Sharon Jones & The Dap-Kings - Soul Time! (2011)

Een 'nieuw' album van Sharon Jones and The-Dap-Kings, altijd interessant natuurlijk. Ik heb tot dusver alleen nog maar de previews gehoord, maar die klinken vertrouwd goed. Zometeen 'ns even opzoeken.

Dit lijkt mij een verzamelalbum te zijn, zeker de helft zijn al eerder uitgebrachte singles en tracks van irreguliere albums. Nummers die vaak nog sterker zijn dan het gros van hun studioalbums, dus leuk dat ze hier nu verzameld staan! Zowat de helft is mij nog onbekend, dus als die hetzelfde niveau halen, krijgen we weer een straf plaatje!

Volgens mij is het niet écht een verzamelaar, want de oudere nummers klinken een beetje anders dan de originele opnames. Als ik me niet vergis, tenminste. Dat zou dit dus in principe een 'nieuw' album moeten maken, maar mét eerder uitgebrachte nummers. Hoe dan ook, ik heb er ontzettend zin in!

Als ik me niet vergis, ligt het album op 4 november in de winkels in Nederland.
Inderdaad leuk dat ze oude nummers die nog niet op de studioalbums stonden, op deze plaat gezet hebben ( track 7 is toch wel een favorietje van mij).
Ben ook erg benieuwd naar de cover van Shuggie Otis.

Oh yes!

Check it Out! Hij stond al op dit album.

Thanks!
Dat belooft wat voor de rest!

Ze stonden mee aan de wieg van de grote soulrevival! Ze waren namen als Amy Winehouse, Joss Stone en Raphae Saadiq lang voor! En met hun vier albums nestelden ze zich de voorbije jaren in de harten van menig liefhebber! Maar als je denkt daarmee alles gehoord te hebben van Sharon Jones & The Dap-Kings heb je het goed mis! Met allerlei bonustracks, nummers op verzamelaars en -in ware retrostijl- singles op funky 45 only zijn zelfs de grootste fans de voorbije jaren gegarandeerd wat misgelopen. Daarom is er nu Soul Time!, een verzamelaar waarop nog heel wat te ontdekken valt!

Met een tijdspanne van 2004 tot nu horen we nummers die haast hun hele carrière omspannen en dat creëert een boeiend overzicht! Van hun deep funk begindagen tot de wat softere soul van hun laatste albums, alle facetten worden vertegenwoordigd. En hoe! De funky singles Genuine (part 1 en 2), I’m Not Gonna Cry en What If We All Stopped Paying Taxes behoren tot het strafste materiaal ooit op plaat geperst door deze band! De ritmesectie zat nooit strakker en de blazers klonken zelden zo bevrijd! En Sharon toont nogmaals waarom ze de vrouwelijke evenknie van James Brown mag genoemd worden! Welke zonde het zou zijn mochten dit soort nummers verloren geraken omdat ze een regulier album gemist hebben! Neen, Soul Time! is geen gewone verzamelaar!
He Said I Can, When I Come Home en Without a Trace zijn alledrie bonustracks van drie verschillende uitgaves van hun laatste album I Learned the Hard Way. Haast onmogelijk dus om ze allemaal te bezitten, tenzij je er veel geld hebt tegenaan gesmeten... Elk van die nummers had nochtans niet misstaan tussen het betere materiaal van die plaat! Maar vooruit: ik zou voor de versie met He Said I Can gegaan zijn, een lekker rauw orgelgrdreven nummer!
Een mooie ontdekking is Ain’t No Chimneys in the Projects, blijkbaar een gemist singletje uit 2009. Vergezeld van uitgesproken strijkersarrangementen zowaar, maar het werkt bijzonder goed voor de Dap-Kings en het geeft het nummer een mooi melancholisch karakter mee! Ook de Shuggie Otis cover Inspiration Information is goed aangepakt. Het nummer zet ze aan wat extra percussie te voorzien, wat bijzonder fijn klinkt. Niet beter dan het origineel, wel een mooie aanvulling aan hun oeuvre!

Voor het enige écht nieuwe nummer, New Shoes, hoef je dit album niet per se te kopen. Aardig nummer, maar ook niet veel meer dan dat. Wat echt bijzonder is aan deze release is dat je een mooi overzicht krijgt waar Sharon Jones and the Dap-Kings hun ganse loopbaan mee bezig zijn geweest door middel van nummers die weinig bekend zijn. En toch blinken de meeste niet minder hard dan de parels van hun reguliere albums. Soul Time! is daarmee een verzamelaar zoals geen verzamelaar is: geen overbodige compilatie, maar een must in de collectie!

Oei oei, helemaal gemist deze. Maar eens snel zien te bemachtigen.
Door user kemm hier eerder dit jaar op gewezen. Echt een meer dan prima band.

Ik hoorde Sharon Jones & the Dap-Kings een geweldige versie van Wild Horses doen op de ook al geweldige Soul Tribute versie van Sticky Fingers van the Rolling Stones. En dat terwijl ik het originele nummer van the Stones helemaal niet zo goed (meer) vind.
Vervolgens las ik dat recent dit Soul Time uit was en als voormalige luisteraar van the Soul Show in de jaren '80 en met flink wat soul op plaat en cd, ging ik dit album natuurlijk luisteren bij de plaatselijke Plato. Daar werd ik van mijn kruk af geblazen door Sharon Jones: wat een stem! Ik las al vergelijkingen met de vrouwelijke James Brown met vleugjes Aretha en dat leek mij overdreven. Niets is minder waar.

Ook altijd prettig is het, als de muziek goed is. Dit album staat vol met hete funk en broeierige soul. Echt geweldig. Ik begreep dat er op haar reguliere platen wat meer pure soul staat, ik moet zeggen dat het materiaal op Soul Time! mij erg goed bevalt. De band speelt trouwens met een heerlijke soms intense drive en het klinkt erg lekker. Daar bovenop is de productie ook nog eens uitstekend. Go for it!

Het album krijgt een plekje bij mijn beste 10 van het jaar. Daarnaast treden ze op 22 februari op in Tivoli Utrecht aan de Oudegracht. Dan is het daar Soul Time!

Benieuwd of met deze recensie in goddeau.com dit album hier eindelijk wat meer zal worden opgemerkt. Vanwege de overeenkomsten in de MuMe top10-2011 en hun eindejaarslijst vermoed ik dat die toch redelijk wat MuMe lezers hebben.
Ze vermelden trouwens in het stukje ook twee van mijn favorieten: What If We All Stopped Paying Taxes en Ain’t No Chimneys in the Projects en verwijzen ook nog naar de review van user kemm hierboven (het uitroepteken! )
Mijn score: !!!! &1/2 en een eerste plaats in mijn eindejaarslijst 2011 releases.

Ik weet van een aantal users hier die 'm nog willen draaien en dat ze bij Plato Utrecht gek zijn van Sharon Jones & the Dap-Kings. Er zijn er meer.....

Maar 12 stemmen in vergelijking met de 58 bij I Learned the Hard Way blijft toch opvallend weinig. Terwijl ik deze toch leuker vind.

Ja, het blijft echt belachelijk weinig stemmen...

Berichten over concerten verplaatst naar Sharon Jones & The Dap-Kings

Misschien omdat dit een verzamelaar is en mensen hem daarom links laten liggen?

Correctie:
Misschien omdat dit hier onder verzamelaars staat, en mensen hem daarom over het hoofd zien?

Is een verzameling met uitsluitend eerder, op een regulier album, onuitgegeven songs eigenlijk wel een verzamelaar? Vanwaar plots de regel dat het om nieuwe songs moet gaan om een regulier album te zijn? En wanneer zijn het nieuwe songs? Er staan wel honderden debuutalbums op de site waarvan vele tracks al jaren een podium leven hadden, of op demo's en ep's hebben gestaan.
Helemaal eigenaardig is dat bv. The Sun Sessions van Elvis wel onder reguliere albums staat, een verzameling van eerder uitgegeven singles...

En omdat jij 'm echt eens moet gaan luisteren Herman: wel stemmen dan natuurlijk!

Overigens heeft Cabeza Borradora een punt: deze songs zijn nog nooit eerder op een album uitgebracht, dus eigenlijk past Soul Time! prima bij de reguliere albums.

Een aantal nummers zijn wel al op een album uitgebracht. En de andere helft was jaren geleden reeds als single uitgebracht. Lijkt me dan toch een verzamelaar. En als zulk een titel minder stemmers trekt is dat toch gewoon their loss.

Zou kunnen, maar welke nummers zijn dat dan en waarop zijn ze al verschenen? De tekst op de hoes zegt alvast anders: Herein you shall find many of the gems that have been staples in the Dap-Kings' live show for years but have been heretofore unavailable.

Lees eens wat terug op deze pagina.

En? De meeste albums worden voorafgegaan door singles. Een track die alleen op een verzamelaar voorkomt staat daar mee gelijk. Gelimiteerde bonustracks, dat is nog erger dan ep's of demo's. Ik zie geen reden om dit niet als een regulier album te zien.

Ja, de meeste albums uit 2011 worden voorafgegaan door singles uit 2004...
Feit is dat al deze tracks, uitgezonderd New Shoes, oude en reeds verschenen nummers zijn die hier nu verzameld worden. Lijkt mij een mooie definitie van een verzamelalbum...

Misschien kan een crew-lid of een moderator hier maar eens definitief uitsluitsel over geven, want dit gaat nergens heen.

The Sun Sessions (1976) staat vol met singles uit '54 -'55 bij de reguliere albums van Elvis. Een van de twee staat dus duidelijk niet op de goede plaats. Verder wil ik ook nergens heen gaan.

Edit: Correctie. Ik zie nu dat ze dat album van Elvis ondertussen toch verplaatst hebben...

The Sun Sessions staat toch wel duidelijk bij de verzamelaars hoor.

Heb je onlangs een correctie voor doorgestuurd zekers??

O-) Nee, had tot net nog nooit van die plaat gehoord.
Betekent dit dat de discussie voorbij is? Want het is wel fijn dat het album de laatste dagen weer hoog in de updates staat, ik betwijfel of ons gezaag mensen zal aanzetten dit fantastische album daadwerkelijk te gaan luisteren; en dat moeten ze natuurlijk, verzamelaar of niet.

Welke discussie? Ik had alle reguliere albums van Sharon, en nog geen enkel nummer van dit album, voor mij blijft dit dus een regulier album
Ofdat hij hier voor MuMe op de juiste plaats staat of niet ga ik niet over discussieren, want het is met The Sun Sessions maar weer eens duidelijk geworden dat dat toch afhangt vanuit welke richting de wind waait
Trouwens, verzamel of niet, "The Best of Sharon Jones & ..." had zowiezo een toepasselijke titel geweest voor dit album

Singles, live show gems & (hidden) bonus tracks op limited ep's: als dit geen regulier album is, eet ik mijn hoed op. Ook de intentie van de artiest is duidelijk, wat bepaald niet onbelangrijk is. Zie ook de quote die Kronos weergeeft. Ik ga maar eens een correctie inzenden.

Ik had oorspronkelijk tijdens het toevoegen het album aangemerkt als regulier album; ik wist niet dat het ondertussen gewijzigd was. ’t Maakt me ook verder niet zoveel uit eigenlijk, aangezien dit een lastig geval is. Veel nummers zijn al eerder uitgebracht waardoor je dit kan beschouwen als een compilatie, máár de nummers werden niet uitgebracht op een Sharon Jones & The Dap-Kings release (gezien dat laatste kan je het album ook beschouwen als een geheel nieuwe release in plaats van 'n compilatie).

Het feit dat dit album minder stemmers trekt dan de vorige albums valt ook wellicht te verklaren. Zo bestaan er wel vier á vijf verschillende releasedata. Ik had die van Amazon.com gebruikt (10 oktober 2011), terwijl ik 'm heb toegevoegd op 11 oktober, terwijl de releasedatum in Nederland pas ergens in november was. Soul Time! stond ondertussen dus niet meer bij de “nog te verschijnen releases”, waardoor users het album wellicht over het hoofd hebben gezien.

Dan nu inhoudelijk. Ik heb nog niet gestemd, maar zal dat deze week nog wel doen. ’t Is leuk dat veel van deze nummers nu eindelijk bij elkaar gebundeld zijn, maar de sensatie is er bij mij nu toch wel onderhand van af. Het blijft allemaal erg goed, maar verassend is het niet (meer). Daarom is het enigszins een geruststelling dat deze nummers al soms jaren oud zijn; want met een volgende release hoop ik iets meer vernieuwing te bespeuren in hun repertoire.

Voor degene die dit album leuk vindt: check zeker het nieuwe album van Lee Fields (Faithful Man).

De man stond bekend om zijn funk, en sinds vorig jaar overigens ook om zijn pop en dance ( ), maar met zijn nieuwe release levert hij een aantal van de mooiste soulnummers sinds jaren. Alle nummers zijn voorzien van hele rijke arrangementen, alleen daarom al heeft dit album een andere inslag dan bijvoorbeeld My World. Checken dus! Eén van de beste releases van het jaar tot nu toe.

En Lee Fields is dus binnenkort (30 maart) te zien en te horen in Tivoli de Helling in Utrecht: don't miss it!

Nog 1 stem en ze staat in de funk en misschien ook wel in de soul lijst.