
Toegegeven, dan is een elpee toch handiger...

Ozric Spacefolk
Lonely Boy is inderdaad een belachelijk sterke song. Knappe stem heeft Andrew ook. De rest van de plaat kan me niet zo enorm boeien.

Ozric Spacefolk
Simon Smith schreef:
En ook aardig is de hoes. Kijk maar eens goed wat er mis is met het plaatje .
Toegegeven, dan is een elpee toch handiger...


De gitaar zit in de telefoon ingeplugd?

Fedde
Dat zie ik zo niet. Telefoons hadden nog een draad in de jaren '70, herinner ik me.
Wat echt helemaal mis is in het plaatje zijn de gordijntjes. Die wapperen bij het dichte raam. Gek hoor.
De plaat, en nu bedoel ik de grammofoonplaat, is wel helemaal goed en niet alleen Lonely Boy.

Ik ga me de komende weken eens wat meer verdiepen in de man. Interessante figuur. Stond met één been in 10CC.

Ozric Spacefolk
Fedde schreef:
Dat zie ik zo niet. Telefoons hadden een nog een draad in de jaren '70, herinner ik me.
Wat echt helemaal mis is in het plaatje zijn de gordijntjes. Die wapperen bij het dichte raam. Gek hoor.
De plaat, en nu bedoel ik de grammofoonplaat, is wel helemaal goed en niet alleen Lonely Boy.

Ik ga me de komende weken eens wat meer verdiepen in de man. Interessante figuur. Stond met één been in 10CC.


hahahaha, ik vond dit (lang leve internet)....
Er zijn meer dan 30 verkeerde dingen...
http://www.classroomtools.com/wronglst.htm

Fedde
Die ene kostte me al moeite. Toch nog maar eens de elpeehoes proberen te vinden.
Tijd voor een bril ...

Ozric Spacefolk
Ik zie trouwens wel dat er witte wijn in de fles zit en rode wijn in het glas.
Dat viel me wel op, en al die andere dingetjes.... tja, het bezit van een lp-hoes zou helpen.
Doet je toch terug verlangen naar de lp-tijd

Fedde
Dit tweede album van Andrew Gold is al een stukje beter en kleurrijker, wat niet wil zeggen dat alles even goed te verteren is. Wat is er mis met dit plaatje? Ik zou zeggen: de cover van Do Wah Diddy en Stay. Goed gezongen en ingekleurd, maar wel erg cheesy.

Maar, daar valt best mee te leven omdat de rest van het album ruimschoots compenseert wat we hier tekort komen. De afsluitende tracks Go Back Home Again en One of Them Is Me zijn bijvoorbeeld zeer de moeite waard.

Prijsnummer op het album, en dat steekt er toch wel bovenuit, is de hitsingle Lonely Boy. Beetje stukgedraaid radioplaatje en één van de meest toonaangevende popsongs van de seventies. Qua bombast en emotie wel te vergelijken met Music van John Miles, ook uit '76. Prachtig is de gitaarsolo.
Het nummer beschrijft de pijn van een jongetje, geboren in de zomer van '51, dat opgroeit in een veilig beschermd klimaat, misschien wat overbezorgde ouders, en als hij in '53 een zusje krijgt daarop wat vreemd reageert:

"Well he ran down the hall and he cried
Oh how could his parents have lied
When they said he was an only son
He thought he was the only one ..."

Oh, what a lonely boy. Natuurlijk gaat het hier over Andrew Gold zelf, al heeft hij zich daarover nooit uitgelaten. Voer voor psychologen. Beide ouders waren beroemde artiesten in de wereld van film en musical. Andrew heeft zich op één of andere manier verlaten gevoeld. En dat kwam hier naar buiten. Maar het heeft hem misschien wel gevormd. Op zoek naar erkenning.

Geniaal is de hoes natuurlijk. Grappenmaker.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:52 uur

geplaatst: vandaag om 17:52 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.