Elvis Presley - Elvis in Concert (1977)

Laatst geregistreerde concert van Elvis.

kan me herinneren dat dit concert in december '77 op tv kwam en ik met zo'n draagbare cassette-recorder voor de tv mijn familie een uur stil heb kunnen krijgen.
zelden of nooit heb ik daarna een concert gezien dat meer indruk op mij maakte dan deze.
komt natuurlijk door het feit dat Elvis net 3 maanden dood was en werkelijk iedereen wist wie hij was, behalve ik destijds (blijkbaar).
ik kreeg of op school of van vrienden te horen dat de grootste ster aller tijden overleden was en voor wie van 11 jaar maakt zoiets geen indruk.
in ieder geval was mijn interesse voor Elvis geboren.
ongelooflijk dat dit concert door de heren platenbazen te min wordt bevonden (als dit al de reden is) om op video (laat staan dvd) uit te brengen.
heb nu een kopie van een kopie van een kopie van de Japanse televisie en moet daar dan (toen) 68 gulden voor betalen.
ik ben bang dat we dit concert nooit zullen zien in de kwaliteit van bv "aloha from Hawaii" of de "NBC TV Special".
jammer?
was het maar alleen maar jammer!

onbegrijpelijk dat er zo weinig live cd van de king
zijn.
terwijl er echt bergen opnames zijn.
heb op een site meer dan 700 bootleg hoesjes
gezien.
meerendeels van live opnames.
heb er inmiddels een paar kunnen bemachtigen.
jammer genoeg kun je ook horen dat de king
na 74 weinig goeds live bracht.
vooral de bootleg dessert storm is apart!
hij staat daar stijf van de pillen,en dat is ook te horen.
niet in zn zangkunst,maar hij praat er zeer veel op.
en wat ie allemaal zegt is schitterend.
hij heeft het over scheiding met priscilla.
voor 1 miljoen (lachertje).
en dat de nieuwe vriend van priscilla helemaal geen stud is (priscilla zat met vriend in de zaal).
en hij gaat helemaal over de rooie als hij begint
over de tabloids,dat ze niet de waarheid schrijven.
mooi om dit allemaal te horen.

hihihihi

Vocaal is dit toch wel ongelooflijk hoor, 'you gave me a mountain', 'How great thou art' en 'hurt', kippevel

Nee, deze laatste tour/tv-special vind ik een grote teleurstelling. Allereerst zijn er teveel nietszeggende 'Fan Comments', waar je ook ziet dat hij een heel ander soort publiek trekt dan 5 jaar terug. Dan komen we bij Elvis' concert zelf. Bij de gebruikelijke opener See See Rider en de ook geen zeldzame That's All Right is er nog vrij weinig aan de hand, hoewel we ze nu toch wel kennen. Dan krijgen we een wat verstrooide humoristische versie van Are You Lonesome Tonight, waar op zich ook niks mee is (behalve dan dat ze bij de tv-special het middenstuk eruit knippen). Dan beginnen de problemen. Hij probeert de jaren '50 medley Don't Be Cruel / Teddy Bear, wat gewoon beroerd klinkt. Sorry, ik kan er niks anders van maken. Met een piepstemmetje probeert hij de muziek bij te houden, het is bijna niet om aan te horen. Gelukkig komen we bij You Gave Me A Mountain, die hij nog altijd goed doet. Dan gaat ie weer grandioos de fout in om weer zo'n jaren '50 rocker te proberen, ditmaal Jailhouse Rock. Maar ook die song kan hij niet meer aan. Hij had ze echt beter buiten beschouwing kunnen laten en concentreren op de jaren '70 ballads, die hij zelfs toen nog geweldig deed. Hij doet zo z'n best, maar het zit er gewoon niet meer in.

Ook bij How Great Thou Art krijg ik heel erg het gevoel dat hij nog eens wat probeert met z'n stem om er iets uit te krijgen, maar ook dit werkt niet. Waar het in Memphis '74 inspiratievol en krachtig was, is het hier niet meer dan een mislukte poging. I Really Don't Want to Know is dan weer gewoon goed zoals we van hem gewend zijn, hoewel wel aan de korte kant. Als hij met het publiek praat klinkt hij ook niet meer als voorheen. Hurt brengt ook geen problemen met zich mee, en is een van de betere nummers op de plaat. Bij Hound Dog krijgen we hetzelfde verhaal als Jailhouse Rock, ik zal er verder niet meer op in gaan. Dan moet hij de woorden lezen van My Way, die hij vier jaar eerder op de Aloha-special een van z'n favorieten noemde en gewoon uit z'n hoofd zong, zoals het hoort, maar ook dat zit er nu niet in. Maar het is volledig vergeven als hij begint, want dat nummer doet hij gewoon perfect. Punt. Dan de eeuwige afsluiter Can't Help Falling in Love, en dat was 'm dan. Zijn laatste tour. Absoluut geen Aloha, en al helemaal geen '68 Comeback, eerder een bevestiging dat hij levensmoe was, zijn tijd had gehad. Hij probeert het hard, maar helaas niet geslaagd. Wat is het snel achteruit gegaan zeg. Zo leverde hij nog een uitstekend concert op nieuwjaarsavond '76-'77, en is het hier zo goed als afgelopen.

Daarnaast hebben we nog een aantal livenummers uit hetzelfde jaar, waar hij wat meer op z'n gerust lijkt en die zijn dan ook een stuk beter, hoewel ook niet erg memorabel. Ik vind het jammer dat Love Me altijd terugkomt. In de jaren '50 een geweldig nummer, maar in de jaren '70 vind ik dat hij er maar weinig nieuws inbrengt. En om een een of andere reden lijkt die altijd terug te keren op live albums. Voor de rest is allemaal redelijk goed, hoewel hij ook hier de rockers niet meer aan kan. Langer dan 45 seconde What'd I Say en één minuutje Johnny B. Goode komt hij niet. Daar tegenover staan Fairytale, Early Mornin' Rain Trying To Get To You, It's Now Or Never, Hawaiian Wedding Song, If You Love Me Let Me Know en de beste, And I Love You So. Deze nummers redden het album enigzins.

Als ze toevallig opnames hadden gemaakt bij het eerder genoemde nieuwjaarsconcert, en als dat de laatste tv-special was geworden, zou hij als King zijn gestorven, maar met dit als afscheid weet ik niet of ik dat een geschikte titel vindt. Wel voor zijn hele carrière natuurlijk.

Zojuist even gezocht tussen mijn vele Elvis albums en ik blijk deze ook te hebben . Afgelopen maand heb ik "Adios - The Final Performance" op de kop weten te tikken en dat is een registratie van zijn laatste optreden in Indianapolis (26 Juni 1977).

Als ik nu het boekje van dit album erop nasla, kom ik niet echt een datum tegen. Dit is toch een verzameling van nummers die hij van 17 t/m 26 juni heeft gespeeld?

Citaat uit het boekje:
Selections 1 through 18 recorded 06/1977. Selections 20 through 32 recorded 1977

Het 'Adios' concert is van 26 juni.

Deze registratie is vrijwel geheel van 21 juni (Rapid City, South Dakota), met uitzondering van de nummers "Fairytale", "Little Sister", "Teddy Bear/Don't be Cruel", "And I Love You So", "How Great Thou Art' en "Can't Help Falling In Love", welke van 19 juni (Omaha, Nebraska) zijn.
De nummers die Ruben vermeld ("Hound Dog", "Jailhouse Rock") zijn niets meer dan een antwoord op de vraag van het publiek.
Niemand wist beter dan hijzelf dat deze nummers niet bij een 42-jarige (vette) Elvis paste

Your wish is my command
Helaas

Persoonlijk vind ik deze "How Great Thou Art" zijn allerbeste; vele malen mooier dan van '74.
Daar doet ie 'em, hier beleeft ie 'em.

Thanks voor de info. Ik ga deze weer eens draaien, want qua geluid is ie natuurlijk veel beter als Adios. Alhoewel ik qua sfeer en zang liever naar Adios luister.

Qua sfeer is vrij logisch. "Adios" is immers opgenomen vanuit het publiek.

En geen "How Great Thou Art", waardoor die van "Elvis in Concert" waarschijnlijk zijn laatste uitvoering van dit nummer was (zat immers niet in tracklist van 21 juni)

Laatste woorden op "Adios"....
Ladíes and gentlemen, Elvis has left the building. Thank you and good night.

Maar blijven hopen dat deze op soundboard is. Zeer waarschijnlijk tegen beter weten in.
Tot die tijd koester in "Elvis In Concert". Ik heb altijd graag naar dat album geluisterd. Liever dan naar "Adios", die vooral interessant is vanwege het feit dat dat zijn allerlaatste optreden is. Maar ik prefereer het geluid.

Zit 'm net voor de 2e keer te luisteren en inderdaad is deze erg lekker en natuurlijk ontbreken de grapjes niet (zoals op Are you lonesome...). Stom van me om deze uit het oog te verliezen want in de rij met vele live-registraties, staat deze bij mij inmiddels hoog in de top 10.

Ennuh Adios op Soundboard... misschien dat FTD nog iets voor ons in petto heeft .

Hier is een verklaring voor.
What'd I Say, Johnny B. Goode en ook Early Mornin' Rain zijn onderdeel van het introduceren van de band. James Burton wordt geintroduceerd en start "Johnny", waarna Elvis invalt en na dat minuutje verder gaat met het voorstellen van de bandleden.

Vrij onlogisch om het zo op te lossen (waarvoor dank, RCA)

Ik denk dat het bekend zou zijn als Adios op soundboard zou zijn. De lijst met soundboards is immers zo ontzettend groot.
Alleen al hieruit kan FTD nog jaren putten, al vrees ik dat FTD dan geen lang leven meer beschoren is.
Maar van 26 juni is absoluut niet bekend dat ie op soundboard is.
Helaas.

In dat geval neem ik mijn woorden terug, en ga ik mijn kritiek ook maar op RCA leveren ipv Elvis; waarom o waarom? Net zoals dat ze kiezen om wel Jailhouse Rock en Hound Dog erin te stoppen, en bijvoorbeeld niet Unchained Melody.

How Great Thou Art ervaar ik totaal anders. In de '74 versie gooit hij alles erin wat hij heeft en hier lijkt het alsof hij het niet meer in zich heeft, maar toch nog heel hard probeert , maar tevergeefs. Maar ik ben blij dat anderen het dus niet zo ervaren.

Hier moet je toch de beelden bij zien om het echt te kunnen waarderen. Helaas is deze concert registratie nog niet officieel uitgegeven.

Die fans comments irriteren me zo, dat ik dit dubbelalbum verlaag naar 2.0 .

Bij het horen van deze opnames en het zien van de CBS tv special word ik altijd wat somber. Toegegeven, na 1973 ging het met Elvis al bergafwaarts, maar was hij nog altijd in staat sterke, zeer sterke prestaties neer te zetten. Zowel qua liveconcerten (bijvoorbeeld de concerten in Memphis 1974 en Dallas 1975 )als ook wat studiowerk betreft. Na de oudjaarsshow echter, tekende het naderende einde zich overduidelijk af. Voor mij nog altijd onbegrijpelijk dat niemand in de omgeving van Elvis heeft ingegrepen. Pijnlijk, zo pijnlijk dat de grootste artiest van de 20ste eeuw voor het oog van iedereen zo moest eindigen.

Desondanks vind ik het schandalig dat de verantwoordelijken de laatste jaren van Elvis lijken te willen wegmoffelen. Ook al was Elvis niet op zijn best, de meer dan loyale fans verdienen cd/dvd registraties van bijvoorbeeld zijn laatste concert. Dat er goede opnames van bestaan, bewijzen de bootlegs welke al jaren onder de fans circuleren.

Het schijnt dat Parker hoopte dat Elvis zich voor een televisie registratie weer bijeen zou rapen, zoals Elvis voor het aloha concert in 1973 gedaan had (10 kilo afgevallen). Het is jammer dat de meeste niet Elvis fans zich juist deze opnames herinneren en niet de geweldige vorige jaren.

Elvis' dood deed dit album goed verkopen. Zo'n 3,204,430 stuks tot dusver.

Ik heb 3x cd met alle nummers op mpr 3 formaat & ook alle hoesdjes is van elke Elpe om gezet op mp3 formaat

Sneu.

Update

Voor wie "In concert" in uitstekende kwaliteit wil horen en zien, is de recent uitgebrachte "import" box “A Study Of Elvis Presley’ In Concert” een aanrader. Verschenen op het Gravel Road label en bevat naast een uitstekende CO ook een Blu-Ray en 136 pagina's tellend boekwerk.
Een uitgave die daadwerkelijk meer dan slechts iets toevoegt aan de bestaande officiële en officieuze Elvis catalogus. Zelfs interessant voor niet alleen hardcore fans.