Europe - 1982-1992 (1993)

Ik ben nooit een grote fan geweest van deze band. Dat komt met name door het m.i. tenenkrommend slechte album The Final Countdown. Op deze verzamelaar is dat album met 4 songs goed vertegenwoordigd.

Het overgrote deel van deze verzamelaar zijn zoetsappige ballads, die zonder uitzondering boordevol clichés zitten. Dat zie je al terug aan albumtitels als Open Your Heart, On Broken Wings en Carrie. Biedt deze verzamelaar dan helemaal niets? Nee, hoewel hoogtepunten er m.i. nauwelijks zijn.

Alleen Stormwind is een aardige, up-tempo, song. Wat me opvalt is dat de pre-Final Countdown-songs wat heavier zijn en nog niet zo commercieel als het latere werk. De song The Final Countdown spreekt mij ook wel aan, maar dan houdt het ook op. Tempest is een goede zanger met veel bereik, maar meer dan 2,5 sterretje kan ik hier echt niet voor geven.

Hoei, deze punten gaan wel zeer laag... ik heb deze cd al erg lang, draai hem ook erg weinig... maar toch heeft het wel iets. We horen inderdaad de ontwikkeling van Europe als hardrockband met enige symforoots naar een commerciële melodieuze popmetalband met een flinke nadruk op keyboards. Songs zijn pakkend en doordat het een verzamelaar is, varieert het ook nog wat. Precies genoeg van deze band. 3*

Ik vind het een mooi verzamel werk.

Het leuke is dat de nummers erin chronologische volgorde op staan en je zo dus goed de ontwikkeling van de band kunt waarnemen. Op de eerste nummers hoor je nog pittige hardrock, aan het einde van de cd slechts commerciele poprock.

Ik vind deze verzamelaar vooral interessant vanwege het b-kantje "On Broken Wings". Dit strakke nummer werd opgenomen tijdens The Final Countdown sessies maar kwam vreemd genoeg niet op de plaat terecht.

De ontwikkeling van de band kun je op dit album inderdaad goed waarnemen. Ik zelf hou van hardrock maar toch ook zeker van melodieuze (hard-)rock met keybords.
Er zijn meerdere (beroemde) hardrock bands die deze kant (tijdelijk) zijn opgegaan. En dat hoeft echt niet negatief te zijn.
Mooie verzamel CD !

Prima verzamelaar met zorgvuldige songekeuze en prima extra nummers. Voor de 4 euro die ik ervoor betaald heb heeft dit plaatje mij veel geluk gebracht. Prima muziek dus maximale score.

ik heb the final countdown altijd al een mooi nummer gevonden dus ik denk ik schaf een verzamelplaat maar eens aan en het valt me zéér mee, met name de nummers 3 t/m 8.
jammer dat er ook een fout nummer als rock the night op staat.

toch 4 punten

Van Europe ben ik ook zo geen fan, dus heb ik genoeg met deze compilatie. De nr.1-hit "The Final Countdown" vind ik een prima nummer, hoe fout dat ook mag zijn, "Cherokee" en "Superstitious" werden ook nog goede hits. De eerste helft van deze compilatie, waar Europe nog een echte hardrockband was, vind ik opmerkelijk beter dan de gladdere tweede helft en hun (power)ballads zoals "Carrie" vind ik te clichématig.

Afgelopen paar dagen deze cd weer continu gedraaid in de auto en ik werd er weer super vrolijk en ontspannen van. Heerlijk om lekker op mee te zingen.
Ik was een jaar of 11 toen The Final Countdown een nummer 1 hit werd en vind hun muziek nogsteeds erg goed.

Niet voor niets 5*
Er staat niks teveel op en er ontbreekt ook niks essentieels.

Ben ik toch niet helemaal met je eens! Ze hadden er wel wat meer van de beginperiode op mogen zetten, zodat mensen die onbekend waren/zijn met Europe of ze alleen van The Final Countdown-single kennen, kunnen horen, dat ze eerst wel degelijk pittigere muziek maakten!

En Sign of the Times en Tomorrow mis ik toch ook wel!

Wel zéér goed, dat On Broken Wings erop staat, altijd al een gaaf nummer gevonden.

wat is er zo cliché aan "on broken wings"? goed nummer als geheel en zeker geen onderdoende tekst.

Prima verzamelaar van een zéér ondergewaardeerde band! Hoezo On broken wings een cliché ballad?? Heb je het nummer wel geluisterd? Eén van de hardere nummers die ze ooit hebben opgenomen. Zéker van na de eerste 2 albums.
Geweldig dat dat nummer op deze cd eindelijk eens fatsoenlijk het daglicht zag.
Het enige minpuntje vind ik nog steeds dat ze met Sweet love child niet echt een topnummer als Unreleased track hebben toegevoegd! Over cliché en zoetsappig gesproken

Na zestien jaar weer eens een berichtje bij verzamelalbum 1982 - 1992 van Europe. Een compilatie als deze heeft twee voordelen. Ten eerste de bonustracks, in dit geval I'll Cry for You in een akoestische versie, het tot dan nimmer verschenen Sweet Love Child met fraaie gelaagde zang, en Yesterday's News, in '91 B-kant van single Prisoners in Paradise. Dat laatste nummer staat hier overigens ook op en valt op met z'n invloeden van Queen in zowel koortjes als gitaargeluid.
Tweede voordeel is dat de mix van de diverse tracks aan elkaar werd aangepast, waardoor de contrasten tussen de diverse albums niet al te groot zijn. Althans, dat vermoeden heb ik met de muziek van vóór The Final Countdown, tracks 1 tot en met 6.

Het boekje geeft de nodige informatie met aantekeningen bij ieder nummer van zanger Joey Tempest, drie pagina's met de bandgeschiedenis in een notendop, een overzicht van de diverse bezettingen en natuurlijk de nodige foto's. Daarbij een mij onbekende livefoto van oorspronkelijke drummer Tony Reno, die in 1984 door de manager werd ontslagen buiten medeweten van de andere leden, vervolgens opdook bij Geisha en nadien in de ICT zou zijn gaan werken.

Vanaf track 1 valt me op hoe goed John Norum al soleert, dan nog helemaal in de voetsporen van Ritchie Blackmore en Michael Schenker. Diens vervanger Kee Marcello brengt vanaf track 12 Superstitious zijn eigen geluid en stijl, meer richting shredding maar nog altijd passend bij Europe, dat inmiddels zijn NwoBhm-wortels was ontgroeid. Sterker nog, zijn invulling past eigenlijk beter bij de hardrock die Europe dan inmiddels speelt.
Een plezierige verzamelaar, waarop begrijpelijkerwijs ook de ballades staan, waar ik minder mee heb. Liever het vroege werk of het explosieve Ready or Not of het groovende Yesterday's News! Het zou het laatste album van Europe blijven tot de donkere terugkeer in 2004 met Start from the Dark, met Norum weer aan boord.

Eind september dit jaar verschijnt een nieuwe Europe, tegelijkertijd leuk dat ik onlangs dit 1982 - 1992 tegenkwam. Veel leuker dan ik voorheen aannam.

Het fijne aan deze verzamelaar vind ik persoonlijk dat de eerste twee albums heel behoorlijk zijn vertegenwoordigt. Op andere verzamelaars worden die albums niet aangeraakt of de nummers worden op een tweede schijfje weggedrukt. Ik snap ook wel dat 95% van de mensen niet eens wisten dat ze vóór The final countdown al twee albums hadden gemaakt. Des te mooier is het dat die albums hier dus de nodige aandacht krijgen. En ook meer dan terecht in mijn ogen en oren.