Kane - Fearless (2005)
mijn stem
184 stemmen
Nederland
Rock
Label: BMG
-
Go (2:10)
-
Something to Say (3:29)
-
Don't Let It Pass You By (3:57)
-
Faith (3:40)
-
All I Can Do (3:02)
-
Believe It (3:02)
-
Solitary Madness (4:32)
-
Senang (1:33)
-
Master of the Game (5:23)
-
Way Down Inside (3:01)
-
Fearless (4:30)
-
Love for the Sake of Life (4:24)
-
Dreamer (2:43)
0
geplaatst: 22 september 2012, 22:40 uur
Ik probeer altijd objectief naar muziek te luisteren, zo ook naar Kane. En dat is in dit geval best moeilijk, aangezien ik over het algemeen nogal negatieve reacties hoor en lees. Het lijkt zelfs wel of er een hetze is tegen Kane en dan met name tegen Dinand Woesthoff. Het wordt soms zelfs behoorlijk persoonlijk, en dat vind ik bij tijd en wijle behoorlijk smakeloos. Zeker als je beseft dat deze man twee vriendinnen heeft verloren op een verschrikkelijke manier die je niemand toewenst. Begrijp me niet verkeerd: ik ben geen fan van Kane. Ik vind hun albums over het algemeen vrij matig en soms ronduit slecht, maar een dergelijke behandeling wens ik niet toe. Zeker niet gezien het verhaal achter deze plaat "Fearless". Het verlies van Guusje Nederhorst doorklinkt op bijna elk nummer van Fearless. De emotie sijpelt door de tracks, waarbij ik "Solitary Madness" en de titeltrack "Fearless" tot de hoogtepunten reken. Thema's als verlies, eenzaamheid en soms een sprankje hoop komen voorbij. Dit is een plaat van een man in rouw, en dat levert in het geval van Kane best mooie muziek op!
0
geplaatst: 31 oktober 2012, 11:18 uur
Dreamer is best ok, maar eigenlijk meer om het verhaal erachter als nummer los van de emotie eromheen toch eigenlijk ook best saai. Nee Kane is niet mijn ding.
0
WPE
geplaatst: 6 augustus 2014, 21:34 uur
Pasgeleden heb ik dit album voor 1 euro aangeschaft. Dat was 90 cent te veel, hij is eigenlijk alleen te gebruiken als bierviltje.
Want ik heb hem beluisterd en net, zoals met alle muziek, komen er dan emoties naar boven. In dit geval pure ergernis. Wat een bagger. De muziek klinkt, hoe zacht je hem ook zet, allesoverheersend. Bah!
Want ik heb hem beluisterd en net, zoals met alle muziek, komen er dan emoties naar boven. In dit geval pure ergernis. Wat een bagger. De muziek klinkt, hoe zacht je hem ook zet, allesoverheersend. Bah!
0
geplaatst: 24 april 2015, 09:01 uur
Ronald5150 schreef:
Ik probeer altijd objectief naar muziek te luisteren, zo ook naar Kane. En dat is in dit geval best moeilijk, aangezien ik over het algemeen nogal negatieve reacties hoor en lees. Het lijkt zelfs wel of er een hetze is tegen Kane en dan met name tegen Dinand Woesthoff. Het wordt soms zelfs behoorlijk persoonlijk, en dat vind ik bij tijd en wijle behoorlijk smakeloos. Zeker als je beseft dat deze man twee vriendinnen heeft verloren op een verschrikkelijke manier die je niemand toewenst. Begrijp me niet verkeerd: ik ben geen fan van Kane. Ik vind hun albums over het algemeen vrij matig en soms ronduit slecht, maar een dergelijke behandeling wens ik niet toe. Zeker niet gezien het verhaal achter deze plaat "Fearless". Het verlies van Guusje Nederhorst doorklinkt op bijna elk nummer van Fearless. De emotie sijpelt door de tracks, waarbij ik "Solitary Madness" en de titeltrack "Fearless" tot de hoogtepunten reken. Thema's als verlies, eenzaamheid en soms een sprankje hoop komen voorbij. Dit is een plaat van een man in rouw, en dat levert in het geval van Kane best mooie muziek op!
Ik probeer altijd objectief naar muziek te luisteren, zo ook naar Kane. En dat is in dit geval best moeilijk, aangezien ik over het algemeen nogal negatieve reacties hoor en lees. Het lijkt zelfs wel of er een hetze is tegen Kane en dan met name tegen Dinand Woesthoff. Het wordt soms zelfs behoorlijk persoonlijk, en dat vind ik bij tijd en wijle behoorlijk smakeloos. Zeker als je beseft dat deze man twee vriendinnen heeft verloren op een verschrikkelijke manier die je niemand toewenst. Begrijp me niet verkeerd: ik ben geen fan van Kane. Ik vind hun albums over het algemeen vrij matig en soms ronduit slecht, maar een dergelijke behandeling wens ik niet toe. Zeker niet gezien het verhaal achter deze plaat "Fearless". Het verlies van Guusje Nederhorst doorklinkt op bijna elk nummer van Fearless. De emotie sijpelt door de tracks, waarbij ik "Solitary Madness" en de titeltrack "Fearless" tot de hoogtepunten reken. Thema's als verlies, eenzaamheid en soms een sprankje hoop komen voorbij. Dit is een plaat van een man in rouw, en dat levert in het geval van Kane best mooie muziek op!
Voor mij sla je de spijker op de kop. De liedjes op deze plaat zijn klein gehouden vanuit emotioneel oogpunt. De galm op de zang is er (gelukkig) bijna helemaal uit. Ik kan best begrijpen dat mensen Dinand een arrogante zak vinden en dat ze Kane geen orginele band vinden, maar dat maakt het nog niet slecht.
Solitary Madness vind ik 1 van de mooiste nummers van dit album dat overwegend aan de saaie kant is. Juist door het verhaal erachter vind ik de emotie wel echt. Dit is zeker geen rockplaat, maar wel een plaat met emotionele liedjes.
0
geplaatst: 21 november 2016, 20:08 uur
Hoe ik op een pagina van Kane ben gekomen weet ik niet precies. Maar ik heb kennelijk de energie en behoefte om ruim 10 jaar na dato release te melden dat mume snobisme deze jongens ten deel is gevallen. Het is niet anders. In Nederland vinden we vooral iets van iemand en verzinnen er dan later bij waarom eigenlijk. Heus geen hemelbestormende topplaat dit maar je krijgt mij niet uitgelegd waarom pakweg Sex is on Fire or anything else van pakweg KofL beter is. Gewoon een degelijke rockplaat van degelijke muzikanten. Niks meer maar ook niks minder. Bonuspuntje voor de titelsong.
0
geplaatst: 21 november 2016, 21:37 uur
Hagenezen zijn vaak vrij direct, denk ik (is zelfs een band naar genoemd), daardoor komen ze vaak minder sympathiek over.
Anouk en Barry Hay hebben ook die uitstraling. Muzikaal echter prima artiesten.
Anouk en Barry Hay hebben ook die uitstraling. Muzikaal echter prima artiesten.
0
geplaatst: 16 mei 2024, 00:34 uur
Plaat met een emotionele lading echter kan mij het album niet echt raken.
Vond hun 2e worp en de U2 cover plaat absoluut de moeite waard maar hun debuut en deze plaat doen mij een stuk minder.
Vond hun 2e worp en de U2 cover plaat absoluut de moeite waard maar hun debuut en deze plaat doen mij een stuk minder.
* denotes required fields.
* denotes required fields.