Malcolm McLaren - Duck Rock (1983)
mijn stem
67 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Wereld / Hip-Hop
Label: Charisma
-
Obatala (3:36)
-
Buffalo Gals (4:19)
-
Double Dutch (4:41)
-
El San Juanera (1:56)
-
Merengue (3:52)
-
Punk It Up (4:06)
-
Legba (4:03)
-
Jive My Baby Jive_She's Looking Like a Hobo (5:35)
-
Song for Chango (2:49)
-
Living on the Road in Soweto (3:53)
-
World's Famous (1:41)
-
Duck for the Oyster (2:59)
1
geplaatst: 30 augustus 2005, 16:23 uur
Misschien moet ik het wat meer promoten?
Ik denk dat het album slecht scoort bij mensen die vooral 'Buffalo Gals' kennen. Een wat zeikerig hitje, geef ik toe. Maar het was wel voor het eerst dat het scratchen op plaat werd gezet, en je moet het zien in de context van dit hele album die zowel de Afrikaanse als de NewYorkse jungle 'ontdekt'. Mclaren is voor deze LP de wereld afgereisd naar bijzondere 'grooves'. Dat maakt het tot een aardige bloemlezing van de wereldmuziek, in een tijd dat die term nog verzonnen moest worden. Iets later werd Paul Simon er wereldwijd voor geroemd dat hij de wereldmuziek en de popmuziek bij elkaar bracht (Graceland), terwijl je DIT al had.
Aardig is ook dat Mclaren de 'roots-tracks' aan elkaar laat presenteren door een hiphop-gezelschap (The world Famous Supreme Team Show) in de vorm van een soort radioprogramma, compleet met telefoonspelletjes.
Squaredance, Merengue, Afrikaanse muziek, Hiphop, allemaal in zijn puurste vorm. Lees ook de teksten die tevens over de ondekkinstocht verhalen 'Living in Soweto is learning to think with your hips'. Bij de uitwisseling van ervaringen heeft Mclaren ook zijn eigen verhaal weer verteld aan de muzikanten; zo krijg je "punk it up", een soort van Afrikaanse dans waarin het koor zingt over het verhaal van de Sex Pistol men (Sex Pistols).
Productie Trevor Horn; Hoesontwerp Keith Haring, en alleskunner/dorpsgek Mclaren als de boodschapper. Het zijn verdorie niet de minsten.
Mijn favoriete album. Jawel!
Ik denk dat het album slecht scoort bij mensen die vooral 'Buffalo Gals' kennen. Een wat zeikerig hitje, geef ik toe. Maar het was wel voor het eerst dat het scratchen op plaat werd gezet, en je moet het zien in de context van dit hele album die zowel de Afrikaanse als de NewYorkse jungle 'ontdekt'. Mclaren is voor deze LP de wereld afgereisd naar bijzondere 'grooves'. Dat maakt het tot een aardige bloemlezing van de wereldmuziek, in een tijd dat die term nog verzonnen moest worden. Iets later werd Paul Simon er wereldwijd voor geroemd dat hij de wereldmuziek en de popmuziek bij elkaar bracht (Graceland), terwijl je DIT al had.
Aardig is ook dat Mclaren de 'roots-tracks' aan elkaar laat presenteren door een hiphop-gezelschap (The world Famous Supreme Team Show) in de vorm van een soort radioprogramma, compleet met telefoonspelletjes.
Squaredance, Merengue, Afrikaanse muziek, Hiphop, allemaal in zijn puurste vorm. Lees ook de teksten die tevens over de ondekkinstocht verhalen 'Living in Soweto is learning to think with your hips'. Bij de uitwisseling van ervaringen heeft Mclaren ook zijn eigen verhaal weer verteld aan de muzikanten; zo krijg je "punk it up", een soort van Afrikaanse dans waarin het koor zingt over het verhaal van de Sex Pistol men (Sex Pistols).
Productie Trevor Horn; Hoesontwerp Keith Haring, en alleskunner/dorpsgek Mclaren als de boodschapper. Het zijn verdorie niet de minsten.
Mijn favoriete album. Jawel!
* denotes required fields.
* denotes required fields.