Starship - Knee Deep in the Hoopla (1985)

Vreselijke plaat. De twee hits werden op radio en televisie 'doodgedraaid'. Als je er al niet een hekel aan had dan kreeg je het wel. Maar een beoordeling ga ik er niet aanhangen want ik heb de resterende nummers maar een beperkt aantal keren beluisterd.
Om nou Starship te verwijten dat ze als Jefferson Airplane beter waren vind ik een beetje kort door de bocht. Jefferson Airplane, Jefferson Starship en Starship hadden gemeen dat ze als zangeres Grace Slick in de gelederen hadden. In zo'n twintig jaren was er sprake van een enorm personeelsverloop, waardoor het geluid van de groep onvermijdelijk zou veranderen, en in dit specifieke geval, vervlakken.

Tegenwoordig draaien ze Rihanna en Ed Sheeran dood. Dan toch liever Starship. Echt wel.

Van Jefferson Airplane met hun geinige cult-hit: White Rabbit naar Jefferson Starship naar Starship met voor mij een van de aller-aller slechtste rock nummers ooit. Wat een ellende!

Het probleem van Fleetwood Mac en Heart van de jaren 80 en dus ook het materiaal van Starship is, dat er heel vaak gelinkt word naar het o zo oprechte jaren 70 werk van deze muzikanten. Terwijl als je de platen apart daarvan bekijkt zijn ze wel goed gemaakt.
Om olie op het vuur te gooien: het nummer "Desperate Heart" is ook door Michael Bolton opgenomen in het jaar 1985. Laat die versie nou iets minder glad zijn!!

Om in de periode '80,s en dan Heart en Fleetwood Mac in een adem te noemen of over een kam te scheren met Starship vind ik niet terecht,het kwalitiatieve niveau van de 2 eerstgenoemde bands ligt wel wat hoger volgens mij
Oké het mag in die periode wel allemaal onder de noemer Arenarock vallen
Maar daar zitten dus ook enorme verschillen in
Sara is nog een aardige track maar vind het hele album vrij matig
En waar andere MM leden soms Jefferson Airplane met dit gebeuren vergelijken is ook niet terecht
Heb weinig of niets met elkaar van doen,dit project mag nog niet in de schaduw staan van de Airplaine!

Ik geef toe dat Heart en Fleetwood Mac uit die tijd wel meer klasse hebben, maar die krijgen wel dezelfde kritiek: te glad, te commercieel, te lichtvoetig.
Als jaren 80 product, zonder de vergelijking met het verleden (zucht) is dit album toch wel een voorbeeld van een goed geproduceerd pop rock album.

Dit album kende ik allang maar door die discussies hier opnieuw beluisterd.
Dit album is een goed voorbeeld van foute mechanische jaren '80-productie: die syndrums klinken vreselijk en de synths worden te pas en onpas toegevoegd. Bovendien vind ik het songmateriaal niet bepaald sterk, vrij banaal zelfs. Met de vroegere Jefferson Airplane heeft dat niets te maken.

Ik heb bij eigentijdse producties het idee ook naar geprogrammeerde muziek te luisteren. Vooral drumwerk, het hakt en hakt. Daar vallen die synth drums (met te veel echo) wel bij mee. Kortom al het vergelijken wat iedereen ook ik automatisch doet, heeft als gevolg dat het altijd ergens in het verleden of nu anders klonk, dat beter gevonden kan worden, omdat het je smaak is.

Dit soort producties is typisch voor die periode (ik spreek over de 2e helft van de jaren '80), alleen toen waren zulke syndrums en dichtsmerende synths schering en inslag bij vele albums, vandaar dat ik die periode steeds als een mindere periode heb beschouwd, met name op productioneel vlak.
Plastic pop is er natuurlijk ook in overvloed in de huidige hitlijsten maar op een andere wijze geproduceerd (met het veelvuldig gebruik van autotune).
Ik geef de voorkeur aan muziek dat het meer van de inhoud moet hebben dan overproductie. Overigens is muziek dat natuurlijk klinkt veel tijdlozer dan overgeproduceerde muziek.

Ook veel rockbands van tegenwoordig klinken te strak en geautotuned, niet alleen plastic pop.

Dat klopt inderdaad, ik denk in eerste instantie aan Maroon 5 en Train.

Ach, niks bijzonders, maar ik heb hier geen hekel aan. Het verbaast mij enigszins dat We Built This City zo vaak opduikt als meest gehate nummer aller tijden in diverse lijsten. Als 'ie op de radio voorbijkomt zal ik niet gauw de volumeknop omhoog draaien, maar ik zal evenmin van station wisselen. Gewoon een vermakelijk nummer, al vink ik 'm niet aan als favoriete track. Die eer gaat uit naar Sara en Before I Go.

Het is hartstikke zoet en rechttoe rechtaan, maar ik kan me daar in dit geval niet aan storen. Nu heb ik sowieso wel een beetje een zwak voor 80s pop, maar ik heb mij überhaupt niet geërgerd tijdens het luisteren naar deze plaat. Beklijven doet het merendeel ook niet hoor, maar ik kan dit zonder problemen uitzitten. Ergens is dit wel, net als bijvoorbeeld Heartbeat City van The Cars (hoewel die wel een tandje beter is), een pure zomerplaat.

3*

De haat voor We Built This City zit 'm ook voor een groot deel in het feit dat het vooral een enorm hypocriet nummer is. Daardoor is het meer een haatplaat in Engelstalige landen denk ik, die zijn meer gefocusd op de tekst. Het is vooral een anti-establishment tekst. Over dat ze niet meedoen met "corporation games" en dat ze nog steeds rock 'n roll zijn. Terwijl wat Starship in deze fase van hun carriere deed letterlijk het tegenovergestelde was. Wel meedoen met "corporation games" en je ziel verkopen aan de muziek die op dat moment commercieel kansrijk was. Verschillende leden uit de Jefferson Airplane-tijd die op dit moment in Starship zaten (waaronder Grace Slick) hebben ook een grondige hekel aan de muziek die ze in deze tijd maakten. Grace Slick bijvoorbeeld was ongeveer blut voor dit album en heeft bewust een tijdje meegedaan om financieel gezond te worden en een paar jaar lna dit album is ze helemaal gestopt met muziek. Het ging haar naar eigen zeggen puur om snel geld verdienen zodat ze de vrijheid had om te stoppen en daar had ze wel een tijdje muziek maken waar ze een hekel aan had voorover.

We built this city blijft voor mij jeugdsentiment. Wat kon mij het schelen waar ze over zingen joh! Ik werd (en wordt) er vrolijk van. Dat is het enige dat voor mij telt. Ja het had wel wat steviger gemogen. En ja, de drums komen uit een computer. Jammer maar mij boeit het niet echt. De rest van dit album heb ik overigens ook geprobeerd. Maar veel verder dan de andere hit Sara kom ik niet als het op 'aardige nummers' aan komt. Ik geef dan ook maar geen sterren.

Die toelichting maakt het wel een stuk begrijpelijker inderdaad. Normaal gesproken let ik juist vrij goed op de tekst, maar We Built This City ken ik al zó lang - echt zo'n nummer dat voelt alsof het er altijd al was - dat ik er niet meer zo bij stilgestaan heb. Ik lees ook nergens dat er volgens de band sarcasme in het spel zou zijn, dus die hypocrisie zit er inderdaad wel in.

Ik lees echter op de vorige pagina dat ook veel Nederlanders het nummer gruwelijk irritant vinden en betwijfel wel een beetje of dat bij iedereen met de songtekst te maken heeft. Ik denk ook dat die 80s sound, die er hier wel heel dik bovenop ligt, veel mensen stoort.

Handen af van Starship. Alleen al We Built This City is goed voor 5 sterren. Gewoon een geweldig nummer met ballen, met een ijzersterke bridge, een wereldhit en terecht. Al die bullshit hier van zogenaamde muziekkenners.....pffff ga lekker naar Tom Waits en U2 luisteren joh

Wat een matig album
Ik ga lekker naar U2 luisteren

Ben jij dan wel zo'n zogenaamde muziekkenner? Blijkbaar heb jij wel de waarheid in pacht wat betreft dit nummer.

Om in de beeldspraak van de 'airplane' en het 'starship' te blijven: wie hoog vliegt, kan diep vallen.

Want als We built this city, of dit album als geheel, in de jaren tachtig was afgeleverd door een willekeurige nieuwe band die na het verstrijken van dat decennium in de vergetelheid was geraakt, zouden we het niet zo'n draak hebben gevonden als nu het geval was. Want natuurlijk speelt de voorgeschiedenis een rol: de erfenis van Jefferson Airplane, dat zich met haar bevlogen hippieteksten afzette tegen doorgeschoten kapitalisme, en Jefferson Starship, dat dat niet deed, maar desondanks zeer acceptabele rockmuziek maakte. Het verschil met Starship is dan groot: niet alleen door de platte deuntjes en dito teksten, maar ook vanwege de nogal stevig aangezette jaren-tachtigproductie.

Ik kocht ooit de single, evenals de opvolger Sara, wat ik trouwens wel een heel behoorlijk AOR-nummer vind. Het album kende ik jarenlang niet, totdat ik het kocht als onderdeel van zo'n handzaam 3-in-1 pakketje, waarin de drie CD's van Starship voor nog geen tientje in waren samengebald. En wat blijkt: van die drie is dit als album veruit de minste. En dat komt niet in de laatste plaats door de mechanische jaren-tachtigproductie. Daar hebben die andere twee ook last van, maar niet in dezelfde mate. Met name de drums klinken op dit album nogal overgeproduceerd en veel te hard ingemixt.
Het peil stijgt verrassend genoeg met de jaren, want de derde in die reeks van drie jaren-tachtig albums (Love among the cannibals) vind ik zowaar een heel behoorlijke plaat. Nog altijd niet van Jefferson Starship-niveau (laat staan de Airplane, maar die zijn volledig onvergelijkbaar wat mij betreft), maar zeer acceptabele, zij het niog steeds zeer gladjes geproduceerde AOR.

Het valt me trouwens nu voor het eerst op dat niemand minder dan Bernie Taupin, het vaste schrijfmaatje van Elton John, verantwoordelijk is voor de tekst van We built this city. Dat had ik niet van hem verwacht. Aan de andere kant: als een willekeurig bandje deze tekst (een protest tegen de teloorgang van live-muziek in de clubs) had opgenomen - en dan liefst met een heel ander arrangement en productie - was waarschijnlijk niemand er over gevallen...

Ik kwam nog een aardig artikel tegen over hoe de direct betrokkenen in de loop der jaren hebben teruggekeken op We built this city:

An Oral History of "We Built This City," the Worst Song of All Time | GQ

Het komt mij voor dat Peter Wolf - niet de zanger van de J. Geils Band, maar een bekend producer, oorspronkelijk afkomstig uit Oostenrijk - er het meest verantwoordelijk voor was hoe de song uiteindelijk vorm kreeg. Hij is zo te lezen de enige die nog onvoorwaardelijk achter het nummer staat.

Het was en is gewoon een wereldnummer. Het rockt, het raakt, het is zalige feel good aor van de allerbeste soort. Het was ook uiterst succesvol overal ter wereld, dat zegt genoeg over de kwaliteit van de song. Beresterk. Punt uit. Tuurlijk mag je dit niet goed vinden. Maar niet gaan doen of alleen U2 , Radiohead en Tom Waits wel kwaliteit biedt, en Starship niet. Want dat is puur gelul. Muziek is iets persoonlijke en ik stoor me mateloos aan de zogenaamde kenners. Ik vind : is het goed gemaakt in dit genre? En het antwoord hierop on topic is: zeker weten!

We built this city is en blijft een te gek nummer vind ik. Ben het wel met gaucho eens dat als een andere band, met een minder imposante voorgeschiedenis het had opgenomen, veel mensen er minder problemen mee hadden gehad.

Ja maar dat is toch raar?

Ja. Dat is raar.

Mensen die zich drukker maken om poppetjes, naampjes, kleertjes, haartjes en meninkjes dan om de muziek kan ik vaak erg moeilijk volgen.

Nee, dat is niet raar, vind ik. Dat doen de meeste mensen voortdurend, ook hier op de site. In een ideale wereld mag je misschien hopen dat het uitsluitend om de muziek draait, maar de meeste mensen laten zich nu eenmaal beïnvloeden door de wereld om hen heen, én door de mening van anderen. Een nieuw album van U2 zal bijvoorbeeld altijd gespiegeld worden aan alles wat de hand hiervóór gemaakt heeft.

Bij Starship werkte dat net zo: hoewel er nog maar twee originele leden van de Airplane over waren, droeg Starship - ook vanwege de groepsnaam - de erfenis van die band mee op haar schouder. En ja, dat wordt dan naast elkaar gezet, ook al betreft het een wereld van verschil, en ook nog eens een andere tijd, met een heel ander wereldbeeld.

Wat natuurlijk ook niet hielp, was dat de tekst van het nummer refereert aan het levend houden van de rock 'n' roll-spirit door je als band niet te conformeren aan 'coporate games' - en dat was natuurlijk precies wat Starship hier wél deed. Wij Nederlanders leggen over het algemeen minder sterk de nadruk op Engelstalige teksten, maar in Engelssprekende landen was dat natuurlijk 'obvious'.

Overigens zet ik de radio niet uit als het nummer langskomt. Zo slecht vind ik het ook niet, ik kan zo honderden nummers bedenken die kwalitatief minder zijn. Die haat die uit die polls spreekt - ook weer: voornamelijk in Engelstalige landen - heb ik ook nooit zo begrepen. Maar het album als geheel vind ik niet geweldig.

Ik snap dat het gebeurt, maar dat maakt het niet minder raar. En ook op de Nederlandse radio werd meegedaan met dit als slechtste nummer allertijden te bombarderen. Nou is dit niet geweldig maar ik kan wel erger spul aanwijzen dat op diezelfde radio uur naar uur voorbij komt.

"We just want to dance here" zongen ze natuurlijk ook. Met andere woorden: het zal ze verder worst wezen. Als we maar lol kunnen maken. Volgens mij moet je ook niet meer achter zo'n door een producersduo aangeleverd werkje zoeken. Misschien is dat wel de bottleneck.

De fundamenten van Starship dreven mee op wat in hun tijd populair was. En dat is allemaal okee. Maar owee als er meegegaan moet worden met die verguisde jaren 80. Dan kan het allemaal ineens niet meer.

Deze plaat ken ik niet, op de hits na, maar één van de opvolgers, No Protection is een heerlijke jaren 80 poprockplaat en ik hoop dit album ook eens tegen te komen. Al die diskwalificaties (over de jaren 80 productie) zijn voor een ander juist een aanbeveling. Dat We built this city het slechtste rocknr aller tijden is, lijkt me napraterij. Dat Jefferson Airplane genoemd wordt, okay, maar een Starship-lp beoordelen als ware het een Airplane-plaat ... raar.

Dit album is in z'n geheel uitermate zwak vind ik zelf. Sara kan ik zo af en toe nog wel horen maar ook niet al te vaak. No protection gaat in dezelfde lijn verder al is die iets beter qua productie naar mijn idee. Love among the cannibals is uit die reeks de sterkste. Al is het dan wel weer jammer dat op dat album Grace Slick niet meer van de partij is. De albums die ze als Jefferson Starship (dus niet Airplane) hebben uitgebracht vind ik stukken beter te verteren eerlijk gezegd.

Ja en nee. Maar stel nou dat de gasten van New Order (gewoon een random voorbeeld) verder zouden gaan als Order en dan vervolgens een reggae LP maken zou je daar wellicht toch ook vreemd van op kijken. De legacy van Jefferson Airplane is gigantisch en de platen uit de 60s monumentaal. Dan is het niet gek dat -de meeste mensen die hier bij terecht komen toch ook door groeien vanuit Jefferson Airplane cq verder ontdekken of gewoon logischerwijs vanaf toen al de band bleven volgen- toch een 'klein' verschilletje merken in kwaliteit en het soort van de songs.

Dat neem niet weg, dat als je Starship puur en alleen als losse 80s FM band ziet. de singles op deze plaat goede 80s klappers zijn, die opzichzelf in de tijdsgeest prima tracks zijn. Verder blijft voor mij van Starship weinig over, helaas.

Overigens snap ik wél dat de muziek van Starship een andere betekenis heeft als je in die tijd het voor het eerst hoorde en daar actief mee bezig was. In plaats van de 'oude meuk' die er voor kwam.

Eens. Alhoewel er vast wel wat oude hippies waren die We built this city stiekem toch wel een tof nummer vonden. De boodschap van het nummer, hoe hypocriet ook, past ook nog aardig in de eind 60's. Het album als geheel blijft los van de singles idd niet overeind bij tomorrow doesnt matter tonight (was ook een single trouwens)schiet ik zelfs in de lach. Hearts of the world is nog een aardige albumtrack. De compilatie cd we built this city is de enige relevante starship cd met behoorlijk wat tracks van het inderdaad zeer aardige love among the cannibals (met gek genoeg op dat album een songwriter genaamd Joost van tongeren, iemand?) Toch sta ik achter die 5 sterren. Ik heb enorm genoten van ze!

* John van tongeren, never mind. Amerikaanse songwriter blijkbaar.

Uit pure nieuwsgierigheid het album eens opgezocht op Spotify.
We built this city is zo'n fijn 80's nummer met flink jeugdsentiment en Sara geen verkeerd nummer.
Nummer 3 viel al niet mee, maar hoe niet uit te leggen dat ik halverwege "Rock Myself to Sleep" heel snel wat anders op heb gezocht. Wat een verschrikkelijk slecht nummer. Denk aan de aller slechtste 80's high school film soundtrack, en dan nog erger.. Ik geloof het wel en houd de herinnering aan die leuke single.