Magazine - No Thyself (2011)

Na 30 jaar een nieuwe plaat van Magazine!!!!

Hoera!!!!

Helaas een weinig boeiende plaat.

mwah.....dat valt nogal mee......de dagen van Real Life en Second Hand Daylight herleven inderdaad niet, maar toch. Een aantal nummers is intrigerend. Zouden ze naar Nederland komen voor een korte tour? Volgens spelen ze tot nu toe (vanaf 2009-heden) alleen maar in de UK.

Inderdaad exact mijn gedachte

"But I’ve made my decision, to die like a king, like Elvis on some godforsaken toilet. I hope I die before I get really old." Uit "Hello Mister Curtis"

Sneer naar Ian Curtis?
Muzikaal is het inderdaad niet het oude niveau, maar dat had ik ook niet verwacht zonder McGeogh. Tekstueel is het wel weer de oude Devoto.

Bij Jools stonden de oude nummers destijds (klein jaar geleden) als een huis en Noko is geen flauwe 'sub' (denk ook aan Luxuria), maar we gaan luisteren. Een gewaarschuwd mjuman telt voor 2+.

Noko is inderdaad een prima vervanger, speelt volgens mij zelfs met dezelfde apparatuur als McGeoch destijds (Yamaha SG1000).
Noko is technisch een prima gitarist met een behoorlijke staat van dienst, maar mist de inventieve genialiteit van McGeoch imo.

Ik denk dat we het met elkaar eens zijn op dat punt. Om te beginnen, citeer ik even meezelf
van het wave mixtape-topic, op 25/10.



Verder snap ik precies wat je bedoelt: Noko is technisch uiterst vaardig, speelt heel bekwaam. Het bijzondere van McG kan je alleen horen door live-opnames van dezelfde songs door hem en door andere gitaristen te beluisteren. Dat is bijv. mogelijk met live opnames van Siouxsie and the Banshees, in uitvoeringen met John McG en met Robert S - geen twijfel mogelijk; je meteen dat McG de veel frivolere, vaardigere gitarist is die heel dicht op de muziek zit.

Ik heb het album nu opstaan en zal later nog een waardering geven. Stem, keyboards en song lines: unmistakenly Magazine.

Mjuman...jij bent altijd van bijzonder veel op de hoogte......is er een tour buiten de UK aanstaande of moet ik Het Kanaal overzwemmen?

Had al eerder op de dag gekeken - vond dit wire?sound - wire-sound.com

Nog geen Europese data; zwemmen niet nodig: groten stalen vogel of HSL (chunnel) ook opties.

Magazine - No Thyself: bijna even magisch als vroeger - Indiestyle - Indie & Rock 'n Roll For You review @ indiestyle.be

Staan eigenlijk best wel een aantal fraaie nummers op dit album.
Vooral het middentuk vanaf Hello Mister Curtis tot aan Of Course Howard bevalt me wel. En de opener klinkt toch ook wel lekker. Favoriet Of Course Howard , erg sfeervol.

Ben toch wel benieuwd naar je mening. Dit album kan me steeds meer bekoren. Het is niet de oude Magazine, ook al klinkt het vertrouwd. Het is net even anders, maar niet per definitie slechter.

Bij een andere 'revival'-band, Duran Duran, had ik een beetje lopen 'dollen' (op z'n Utregs gezegd) met de hoog-waardeerders aldaar en dat leverde me pek en veren op. Vandaar ook die gewaarschuwdheid.

Maar goed ik heb Magazine altijd beduidend hoger aangeslagen dan Djan Djan, dus een zekere 'freedom of speech' geniet ik wel. Ik kom er uitgebreider op terug, maar mijn eerste voorzichtig conclusie is dat dit album zeker niet onderdoet voor Magic Murder and the Weather, en wellicht gelijke tred houdt met The Correct Use of Soap.

De vraag die dan spontaan opwelt, is in hoeverre je verandering van (persoonlijke, chronologische) muzikale context van invloed laat zijn op de beoordeling van een album - en dat is meteen het raadsel van de dag. Zoals gezegd, laterrr (ik neig naar 3 - 3,5*).

Blij met elke goede Magazine song, en hierop staan er wat mij betreft weer twee ( 4 en 8 ), dus toch mooi dat er weer iets is uitgebracht. Bij een eventueel optreden hoop ik toch vooral oud werk te horen...

Mjuman 'neigt naar 3-3,5*', maar wat wordt het nu.....?

3,5 - totaal vergeten en ik wil ook nog een stukje schrijven; komt tijd ...

blijf broeden.....

Opmerkelijk die laatste zinnen. Ik viind namelijk The Correct Use of Soap, vooral jaren later, superieur aan de eerste twee Magazine albums, hoe mooi ik beide albums ook vind.

Ik heb overigens liggen slapen in oktober/november. Begin van de winter was vroeg genoeg voor een winterslaap, zeg maar. En heb de rooksignalen van wire-sound.com toen gemist. Vandaag in de rebound heb ik vinyl en cd besteld van dit album.

Voorzichtig eerste oordeel. Valt me fijn mee. Gelukkig ook de echte Magazine klanken en sfeer. Devoto is weer aan het tegenspartelen. The angry young man van weleer. Is een angry man geworden. De muziek is jong genoeg om hem niet 'oud' te noemen.

Eens te meer een bewijs, ook achteraf, dat magazine geen fashionable item was, zoals veel van de muziek rond 1980 wel was.

Goed beluisterd nu. Prima plaat/album. Heb ze beiden gekocht.

Theatraal, licht dramatisch...Devoto op z'n best !

Mee eens. De eerste albums, want ik kocht ze destijds als lp, waren opvallend tussen alle new wave gruwel uit die dagen. Het frisse van punk en de dramatiek van new wave wist Devoto mooi te combineren met zijn 'gejatte' teksten. Ze werden destijds gezien als de Pink Floyd van de Wave. Wat ook betekende dat sfeer belangrijk was en vaak moest verhullen dat het vakmanschap om een echt liedje te maken er nog niet echt was. Tenminste binnen het concept van Magazine. Hun liedjeskunst bereikte pas op Soap een hoogtepunt.

Wat een bullshit. Op het debuut staan prachtcomposities.

Ik ben het eens met Faalhaas. De mannen van Magazine waren al op debuutplaat Real Life muzikaal zeer vaardig en beter dan de meeste new wave en new romantics tijdgenoten. John McGeoch, Barry Adamson alleen al…